ปัญญา ๑ พระเถระชื่อปุปผะ (คือพระมหา

ปทุมเถระ๑) ผู้พหูสูต ๑ พระมหาสีวะ ผู้เป็น

มหากวี ฉลาดในพระปิฎกทั้งปวง ๑, ต่อมา

อีก พระอุบาลี ผู้มีปัญญาเชี่ยวชาญในพระ

วินัย ๑ พระมหานาค ผู้มีปัญญามาก ฉลาด

ในวงศ์พระสัทธรรม ๑. ต่อมา มี่พระอภัย

ผู้มีปัญญา ฉลาดในปิฎกทั้งปวง ๑ พระ

ติสสเถระผู้มีปัญญา เชี่ยวชาญในพระวินัย ๑

ศิษย์ของพระติสสเถระนั้น ชื่อปุปผะ (คือ

พระสุมนเถระ๒) มีปัญญามากเป็นพหูสูต

ตามรักษาพระศาสนาอยู่ ในชมพูทวีป ๑

พระจูฬาภยะผู้มีปัญญา และเชี่ยวชาญใน

พระวินัย ๑ พระติสสเถระ ผู้มีปัญญาฉลาด

ในวงศ์พระสัทธรรม ๑ พระจูฬเทวะ ผู้มี

ปัญญา และเชี่ยวชาญในพระวินัย ๑ พระ

สีวเถระ ผู้มีปัญญาฉลาดในพระวินัยทั้งมวล

๑, พระเถระผู้ประเสริฐมีปัญญามากเหล่านี้

รู้พระวินัย ฉลาดในมรรคา (คือฉลาดใน

ทางสวรรค์และทางพระนิพพาน) ได้

ประกาศพระวินัยปิฏกไว้ ในเกาะตัมพปัณณิ

แล้ว๓.

๑, สารัตถทีปนี ๑/๒๒๙ ปุปฺผนาโมติ มหาปทุมตฺเถโร ๒.ปุปฺผนาโมติ สุมนตฺเถโร.

๓. วิ. ปริวาร. ๘/๓-๕.