ถึงเสบียงทางของท่านก็หามีไม่ ท่านนั้นจงทำที่พึ่ง

แก่ตน จงรีบพยายาม จงเป็นบัณฑิต ท่านเป็นผู้มี

มลทินอันกำจัดได้แล้ว ไม่มีกิเลสเพียงดำเนิน จักไม่

เข้าถึงชาติชราอีก.

๒. ผู้มีปัญญาทำกุศลอยู่คราวละน้อย ๆ ทุก ๆ

ขณะโดยลำดับ พึงกำจัดมลทินของตนได้ เหมือน

ช่างทองปัดเป่าสนิมของฉะนั้น.

๓. สนิมตั้งขึ้นแต่เหล็ก ครั้นตั้งขึ้นแต่เหล็กแล้ว

ย่อมกัดเหล็กนั่นเอง ฉันใด กรรมทั้งหลายของตน

ย่อมนำบุคคลผู้มักประพฤติล่วงปัญญาชื่อว่า โธนา ไป

สู่ทุคติ ฉันนั้น.

๔. มนต์ทั้งหลาย มีอันไม่ท่องบ่นเป็นมลทิน

เรือนมีความในหมั่นเป็นมลทิน ความเกียจคร้านเป็น

มลทินของผิวพรรณ ความประมาทเป็นมลทินของ

ผู้รักษา.

๕. ความประพฤติชั่วเป็นมลทินของสตรี ความ

ตระหนี่เป็นมลทินของผู้ให้ ธรรมอันลามกทั้งหลาย

เป็นมลทินแล ทั้งในโลกนี้ ทั้งในโลกหน้า เราจะบอก

มลทินอันยิ่งกว่ามลทินนั้น อวิชชาเป็นมลทินอย่างยิ่ง

ภิกษุทั้งหลาย ท่านทั้งหลายละมลทินนั่นได้แล้ว ย่อม

เป็นผู้หมดมลทิน.