ອະພະຍະປະລິດ (ຍັນທຸນນິມິດຕັງ)

ຄວາມເປັນມາ

ບົດນີ້ບໍ່ແມ່ນພະພຸດທະພົດໃນພະໄຕຣປິດົກ ແຕ່ເປັນຄາຖາທີ່ແຕ່ງຂຶ້ນພາຍຫຼັງຕາມແບບແຜນການສູດຂອງໄທ ແລະລັງກາ ຈຶ່ງບໍ່ມີຕົວບົດຕົ້ນສະບັບໃນພະສູດໃຫ້ອ້າງອີງໂດຍກົງ

ເນື້ອໃນເວົ້າເຖິງສິ່ງທີ່ຄົນສະໄໝກ່ອນຖືເປັນລາງຮ້າຍ ເຊັ່ນ ສຽງນົກຮ້ອງຜິດເວລາ ດາວເຄາະຮ້າຍ ແລະຝັນທີ່ບໍ່ໜ້າພໍໃຈ ແລ້ວຂໍໃຫ້ສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນໝົດລິດໄປດ້ວຍອານຸພາບຂອງພະລັດຕະນະໄຕ ເບິ່ງຢ່າງກົງໄປກົງມາ ສິ່ງທີ່ໝົດໄປແທ້ໆ ຄືຄວາມຫວາດລະແວງໃນໃຈຂອງຜູ້ສູດເອງ ບໍ່ແມ່ນຕົວເຫດການພາຍນອກ

ແນວຄິດເບື້ອງຫຼັງກົງກັບທະຊັກຄະສູດ ທີ່ພະພຸດທະເຈົ້າຕັດວ່າ ເມື່ອຄວາມຢ້ານເກີດຂຶ້ນ ໃຫ້ລະນຶກເຖິງພະພຸດ ພະທຳ ພະສົງ ແລ້ວຄວາມຢ້ານຈະຄາຍລົງ