ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ-เถรคาถา-เถรีคาถา
ฉบับ มมร. · เล่ม ๕๐ · หน้า ๓๙๗ · ข้อ 218
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

สมุทรสาคร และภูเขาก็หวั่นไหว อนึ่ง พวกโหราจารย์

ก็พยากรณ์ว่า พระพุทธเจ้าจักอุบัติในโลก เป็นผู้เลิศ

กว่าสรรพสัตว์ จักรื้อถอนหมู่ชน เราได้ฟังคำของ

พวกโหราจารย์แล้ว ได้ทำการบูชาพระชาติ ด้วยดำริว่า

การบูชาพระชาติเช่นนี้ไม่มี เรารวบรวมกุศลแล้ว ได้

ยังจิตของตนให้เลื่อมใส ครั้นเราทำการบูชาพระชาติ-

แล้ว ทำกาลกิริยา ณ ที่นั้น เราเข้าถึงกำเนิดใด ๆ คือ

ความเป็นเทวดาหรือมนุษย์ ในกำเนิดนั้น ๆ เราย่อม

ล่วงสรรพสัตว์ นี้เป็นผลแห่งการบูชาพระชาติ พี่เลี้ยง

นางนม ย่อมบำรุงเรา เป็นไปตามอำนาจจิตของเรา

เขาไม่อาจยังเราให้โกรธเคือง นี้เป็นผลแห่งการบูชา

พระชาติ ในกัปที่ ๙๑ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้ทำการบูชาใด

ในกาลนั้น ด้วยการบูชานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็น

ผลแห่งการบูชาพระชาติ ในกัปที่เหมาะสมถอยหลัง

แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๓๔ พระองค์

เป็นจอมคน มีพระนานว่า " สุปาริจริยา " มีพลมาก.

เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว ฯ ล ฯ คำสอนของพระ-

พุทธเจ้า เรากระทำสำเร็จแล้ว ดังนี้.

ก็พระเถระครั้นเป็นผู้มีอภิญญา ๖ แล้ว ระลึกถึงบาปกรรมอันตน กระทำแล้วในชาติก่อน ๆ ด้วยสามารถแห่งโรคที่ตนกำลังเสวยอยู่ในปัจจุบัน โดยมุขคือการพิจารณากิเลสที่ละได้แล้ว บัดนี้ เมื่อจะประกาศความที่กิเลสนั้น อันตนละได้แล้ว โดยประการทั้งปวง ได้กล่าวคาถาว่า