ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑
ฉบับ มจร. · เล่ม ๒๗ · หน้า ๑๑๓ · ข้อ 179 180 181
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

๑๐. มหาปิงคลชาดก (๒๔๐)

ว่าด้วยพระเจ้าปิงคละ

(พระโพธิสัตว์เสวยพระชาติเป็นพระโอรสของพระเจ้าปิงคละ ตรัสถามยาม รักษาประตูว่า)

{๓๒๙} [๑๗๙] ชนทั้งมวลถูกพระเจ้าปิงคละเบียดเบียน

เมื่อพระองค์สวรรคตแล้ว ประชาชนพากันยินดี

นายทวารบาล พระเจ้าปิงคละผู้มีพระเนตรไม่ดำ

เป็นที่รักของท่านหรือ ทำไมท่านจึงร้องไห้

(ยามรักษาประตูกล่าวทูลตอบว่า)

{๓๓๐} [๑๘๐] พระเจ้าปิงคละผู้มีพระเนตรไม่ดำ

เป็นที่รักของข้าพเจ้าก็หาไม่

แต่ข้าพเจ้ากลัวการเสด็จกลับมาของพระองค์

พระองค์เสด็จไปจากที่นี้แล้ว

จะต้องเบียดเบียนพญามัจจุราช

เขาถูกพระองค์เบียดเบียนแล้ว

พึงนำพระองค์กลับมา ณ ที่นี้อีก

(พระโพธิสัตว์ตรัสปลอบยามรักษาประตูว่า)

{๓๓๑} [๑๘๑] พระเจ้าปิงคละนั้นถูกถวายพระเพลิง

ด้วยฟืน ๑,๐๐๐ เล่มเกวียน

พระอัฐิก็สรงด้วยน้ำตั้ง ๑๐๐ หม้อ

สถานที่ถวายพระเพลิงนั่นเล่าก็ล้อมไว้แล้ว

ไม่ต้องกลัว เสด็จมาไม่ได้หรอก

มหาปิงคลชาดกที่ ๑๐ จบ