ปัฏฐาน ภาค ๖
ฉบับหลวง · เล่ม ๔๕ · หน้า ๑๔๔ · ข้อ 36 37 38
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

ธรรมที่เป็นวิปากธรรม เป็นปัจจัยแก่ธรรมที่ไม่ใช่วิปากธรรม และธรรมที่ไม่ใช่วิปาก ธัมมธรรม โดยเหตุปัจจัย มี ๕ นัย

[๓๖] ธรรมที่เป็นวิปากธรรม เป็นปัจจัยแก่ธรรมที่ไม่ใช่วิปากธรรม โดยอารัมมณ ปัจจัย

ธรรมที่เป็นวิปากธรรม เป็นปัจจัยแก่ธรรมที่ไม่ใช่วิปากธัมมธรรม โดยอารัมมณปัจจัย

ธรรมที่เป็นวิปากธรรม เป็นปัจจัยแก่ธรรมที่ไม่ใช่เนววิปากนวิปากธัมมธรรม โดย อารัมมณปัจจัย

ธรรมที่เป็นวิปากธรรม เป็นปัจจัยแก่ธรรมที่ไม่ใช่วิปากธัมมธรรม และธรรมที่ไม่ใช่ เนววิปากนวิปากธัมมธรรม โดยอารัมมณปัจจัย

ธรรมที่เป็นวิปากธัมมธรรม เป็นปัจจัยแก่ธรรมที่ไม่ใช่วิปากธัมมธรรม และธรรม ที่ไม่ใช่เนววิปากนวิปากธัมมธรรม โดยอารัมมณปัจจัย

ธรรมที่เป็นวิปากธรรม เป็นปัจจัยแก่ธรรมที่ไม่ใช่วิปากธรรม และธรรมที่ไม่ใช่วิปาก ธัมมธรรม โดยอารัมมณปัจจัย มี ๖ นัย

[๓๗] ธรรมที่เป็นวิปากธัมมธรรม เป็นปัจจัยแก่ธรรมที่ไม่ใช่วิปากธัมมธรรม โดย อารัมมณปัจจัย

ธรรมที่เป็นวิปากธัมมธรรม เป็นปัจจัยแก่ธรรมที่ไม่ใช่วิปากธรรม โดยอารัมมณปัจจัย

ธรรมที่เป็นวิปากธัมมธรรม เป็นปัจจัยแก่ธรรมที่ไม่ใช่เนววิปากนวิปากธัมมธรรม โดย อารัมมณปัจจัย

ธรรมที่เป็นวิปากธัมมธรรม เป็นปัจจัยแก่ธรรมที่ไม่ใช่วิปากธรรม และธรรมที่ไม่ใช่ เนววิปากนวิปากธัมมธรรม โดยอารัมมณปัจจัย

ธรรมที่เป็นวิปากธัมมธรรม เป็นปัจจัยแก่ธรรมที่ไม่ใช่วิปากธัมมธรรม และธรรมที่ไม่ใช่ เนววิปากนวิปากธัมมธรรม โดยอารัมมณปัจจัย

ธรรมที่เป็นวิปากธัมมธรรม เป็นปัจจัยแก่ธรรมที่ไม่ใช่วิปากธรรม และธรรมที่ไม่ใช่ วิปากธัมมธรรม โดยอารัมมณปัจจัย มี ๖ นัย

[๓๘] ธรรมที่เป็นเนววิปากนวิปากธัมมธรรม เป็นปัจจัยแก่ธรรมที่ไม่ใช่เนววิปาก นวิปากธัมมธรรม โดยอารัมมณปัจจัย ฯลฯ มี ๖ นัย