ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑
ฉบับ มมร. · เล่ม ๕๙ · หน้า ๖๔๒ · ข้อ 1245
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

เหล่านั้นกราบทูลให้ทรงทราบแล้ว ตรัสว่า ดูก่อนภิกษุทั้งหลายการละ ความโลภในอาหารของตถาคตในบัดนี้ยังไม่น่าอัศจรรย์ แม้ในกาลก่อน ตถาคตเกิดเป็นสัตว์เดียรฉานก็ได้ละความโลภอาหารมาแล้ว ดังนี้ แล้ว ทรงนำเอาเรื่องในอดีตมาสาธก ดังต่อไปนี้.

เนื้อเรื่องทั้งหมดพึงทราบโดยพิสดารตามทำนองที่ที่กล่าวมาแล้ว ในหนหลัง ในตอนนี้มีใจความว่า ท้าวสักกเทวราช ทรงแปลงพระองค์ เป็นพญาหงส์ สนทนากันพญานกแขกเต้า จึงได้ตรัสคาถานี้ว่า :-

ต้นไม้ทั้งหลายที่มีใบเขียว มีผลดก

มีอยู่เป็นอันมาก เหตุไรพญานกแขกเต้าจึง

มีใจยินดีในต้นไม้แห้งผุเล่า.

เราเคยบริโภคผลแห่งต้นไม้นี้นับได้

หลายปีมาแล้ว ถึงเราจะรู้ว่าต้นไม้นี้ไม่มีผล

แล้ว ก็ต้องรักษาความไมตรีไว้ให้เหมือนดัง

ก่อน.

นกทั้งหลายย่อมละทิ้งต้นไม้แห้งผุ ขาด

ใบไร้ผลไปในที่อื่น ดูก่อนพญานกแขกเต้า

ท่านเห็นโทษอะไรหรือ ?