ปัฏฐาน ภาค ๖
ฉบับหลวง · เล่ม ๔๕ · หน้า ๑๙๓ · ข้อ 266 267 268 269
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

เป็นปัจจัยแก่ธรรมที่ไม่ใช่กุศล ที่ไม่ใช่อเหตุกธรรม และไม่ใช่เหตุธรรม โดย อารัมมณปัจจัย มี ๘ นัย

เป็นปัจจัยแก่ธรรมที่ไม่ใช่กุศล ที่ไม่ใช่เหตุธรรม และไม่ใช่อเหตุกธรรม และธรรม ที่ไม่ใช่กุศลที่ไม่ใช่อเหตุกธรรม และที่ไม่ใช่นเหตุธรรม โดยอารัมมณปัจจัย มี ๙ นัย

[๒๖๖] ธรรมที่เป็นอกุศล ที่เป็นทั้งเหตุธรรมและสเหตุกธรรม เป็นปัจจัยแก่ธรรม ที่ไม่ใช่อกุศล ที่ไม่ใช่เหตุธรรมและไม่ใช่อเหตุกธรรม โดยอารัมมณปัจจัย

พึงจัดให้เป็นวาระ ๙ โดยอุบายนี้

[๒๖๗] ธรรมที่เป็นอัพยากฤต ที่เป็นทั้งเหตุธรรมและสเหตุกธรรม เป็นปัจจัยแก่ ธรรมที่ไม่ใช่อัพยากฤต ที่ไม่ใช่เหตุธรรมและไม่ใช่อเหตุกธรรม โดยอารัมมณปัจจัย

พึงจัดให้เป็นวาระ ๙

ฯลฯ

เหตุและเหตุสัมปยุตตทุกะเหมือนกับเหตุและสเหตุกะ

ฯลฯ

พึงจัดให้เป็นวาระ ๙

นเหตุสเหตุกทุกกุสลัตติกนเหตุนสเหตุกทุกนกุสลัตติกะ

[๒๖๘] ธรรมที่ไม่ใช่กุศล ที่ไม่ใช่เหตุธรรมและไม่ใช่สเหตุกธรรม อาศัยธรรมที่เป็น กุศลที่ไม่ใช่เหตุธรรม แต่เป็นสเหตุกธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๑ นัย

ธรรมที่ไม่ใช่อกุศล ที่ไม่ใช่เหตุธรรมและไม่ใช่สเหตุกธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอกุศล ที่ไม่ใช่เหตุธรรม แต่เป็นสเหตุกธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๑ นัย

ธรรมที่ไม่ใช่อัพยากฤต ที่ไม่ใช่เหตุธรรม และไม่ใช่อเหตุกธรรม อาศัยธรรมที่เป็น อัพยากฤต ที่ไม่ใช่เหตุธรรม แต่เป็นอเหตุกธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๑ นัย

สัปปัจจยทุกกุสลัตติกนสัปปัจจยทุกนกุสลัตติกะ

[๒๖๙] ธรรมที่ไม่ใช่กุศล ที่ไม่ใช่อัปปัจจยธรรม อาศัยธรรมที่เป็นกุศล ที่เป็น สัปปัจจยธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๑ นัย