ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑
ฉบับ มมร. · เล่ม ๖๑ · หน้า ๒๔๐ · ข้อ 2248 2249 2250
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

ให้ปล่อยวางคันธารมณ์ และรสารมณ์เสีย ความอุบัติ

แห่งผลย่อมมีได้เพราะกรรมของตน.

[๒๒๔๘] (พระราชาตรัสว่า) คำของเจ้าที่ว่า

ความอุบัติแห่งผลย่อมมีได้ เพราะกรรมของตนนั้น

เป็นคำจริงแท้แน่นอน อนึ่ง มารดาบิดาของท่านนี้

แก่เฒ่าแล้ว หวังจะเห็นท่านมีอายุยืนร้อยปี ไม่มีโรค.

[๒๒๔๙] (หัตถิปาลกุมารทูลว่า) ข้าแต่พระราชา

ผู้ประเสริฐกว่านรชน ความเป็นสหาย กับความ

ตาย ความไมตรีกับความแก่ พึงมีแก่ผู้ใด หรือแม้

ผู้ใดจะพึงรู้ว่า เราจักไม่ตาย มารดาบิดาพึงเห็นผู้นั้น

มีอายุยืนร้อยปี ไม่มีโรคเบียดเบียนได้ในบางคราว.

บุรุษเอาเรือมาจอดไว้ที่ท่าน้ำ รับคนฝั่งนี้ ส่งถึง

ฝั่งโน้น แล้วย้อนกลับมารับคนฝั่งโน้น พามาส่งถึง

ฝั่งนี้ ฉันใด ชราและพยาธิ ก็ย่อมนำเอาชีวิตสัตว์

ไปสู่อำนาจแห่งมัจจุราชอยู่เนือง ๆ ฉะนั้น.

[๒๒๕๐] (อัสสปาลกุมารทูลว่า) กามทั้งหลาย

เป็นดังเปลือกตม เป็นเครื่องให้จมลง เป็นเครื่องนำ

น้ำใจสัตว์ไป ข้ามได้ยาก เป็นที่ตั้งแห่งมฤตยู สัตว์

ทั้งหลายผู้ข้องอยู่ในกามอันเป็นดังเปลือกตม เป็น

เครื่องให้จมลงนี้ เป็นสัตว์มีจิตเลวทราม ย่อมข้ามถึงฝั่ง

ไม่ได้.