อังคุตตรนิกาย จตุกกนิบาต
ฉบับ มจร. · เล่ม ๒๑ · หน้า ๓๕๘ · ข้อ 242
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

สมณะที่ ๔ เป็นอย่างไร

คือ ภิกษุในธรรมวินัยนี้ทำให้แจ้งเจโตวิมุตติ ปัญญาวิมุตติอันไม่มีอาสวะ เพราะ อาสวะสิ้นไปด้วยปัญญาอันยิ่งเองเข้าถึงอยู่ในปัจจุบัน นี้เป็นสมณะที่ ๔

ภิกษุทั้งหลาย สมณะที่ ๑ สมณะที่ ๒ สมณะที่ ๓และสมณะที่ ๔ มีใน ธรรมวินัยนี้ ลัทธิอื่นว่างจากสมณะทั้ง ๔ เธอทั้งหลายจงบันลือสีหนาทโดยชอบเถิด

สมณสูตรที่ ๑๐ จบ

๑๑. สัปปุริสานิสังสสูตร

ว่าด้วยอานิสงส์ที่พึงได้จากสัตบุรุษ

{๒๔๒}[๒๔๒] ภิกษุทั้งหลาย บุคคลอาศัยสัตบุรุษแล้วพึงหวังได้๑อานิสงส์ ๔ ประการ

อานิสงส์ ๔ ประการ อะไรบ้าง คือ

๑. เจริญด้วยอริยศีล ๒. เจริญด้วยอริยสมาธิ

๓. เจริญด้วยอริยปัญญา ๔. เจริญด้วยอริยวิมุตติ

ภิกษุทั้งหลาย บุคคลอาศัยสัตบุรุษแล้วพึงหวังได้อานิสงส์ ๔ ประการนี้

สัปปุริสานิสังสสูตรที่ ๑๑ จบ

กัมมวรรคที่ ๔ จบ

รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. สังขิตตสูตร

๒. วิตถารสูตร

๓. โสณกายนสูตร

๔. ปฐมสิกขาปทสูตร

๕. ทุติยสิกขาปทสูตร

๖. อริยมัคคสูตร

๗. โพชฌังคสูตร

๘. สาวัชชสูตร

๙. อัพยาปัชฌสูตร

๑๐. สมณสูตร

๑๑. สัปปุริสานิสังสสูตร

หัวข้อ (สรุปโดย AI) ๔. กัมมวรรค
เข้าสู่ระบบเพื่อบันทึกความคืบหน้า