มหาวิภังค์ ภาค ๑
ฉบับ มมร. · เล่ม ๑ · หน้า ๓๔๖ · ข้อ 9
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

ความอดทน คือความอดกลั้น เป็น

ธรรมเผาบาปอย่างยิ่ง ท่านผู้รู้ทั้งหลาย ย่อม

กล่าวพระนิพพานว่าเป็นเยี่ยม ผู้ทำร้ายผู้อื่น

ไม่ชื่อว่าเป็นบรรพชิตเลย ผู้เบียดเบียนผู้อื่น

อยู่ ไม่ชื่อว่าเป็นสมณะ.

ความไม่ทำบาปทั้งสิ้น ความยังกุศล

ให้ถึงพร้อม ความทำจิตของตนให้ผ่องใส

นี้เป็นคำสอนของพระพุทธเจ้าทั้งหลาย.

ความกล่าวร้าย ๑ ความไม่ทำร้าย

๑ ความสำรวมในพระปาฏิโมกข์ ๑ ความ

เป็นผู้รู้ประมาณในภัตตาหาร ๑ ที่นอนที่นั่ง

อันสงัด ๑ ความประกอบโดยเอื้อเฟื้อใน

อธิจิต ๑ นี้เป็นคำสอนของพระพุทธ-

ทั้งหลาย.*

พึงทราบปาฏิโมกขุทเทสของพระพุทธเจ้าทั้งหลาย แม้นอกนี้ โดย

อุบายนี้นั่นแล. จริงอยู่ พระพุทธเจ้าทุกพระองค์ มีพระโอวาทปาฏิโมกขคาถา

เพียง ๓ คาถานี้เท่านั่น. คาถาเหล่านั้น ย่อมมาสู่อุเทศจนถึงที่สุดแห่งพระ- ศาสนาของพระพุทธเจ้า ผู้มีพระชนมายุยืนยาวนานทั้งหลาย. แต่สำหรับ พระพุทธเจ้าผู้มีพระชนมายุน้อยทั้งหลาย คาถาเหล่านั้นมาสู่อุเทศเฉพาะใน ปฐมโพธิกาลเท่านั้น . ด้วยว่า จำเดิมตั้งแต่เวลาทรงบัญญัติสิกขาบทมา ก็แสดง

เฉพาะอาณาปาฏิโมกข์เท่านั้น. ก็แลอาณาปาฏิโมกข์นั้น พวกภิกษุเท่านั้นแสดง

* ที่. มหา. ๑๐ / ๕๗.