ของนิดหน่อยไม่เที่ยง มีความแปรปรวนไปเป็น

ธรรมดา.

จึงเป็นผู้มีจิตเลื่อมใส ได้ให้ข้าวและน้ำ เป็นทาน

อันไพบูลย์ โดยเคารพ วังของข้าพเจ้าในครั้งนั้น เป็น

ดุจบ่อน้ำ สมณพราหมณ์ทั้งหลาย ก็อิ่มหนำสำราญ

ในที่นั้น.

ข้าพเจ้าได้ให้ดอกไม้ ของหอม เครื่องลูบไล้

ประทีป ยวดยาน ที่พัก ผ้านุ่งห่ม ที่นอน และข้าว

น้ำ เป็นทานโดยเคารพ ในที่นั้น.

นั่นเป็นพรต และพรหมจรรย์ของข้าพเจ้า นี้เป็น

วิบากแห่งกรรมนั้น ที่ข้าพเจ้าประพฤติดีแล้ว ข้าพเจ้า

ได้วิมานอันมีภักษาหารเพียงพอ มีข้าวน้ำมากมาย

เพราะวัตร และพรหมจรรย์นั้นแล.

[๒๕๐๖] วิมานนี้บริบูรณ์ ด้วยการฟ้อนรำ ขับ

ร้องตั้งอยู่ช้านาน แต่เป็นของไม่เที่ยง อาตมาภาพ จึง

ถามว่า บุตรนายพรานทั้งหลาย ผู้มีอานุภาพน้อย ไม่

มีเดช ไยจึงเบียดเบียนท่านผู้มีอานุภาพมาก มีเดชได้

ดูก่อนท่านผู้มีเขี้ยวเป็นอาวุธ เพราะอาศัยอะไรหรือ

ท่านจึงถึงความเศร้าหมอง ในสำนักของบุตรนาย-

พรานทั้งหลาย ?

ความกลัวใหญ่ ตามถึงท่าน หรือว่า พิษของท่าน

ไม่แล่นไปยังรากเขี้ยว ดูก่อนท่านผู้มีเขี้ยวเป็นอาวุธ