ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑
ฉบับ มจร. · เล่ม ๒๗ · หน้า ๖๓๒ · ข้อ 218 219 220 221 222
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

(กุลวัฒนเศรษฐีกราบทูลว่า)

{๒๕๓๙} [๒๑๘] ขอเดชะพระองค์ผู้สมมติเทพ

แม้ทรัพย์ของข้าพระพุทธเจ้าก็มีอยู่มากมาย

ข้าพระพุทธเจ้าไม่อาจจะนับได้

ข้าพระพุทธเจ้าขอถวายทรัพย์นั้นแม้ทั้งหมดแด่พระองค์

ขอพระองค์ทรงพอพระทัย อย่าทรงผนวชเลย พระพุทธเจ้าข้า

(พระโพธิสัตว์จูฬสุตโสมตรัสว่า)

{๒๕๔๐} [๒๑๙] เรารู้ว่า ทรัพย์ของท่านมีอยู่มาก

กุลวัฒนะ และเราท่านก็บูชา

แต่เราปรารถนาสวรรค์

เพราะเหตุนั้น จึงจักบวช

(โพธิสัตว์จูฬสุตโสมตรัสต่อไปว่า)

{๒๕๔๑} [๒๒๐] พี่เบื่อหน่ายหนัก ความไม่ยินดีกำลังครอบงำพี่

พ่อโสมทัต เพราะอันตรายของพี่มีมาก

พี่จึงจักบวชวันนี้แหละ

(โสมทัตอนุชาตรัสว่า)

{๒๕๔๒} [๒๒๑] ก็บรรพชากิจนี้เจ้าพี่ทรงพอพระทัย

เจ้าพี่สุตโสม เจ้าพี่ทรงผนวชเถิด

ในวันนี้ เดี๋ยวนี้แหละ แม้หม่อมฉันก็จักบวช

เว้นเจ้าพี่เสียแล้ว หม่อมฉันไม่อาจจะอยู่ได้

(พระโพธิสัตว์จูฬสุตโสมตรัสว่า)

{๒๕๔๓} [๒๒๒] เจ้ายังบวชไม่ได้

เพราะใคร ๆ ในเมืองและในชนบทจะไม่หุงต้มกิน

เมื่อมหาราชร้องไห้คร่ำครวญว่า

{๒๕๔๔} พระจอมนรชนสุตโสมทรงผนวชแล้ว