[๒๗๕] ท่านได้รับพระราชทานภัตตาหารนั้นแล้ว

กลับถวายโภชนะแก่ฤๅษี

ท่านคงจะรู้ตัวซิว่า ไม่ใช่เนื้อนาบุญแห่งทาน

ข้อนี้เป็นธรรมอะไรของท่านหรือ

ข้าพเจ้าขอนอบน้อมท่าน

(พราหมณ์ตอบว่า)

{๒๐๒๗} [๒๗๖] ข้าพเจ้ายังต้องเลี้ยงบุตรและภรรยา

เป็นผู้ติดในครอบครัว

ถึงจะถวายอนุศาสน์แก่พระราชา

ก็ยังบริโภคกามซึ่งเป็นของมนุษย์

[๒๗๗] ข้าพเจ้าควรจะถวายโภชนะแก่ฤๅษีผู้อยู่ป่า

บำเพ็ญตบะมาช้านาน ผู้เจริญด้วยคุณ อบรมตนแล้ว

(กุฎุมพีกล่าวกับฤๅษีว่า)

{๒๐๒๘} [๒๗๘] บัดนี้ ข้าพเจ้าขอถามฤๅษีผู้ผอม

มีร่างกายสะพรั่งด้วยเส้นเอ็น

มีขนรักแร้ เล็บ และขนงอกขึ้นยาว

มีขี้ฟันเขรอะ มีธุลีบนศีรษะ

[๒๗๙] ท่านอยู่ผู้เดียวในป่า ไม่คำนึงถึงชีวิต

เพราะเหตุไร ภิกษุจึงดีกว่าท่าน

ถึงกับท่านยอมถวายโภชนะ

(ฤๅษีตอบว่า)

{๒๐๒๙} [๒๘๐] อาตมายังขุดมันเทศและเหง้าตาล

มันมือเสือ และหัวหอม หัวกระเทียมอยู่