ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑
ฉบับ มจร. · เล่ม ๒๗ · หน้า ๔๓๖ · ข้อ 80 81 82 83 84
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

(ดาบสน้องชายที่เหลือต่างกล่าวสาบานว่า)

{๑๙๒๓} [๘๐] ท่านพราหมณ์ ผู้ใดได้ลักเหง้าบัวของท่านไป

ผู้นั้นเป็นกสิกร จงมีข้าวเปลือกมากมาย

เป็นคฤหัสถ์ จงมียศ มีบุตรมากหลาย

มีทรัพย์ มีวัตถุที่น่าใคร่ทั้งปวง

อย่าได้เห็นความเสื่อม อยู่ครองเรือนเถิด

{๑๙๒๔} [๘๑] ท่านพราหมณ์ ผู้ใดได้ลักเหง้าบัวของท่านไป

ขอผู้นั้นจงปราบดาภิเษกเป็นกษัตริย์

เป็นพระราชายิ่งใหญ่กว่าพระราชาทั้งหลาย

ทรงมีพลัง ประกอบด้วยพระอิสริยยศ

ทรงครอบครองแผ่นดินมีมหาสมุทรทั้ง ๔ เป็นขอบเขตเถิด

{๑๙๒๕} [๘๒] ท่านพราหมณ์ ผู้ใดได้ลักเหง้าบัวของท่านไป

ผู้นั้นเป็นพราหมณ์ จงอย่าได้คลายความยินดี(ในตำแหน่ง)

เชี่ยวชาญในคลองแห่งฤกษ์ยามและนักษัตร

เจ้าผู้ครองแคว้นผู้ทรงยศ จงบูชาเขาเถิด

{๑๙๒๖} [๘๓] ท่านพราหมณ์ ผู้ใดได้ลักเหง้าบัวของท่านไป

ขอชาวโลกทั้งปวงจงสำคัญผู้นั้นว่า

เป็นครูสอนเวทมนต์ทุกชนิด มีตบะ

ขอชาวชนบทจงมุ่งไปบูชาเขาพร้อม ๆ กัน

{๑๙๒๗} [๘๔] ท่านพราหมณ์ ผู้ใดได้ลักเหง้าบัวของท่านไป

ขอผู้นั้นจงเก็บกินบ้านส่วยที่มั่งคั่งสมบูรณ์ด้วยเหตุ ๔ ประการ๑

เหมือนท้าววาสวะประทานให้

จงอย่าได้คลายความกำหนัดจนกระทั่งตาย