ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ-เถรคาถา-เถรีคาถา
ฉบับ มมร. · เล่ม ๕๒ · หน้า ๔๒๘ · ข้อ 378
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

ผู้มีศีล มีความสำรวม ย่อมได้มิตรมาก ส่วนผู้ทุศีล

ประพฤติแต่กรรมอันลามก ย่อมแตกจากมิตร นรชนผู้

ทุศีล ย่อมได้รับการติเตียนและการเสียชื่อเสียง ส่วนผู้

มีศีล ย่อมได้รับการสรรเสริญและชื่อเสียงทุกเมื่อ ศีล

เป็นเบื้องต้น เป็นที่ตั้ง เป็นบ่อเกิดแห่งคุณความดีทั้งหลาย

และเป็นประธานแห่งธรรมทั้งปวง เพราะฉะนั้น พึงชำระ

ศีลให้บริสุทธิ์ สังวรศีลเป็นเครื่องกั้นความทุจริต ทำจิต

ให้ร่าเริง เป็นท่าที่หยั่งลงมหาสมุทร คือนิพพานของ

พระพุทธเจ้าทั้งปวง เพราะฉะนั้น พึงชำระศีลให้บริสุทธิ์

ศีลเป็นกำลังหาที่เปรียบมิได้ เป็นอาวุธอย่างสูงสุด เป็น

อาภรณ์อันประเสริฐ เป็นเกราะอันน่าอัศจรรย์ ศีลเป็น

สะพาน เป็นมหาอำนาจ เป็นกลิ่นหอมอย่างยอดเยี่ยม

เป็นเครื่องลูบไล้อันประเสริฐ บุคคลผู้สมบูรณ์ด้วยศีล

ย่อมหอมฟุ้งไปทั่วทุกทิศ ศีลเป็นเสบียงอันเลิศ เป็น

เสบียงเดินทางชั้นเยี่ยม เป็นพาหนะอันประเสริฐยิ่งนัก

เป็นเครื่องหอมฟุ้งไปทั่วทิศานุทิศ คนพาลผู้มีจิตไม่ตั้งมั่น

ในศีล ย่อมได้รับการนินทาในเวลาที่มีชีวิตอยู่ในโลกนี้

เมื่อตายไปแล้ว ย่อมได้รับทุกข์โทมนัสในอบายภูมิ ย่อม

ได้รับทุกข์โทมนัสในที่ทั่วไป ธีรชนผู้มีจิตตั้งมั่นด้วยดี

ในศีล ย่อมได้รับการสรรเสริญในเวลาที่มีชีวิตอยู่ใน

โลกนี้ ครั้นตายไปแล้ว ก็ได้รับความสุขโสมนัสใน