มหาวิภังค์ ภาค ๑
ฉบับ มมร. · เล่ม ๑ · หน้า ๒๐ · ข้อ 9
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

ด้วยคุณ มีศีล สมาธิ ปัญญา วิมุตติ และ

วิมุตติญาณทัสนะเป็นเค้ามูล เป็นเนื้อนาบุญ

ของเหล่าชนผู้มีความต้องการด้วยกุศล. ข้าพ

เจ้านมัสการอยู่ ซึ่งพระรัตนตรัยอันควร

นมัสการโดยส่วนเดียว ด้วยประการดังกล่าว

มานี้ ได้แล้วซึ่งกุศลผลบุญที่ไพบูล หลั่งไหล

ไม่ขาดสายอันใด ด้วยอานุภาพแห่งกุศลผล

บุญนั้น ขอข้าพเจ้าจงเป็นผู้ปลอดอันตราย.

ข้าพเจ้าจักอาศัยอานุภาพของท่านบูรพาจารย์

พรรณนาพระวินัยให้ไม่ปะปนกัน ซึ่งเมื่อ

ทรงอยู่แล้ว ศาสนาของพระพุทธเจ้า ผู้มิได้

ทรงตั้งมั่นอยู่ ( ในส่วนสุดทั้งสอง ) แต่ทรง

ดำรงชอบด้วยดี ( ในมัชฌิมาปฏิปทา ) เป็น

อันประดิษฐานอยู่ได้. แท้ที่จริง พระวินัยนี้

ถึงท่านบูรพาจารย์ผู้องอาจ ซึ่งขจัดมลทิน

และอาสวะออกหมดแล้วด้วยน้ำคือญาณ มี

วิชชาและปฏิสัมภิทาบริสุทธิ์ ฉลาดในการ

สังวรรณนาพระสัทธรรม หาผู้เปรียบปาน

ในความเป็นผู้ขัดเกลาได้ไม่ง่าย เปรียบดัง

ธงชัยของวัดมหาวิหาร ได้สังวรรณนาไว้โดย

นัยอันวิจิตร คล้อยตามพระสัมพุทธเจ้าผู้

ประเสริฐ. กระนั้น เพราะสังวรรณนานี้