พวกเราแล้วก็ตาย. พระโพธิสัตว์มานั่งที่ท่ามกลางฝูงวานรพูดว่า ธรรม-

ดาว่าพวกไม่เชื่อโอวาทของบัณฑิตทั้งหลาย อยู่ในที่อยู่ของคู่เวร จัก พินาศอย่างนี้ แล้วได้กล่าวคาถาเหล่านี้ด้วยสามารถแห่งการตักเตือนฝูง วานรว่า:-

ผู้จองเวรอยู่ ณ ที่ใด บัณฑิตไม่ควรอยู่

ณ ที่นั้น ในที่มีคนจองเวร อยู่คืนเดียวหรือ

๒ คืน ก็เป็นทุกข์. คนที่เป็นหัวหน้าใจเบา

เมื่อคนใจเบาคล้อยตาม เขาจะทำหน้าที่จองเวร

เพราะเหตุแห่งกระบี่ตัวเดียว เขาได้ทำความ

ย่อยยับให้กระบี่ทั้งฝูง. ก็คนพาลสำคัญตนว่า

เป็นบัณฑิต บริหารหมู่คณะลุอำนาจความคิด

ของตน คงนอนตายเหมือนวานรตัวนี้ฉะนั้น.

คนโง่แต่มีกำลังบริหารหมู่คณะก็ไม่ดี ไม่เป็น

ประโยชน์แต่เหล่าญาติ เหมือนนกต่อ ไม่เป็น

ประโยชน์แก่นกทั้งหลายฉะนั้น. ส่วนคน

ฉลาดมีกำลังบริหารหมู่คณะดี เป็นประโยชน์

แก่เหล่าญาติ เหมือนท้าววาสวะ เป็นประโยชน์

แก่ทวยเทพชาวไตรทศฉะนั้น. อนึ่ง ผู้ใดเห็น