จะได้รับการสรรเสริญในปัจจุบัน และจะไป

สวรรค์ เพราะร่างกายแตกดับไป.

[๙๔๑] วันนี้ บุญได้เกิดขึ้นแต่ข้าพเจ้าแล้วหนอ

ที่ข้าพระองค์ได้พบเห็น พระผู้เป็นเจ้าวาสวะ,

ข้าแต่ท้าวสักกะ ข้าพระองค์เห็นพระภิกษุและ

พระองค์แล้ว จะทำบุญหาน้อยไม่.

[๙๔๒] ควรคบหาผู้มีปัญญา เป็นพหูสูต คิดถึง

เหตุการณ์มากมายโดยแน่แท้แล ดูก่อนพระ-

ราชา พระองค์เห็นภิกษุและหม่อมฉันแล้ว

จงทำบุญหาน้อยไม่.

[๙๔๓] ผู้ไม่มักโกรธ มีจิตเลื่อมใสเนืองนิตย์

เป็นผู้ควรแก่การขอของแขกทุกคน ข้าแต่ท่าน

จอมเทพ ข้าพระองค์สดับสุภาษิตแล้ว จักทำ

ลายมานะ กราบไหว้ท่านผู้นั้น.

จบ ปัพพชิตวิเหฐกชาดกที่ ๖