๓. มณิกัณฐชาดก

ว่าด้วยขอสิ่งที่ไม่ควรขอ

[๓๕๘] ข้าวและน้ำอันไพบูลย์ยิ่งย่อมเกิดขึ้น

แก่ข้าพเจ้าเพราะเหตุแก้วมณีดวงนี้ ข้าพเจ้า

จักให้แก้วมณีดวงนั้นแก่ท่านไม่ได้ ท่านก็

ยิ่งขอหนักขึ้น ใช่แต่เท่านั้น ข้าพเจ้าจักไม่

มาสู่อาศรมของท่านอีกด้วย.

[๓๕๙] ท่านขอแก้วมณีอันเกิดจากหินดวงนี้

ย่อมทำให้ข้าพเจ้าหวาดเสียว เหมือนกับ

ชายหนุ่มมีมือถือดาบอันลับแล้วที่แผ่นหิน

มาทำให้ข้าพเจ้าหวาดเสียว ฉะนั้น ข้าพเจ้า

จักให้แก้วมณีดวงนั้นแก่ท่านไม่ได้ ท่านก็

ยิ่งขอหนักขึ้น ใช้แต่เท่านั้น ข้าพเจ้าจักไม่

มาสู่อาศรมของท่านอีกด้วย.

[๓๖๐] บุคคลรู้ว่าสิ่งของอันใดเป็นที่รักของเขา

ก็ไม่ควรขอสิ่งที่อันนั้น บุคคลย่อมเป็น

ที่เกลียดชังเพราะขอจัด พระยานาคถูก

พราหมณ์ขอแก้วมณี ตั้งแต่นั้นก็มิได้มาให้

พราหมณ์นั้นเห็นอีกเลย.

จบ มณิกัณฐชาดกที่ ๓