๘. อาทิตตชาดก

ว่าด้วยการให้ทานกับการรบ

[๑๑๘๐] เมื่อเรือนถูกไฟไหม้ บุคคลผู้เป็นเจ้าของ

ขนเอาสิ่งของอันใดออกได้ สิ่งของอันนั้น

ย่อมเป็นประโยชน์แก่เจ้าของนั้น แต่ของที่

ถูกไฟไหม้ย่อมไม่เป็นประโยชน์แก่เขา.

[๑๑๘๑] โลกถูกชราและมรณะเผาแล้วอย่างนี้

บุคคลพึงนำออกเสียด้วยการให้ทาน ทานที่ให้

แล้วจะน้อยก็ตาม มากก็ตาม ชื่อว่าเป็นอัน

นำออกดีแล้ว.

[๑๑๘๒] คนใดให้ทานแก่ผู้มีธรรมอันได้แล้ว ผู้

บรรลุธรรมด้วยความเพียรและความหมั่น คน

นั้นล่วงเลยเวตรณีนรก ของพระยายมไปได้

แล้วจะเข้าถึงทิพยสถาน.

[๑๑๘๓] ท่านผู้รู้กล่าวทานกับการรบว่า มีสภาพ

เสมอกัน นักรบแม้จะมีน้อย ก็ชนะคนมาก

ได้ เจตนาเครื่องบริจาคก็เหมือนกัน แม้