อังคุตตรนิกาย จตุกกนิบาต
ฉบับ มจร. · เล่ม ๒๑ · หน้า ๙๖ · ข้อ 57
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

ครั้นให้อายุแล้วย่อมมีส่วนได้อายุอันเป็นทิพย์หรืออันเป็นของมนุษย์ ครั้นให้ วรรณะแล้วย่อมมีส่วนได้วรรณะอันเป็นทิพย์หรืออันเป็นของมนุษย์ ครั้นให้สุขะแล้ว ย่อมมีส่วนได้สุขะอันเป็นทิพย์หรืออันเป็นของมนุษย์ ครั้นให้พละแล้วย่อมมีส่วนได้ พละอันเป็นทิพย์หรืออันเป็นของมนุษย์

สุปปวาสา อริยสาวิกาผู้ให้โภชนะชื่อว่าให้ฐานะ ๔ ประการนี้แก่ปฏิคาหก

ทักษิณาคือโภชนะที่อริยสาวิกาให้

ซึ่งปรุงอย่างดี สะอาด ประณีต สมบูรณ์ด้วยรส

ชื่อว่าให้ในท่านผู้ปฏิบัติตรง

ประกอบพร้อมด้วยกิริยามารยาท๑ ถึงความเป็นใหญ่๒

ทักษิณานั้นเชื่อมต่อบุญกับบุญ

เป็นทักษิณามีผลมาก

ที่พระพุทธเจ้าผู้รู้แจ้งโลกทรงสรรเสริญ

ชนผู้ระลึกถึงยัญ๓เช่นนั้น

เกิดความยินดี เที่ยวไปในโลก

กำจัดมลทินคือความตระหนี่พร้อมทั้งรากเหง้า

ไม่ถูกใครนินทา ย่อมเข้าถึงฐานะคือสวรรค์

สุปปวาสาสูตรที่ ๗ จบ