ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒
ฉบับ มมร. · เล่ม ๖๔ · หน้า ๑๑๐ · ข้อ 774
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

ใคร่ทั้งปวงแล้ว จักมีความสุข พวกที่โกนผม

โกนหนวดและตัดเล็บ พาพระราชาหรือมหาอำมาตย์

เข้าไปในโรงบูชาไฟ ยื่นหน้าเข้าไปด้วยการพรรณนา

ต่าง ๆ ย่อมถือเอาทรัพย์ด้วยเวท พวกพราหมณ์ผู้

โกหก พอหลอกลวงได้คนหนึ่งก็มาประชุมกินกันเป็น

อันมากเหมือนฝูงกาตอมนกเค้า หลอกเอาจนเกลี้ยง

แล้ว เก็บไว้ที่บริเวณบูชายัญ พวกพราหมณ์ลวงผู้นั้น

ได้คนหนึ่งอย่างนี้แล้ว ก็พากันมาเป็นอันมาก ใช้

ความพยายามล่อหลอกพรรณนา ด้วยสิ่งที่ไม่แลเห็น

ปล้นเอาทรัพย์ที่แลเห็นไป เหมือนพวกราชบุรุษที่พระ

ราชาสอนให้เก็บส่วย เก็บเอาทรัพย์ของพระราชาไป

ฉะนั้น ดูก่อนอริฏฐะ พราหมณ์เช่นนั้นเป็นเหมือน

โจร ไม่ใช่สัตบุรุษ เป็นผู้ควรจะฆ่าเสีย แต่ไม่มีใคร

ฆ่าในโลก พวกพราหมณ์กล่าวว่า ไม้ทองหลางเป็น

แขนขวาของพระอินทร์ จึงตัดเอาไม้ทองหลางมาใช้

ในยัญนี้ ถ้าคำนั้นเป็นคำจริง พระอินทร์ก็แขนขาด

ทำไมพวกพระอินทร์จึงชนะพวกอสูร ด้วยกำลังแขน

นั้นได้ คำนั้นเป็นคำเท็จ พระอินทร์ยังมีแขนพร้อม

เป็นเทวดาชั้นดีเลิศ ไม่มีใครฆ่าได้ กำจัดอสูรได้

มนต์ของพราหมณ์เหล่านี้เหลวเปล่า หลอกลวงกันให้

เห็นได้เฉพาะในโลกนี้ ภูเขามาลาคิรี ขุนเขาหิมวันต์

ภูเขาวิชฌะ ภูเขาสุทัสสนะ ภูเขานิสภะ ภูเขากากเวรุ