ห้ามปรามประชาชนอยู่อย่างนั้น ลงอาชญา
โดยอุบายอันแยบคายด้วยความปราณี.
[๑๑๕๒] ข้าแต่กษัตริย์ผู้ชนาธิปัตย์ บริวาร
สมบัติ และปัญญา มิได้ละพระองค์ในกาล
ไหน ๆ เลย พระองค์มิได้มักกริ้วโกรธ มี
พระหฤทัยผ่องใสอยู่เป็นนิตย์ ขอพระองค์
ทรงปราศจากทุกข์ บำรุงพระชนม์ชีพ ยืนอยู่
ตลอดร้อยพรรษาเถิด.
[๑๑๕๓] ข้าแต่กษัตริย์ ขอพระองค์จงประกอบ
ด้วยคุณธรรมเหล่านี้ คือโบราณราชวัตรมั่นคง
พระราชทานอภัยให้ทูลเตือนได้ ไม่ทรงกริ้ว-
โกรธมีความสุขสำราญไม่เดือดร้อน ปกครอง
แผ่นดินให้ร่มเย็น แม้จุติจากโลกนี้ไปแล้ว ก็
จงทรงถึงสุคติเถิด.
[๑๑๕๔] พระเจ้าธรรมิกราช ทรงฉลาดในอุบาย
เมื่อครองราชสมบัติด้วยอุบายอันเป็นธรรม คือ