สังยุตตนิกาย สฬายตนวรรค
ฉบับ มมร. · เล่ม ๒๙ · หน้า ๑ · ข้อ 359 360
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

๒. เวทนาสังยุต

ปฐมกสคาถวรรคที่ ๑

๑. สมาธิสูตร

ว่าด้วยผู้มีจิตตั้งมั่นรู้เหตุเกิดและดับแห่งเวทนา

[๓๕๙] ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เวทนา ๓ เหล่านี้ เวทนา ๓ เป็น ไฉน คือ สุขเวทนา ทุกขเวทนา อทุกขมสุขเวทนา ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เวทนา ๓ เหล่านี้แล.

[๓๖๐] สาวกของพระพุทธเจ้ามีจิตมั่นคงดีแล้ว มี

สัมปชัญญะ มีสติ ย่อมรู้ชัดซึ่งเวทนาและเหตุ

เกิดแห่งเวทนาทั้งหลาย อนึ่งเวทนาเหล่านี้จะ

ดับไปในที่ใด ย่อมรู้ชัดซึ่งที่นั้น ( คือนิพพาน )

และทางดำเนินให้ถึงความสิ้นไปแห่งเวทนาเหล่า

นั้น เพราะสิ้นเวทนา ภิกษุเป็นผู้หมดความหิว

ปรินิพพานแล้ว.

จบ สมาธิสูตรที่ ๑