หยาบช้า.

เทวดาครั้นกล่าวกะโจรนั้นดังนี้แล้ว จึงทำให้กลัวหนีไป โดยพูดว่า เจ้าจงไปที่อื่นตราบเท่าที่พวกราชบุรุษยังไม่มาจับ . ก็เมื่อ โจรนั้นไปแล้ว เทวดาผู้สิงอยู่ที่ต้นอัสสัตถพฤกษ์ จึงกล่าวคาถาที่ ๒ ว่า :-

พวกราชบุรุษจักจับโจรผู้กระทำโจรกรรม

อันทารุณหยาบช้าในบ้านมิใช่หรือ ธุระอะไร

ในเรื่องนั้นของปุจิมันทเทวดาผู้เกิดอยู่ในป่า

เล่า.

บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า วเน ชาตสิส ติฏฺโต ความว่า

ต้นไม้ที่เกิดและตั้งอยู่ในป่า. ก็อัสสัตถพฤกษ์ เทวดา ร้องเรียก

ปุจิมันเทวดา โดยเฉพาะเรียกชื่อต้นไม้ เพราะปุจิมันทเทวดานั้น เกิดที่ต้นสะเดานั้น.

นิมพเทวดาได้ฟังดังนั้น จึงกล่าวคาถาที่ ๓ ว่า :-

ก่อนอัสสัตถเทวดา ท่านไม่รู้เหตุที่

จะอยู่ร่วมกันไม่ได้ ระหว่างเรากับโจร

ราชบุรุษทั้งหลายจับโจรผู้ทำโจรกรรมอัน

หยาบช้าทารุณในบ้านได้แล้ว จะเสียบโจร

ไว้บนหลาวไม้สะเดา. ใจของเรารังเกียจใน

เรื่องนั้น.