ครั้งนั้น ในเวลาเช้า พระผู้มีพระภาคทรงครองอันตรวาสก ถือบาตรและจีวร เสด็จเข้าไปบิณฑบาตยังกรุงสาวัตถี ได้ทอดพระเนตรเห็นมนุษย์ทั้งหลายในกรุง สาวัตถีโดยมากเป็นผู้ติดใจในกามทั้งหลาย เป็นผู้ยินดี รักใคร่ เพลิดเพลิน หลงใหล หมกมุ่น มืดมน มัวเมาอยู่ในกามทั้งหลาย

ลำดับนั้น พระผู้มีพระภาคทรงทราบเนื้อความนั้นแล้ว จึงทรงเปล่งอุทานนี้ ในเวลานั้นว่า

พุทธอุทาน

สัตว์ทั้งหลายมืดมนเพราะกาม

ถูกข่ายรัดรึงไว้แน่น

ถูกเครื่องมุงบังคือตัณหาปกคลุมไว้

ถูกเครื่องผูกคือความประมาทผูกพันไว้ เหมือนปลาในข้อง๑

สัตว์เหล่านั้น จึงไปสู่ความแก่และความตาย

เหมือนลูกโคที่ยังไม่อดนม วิ่งตามแม่โค ฉะนั้น

ทุติยสัตตสูตรที่ ๔ จบ

๕. อปรลกุณฏกภัททิยสูตร

ว่าด้วยพระลกุณฏกภัททิยเถระ อีกสูตรหนึ่ง

{๑๕๑} [๖๕] ข้าพเจ้าได้สดับมาอย่างนี้

สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคประทับอยู่ ณ พระเชตวัน อารามของอนาถ- บิณฑิกเศรษฐี เขตกรุงสาวัตถี สมัยนั้น ท่านพระลกุณฏกภัททิยะเดินตามหลัง ภิกษุทั้งหลาย เข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาคถึงที่ประทับ