อังคุตตรนิกาย จตุกกนิบาต
ฉบับ มจร. · เล่ม ๒๑ · หน้า ๗๗ · ข้อ 47
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

๗. สุวิทูรสูตร

ว่าด้วยสิ่งที่อยู่ห่างไกลกันเหลือเกิน

{๔๗}[๔๗] ภิกษุทั้งหลาย สิ่งที่อยู่ห่างไกลกันเหลือเกิน ๔ อย่างนี้

สิ่งที่อยู่ห่างไกลกันเหลือเกิน ๔ อย่าง อะไรบ้าง คือ

๑. ท้องฟ้ากับแผ่นดิน นี้เป็นสิ่งที่อยู่ห่างไกลกันเหลือเกินอย่างที่ ๑

๒. ฝั่งนี้กับฝั่งโน้นของทะเล นี้เป็นสิ่งที่อยู่ห่างไกลกันเหลือเกินอย่างที่ ๒

๓. จุดที่ดวงอาทิตย์ขึ้นกับจุดที่ดวงอาทิตย์ตก นี้เป็นสิ่งที่อยู่ห่างไกลกัน

เหลือเกินอย่างที่ ๓

๔. ธรรมของสัตบุรุษ(คนดี)กับธรรมของอสัตบุรุษ(คนชั่ว) นี้เป็นสิ่งที่อยู่

ห่างไกลกันเหลือเกินอย่างที่ ๔

ภิกษุทั้งหลาย สิ่งที่อยู่ห่างไกลกันเหลือเกิน ๔ อย่างนี้แล

นักปราชญ์ทั้งหลายกล่าวว่า

ฟ้ากับดินอยู่ไกลกัน

ฝั่ง(ทั้งสอง)ของทะเลอยู่ไกลกัน

จุดที่ดวงอาทิตย์ขึ้นและตกก็อยู่ไกลกัน

บัณฑิตกล่าวว่า ธรรมของสัตบุรุษ

กับธรรมของอสัตบุรุษอยู่ไกลยิ่งกว่านั้น

สมาคมของสัตบุรุษยั่งยืนนาน

ดำรงอยู่ตราบนานเท่านาน

ส่วนสมาคมของอสัตบุรุษย่อมจืดจางเร็ว

เพราะฉะนั้น ธรรมของสัตบุรุษ

จึงห่างไกลจากธรรมของอสัตบุรุษ