อย่าได้ทรงทำความทะเลาะกันเลย กรรมอันเป็นโทษ

ของตน อย่าได้ทำให้มหาบพิตรทั้งสองต้องเดือดร้อน

เหมือนกรรมอันเป็นโทษของตน ทำให้กินนรสองสามี

ภรรยาเดือดร้อนอยู่ราตรีหนึ่ง ฉะนั้น.

มหาบพิตรทั้งสอง ทรงสดับเรื่องราวของกินนร

ทั้งหลายมิใช่มนุษย์นี้แล้ว จงทรงเบิกบานพระทัย

อย่าได้ทรงทำความวิวาทบาดหมางกันเลย กรรมอัน

เป็นโทษของตน อย่าได้ทำให้มหาบพิตรทั้งสองต้อง

เดือดร้อน เหมือนกรรมอันเป็นโทษของตน ทำให้

กินนรสองสามีภรรยาเดือดร้อนอยู่ราตรีหนึ่ง ฉะนั้น.

บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า อมานุสานํ ได้แก่ กินนรทั้งหลาย. บทว่า อตฺตกมฺมาปราโธ ได้แก่ กรรมโทษของตน. บทว่า กึปุริเสกรตฺตํ ความว่า กรรมโทษของตนอันทำให้พรากกันราตรีหนึ่ง ทำกินนรเหล่านั้น ให้เดือดร้อน ฉันใด กรรมโทษของตนอย่าให้มหาบพิตรทั้งสองต้องเดือดร้อน ฉันนั้นเลย.

พระนางมัลลิกาเทวี ทรงสดับพระธรรมเทศนาของพระตถาคตจ้าแล้ว เสด็จลุกขึ้นจากอาสนะ ทรงประคองอัญชลี เมื่อจะทรงชมเชยพระทศพล จึง ตรัสคาถาสุดท้ายความว่า

หม่อมฉันมีใจเลื่อมใส ตั้งใจฟังพระธรรมเทศนา

ของพระองค์ ที่พระองค์ทรงแสดงประกอบไปด้วย

เหตุต่าง ๆ ประกอบไปด้วยประโยชน์ พระองค์ทรง

เปล่งพระสุรเสียงอันไพเราะ ดับความกระวนกระวาย