မင်္ဂလသုတ်
ပရိတ်ဂါထာများ

မင်္ဂလသုတ်

မင်္ဂလသုတ္တံ

အမှန်တကယ် မင်္ဂလာဆိုသည်မှာ အဘယ်နည်းဟု နတ်သားက မေးလျှောက်သည့်အခါ ဘုရားရှင် ဖြေကြားတော်မူသော သုတ်ဖြစ်ပြီး လူမိုက်နှင့် မပေါင်းဘဲနေခြင်းမှ စ၍ လောကဓံ ထိတွေ့သည့်တိုင် မတုန်လှုပ်သော စိတ်အထိ ပါဝင်သည်။

ရွတ်ဆိုသည့်အခါများ

ပရိတ်ခုနစ်သုတ်အစု၏ ပထမဆုံးဂါထာ ဖြစ်သည်။ အိမ်သစ်ဝင်ခြင်း၊ ထိမ်းမြားလက်ထပ်ခြင်း၊ မွေးနေ့ကုသိုလ်ပြုခြင်း၊ ဆိုင်ဖွင့်ခြင်းနှင့် အိမ်ကုသိုလ်ပွဲများ စသည့် မင်္ဂလာအခမ်းအနား အမျိုးမျိုးတွင် ရွတ်ဆိုလေ့ရှိသည်။

အိမ်၌ကိုယ်တိုင်လည်း ရွတ်ဆိုနိုင်သည်။ တစ်ယောက်တည်း ရွတ်ဆိုလျှင် အရေးကြီးသော အကြောင်းအရာသည် ထိုနေရာ၌ ရှိသောကြောင့် ဂါထာ 12 ပုဒ်ပါသော အပိုင်းကိုသာ ရွတ်ဆိုလည်း ရသည်။

ဤသုတ်သည် မိမိကိုယ်ကို အခါအားလျော်စွာ ပြန်လည်သုံးသပ်ရန် သင့်လျော်သည်။ ဘာသာပြန်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖတ်ကြည့်ပြီး မည်သည့်အချက်ကို မိမိ ကောင်းစွာ မလုပ်နိုင်သေးသည်ကို ကြည့်ပါ။

နောက်ခံသမိုင်း

မင်္ဂလသုတ်သည် ခုဒ္ဒကပါဌ် တွဲ 25 တွင် ပါရှိသည်။ နတ်တစ်ပါးသည် ဘုရားရှင်ထံ လာရောက်၍ လူတို့သည် မင်္ဂလာအကြောင်း ကာလကြာရှည်စွာ ငြင်းခုံခဲ့ကြပြီး အမြင့်မြတ်ဆုံး မင်္ဂလာသည် အဘယ်နည်းဟု မေးလျှောက်သည်မှ စတင်သည်။ ဘုရားရှင်သည် ဂါထာ 12 ပုဒ်ဖြင့် ဖြေကြားတော်မူပြီး စုစုပေါင်း အချက် 38 ချက် ရှိသည်။

သတိပြုစရာမှာ ဤအချက်များတွင် ပစ္စည်း၊ နက္ခတ်ရက်ချိန် သို့မဟုတ် ဂါထာမန္တန်ကို မည်သည့်အချက်မျှ မပါဝင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ မင်္ဂလာအချက် 38 ချက်စလုံးသည် လုပ်ဆောင်ချက်များနှင့် စိတ်၏ အရည်အသွေးများသာ ဖြစ်သည်။ မည်သူနှင့် ပေါင်းသင်းရမည်ကို ရွေးချယ်ခြင်းကဲ့သို့ အခြေခံအချက်မှ စ၍ နိဗ္ဗာန်ကို မျက်မှောက်ပြုခြင်းအထိ အဆင့်ဆင့် တက်သွားသည်။

ဤစာမျက်နှာရှိ ပါဠိစကားများကို ဤဝဘ်ဆိုက်၏ ဒေတာဘေ့စ်ရှိ ပါဠိပိဋကတ်သုံးပုံ တွဲ 25 မှ ကူးယူထားပြီး နိဒါန်းအပိုင်းဖြစ်သော စကားပြေနှင့် ဂါထာ 12 ပုဒ်စလုံး ပါဝင်သည်။

ပါဠိ

  1. ဧဝံ မေ သုတံ ဧကံ သမယံ ဘဂဝါ သာဝတ္ထိယံ ဝိဟရတိ အကျွန်ုပ်သည် ဤသို့ ကြားနာခဲ့ရပါသည်၊ တစ်ခါသော အခါ မြတ်စွာဘုရားသည် သာဝတ္ထိမြို့၌ သီတင်းသုံးတော်မူ၏။
  2. ဇေတဝနေ အနာထပိဏ္ဍိကဿ အာရာမေ အနာထပိဏ္ဍိကသူဌေး၏ ဥယျာဉ်ဖြစ်သော ဇေတဝန်ကျောင်းတော်၌ ဖြစ်သည်။
  3. အထ ခေါ အညတရာ ဒေဝတာ အဘိက္ကန္တာယ ရတ္တိယာ အဘိက္ကန္တဝဏ္ဏာ ထိုအခါ ညဉ့်နက်လွန်ခဲ့ပြီးသော အချိန်၌ တင့်တယ်သော အရောင်အဝါရှိသည့် နတ်သားတစ်ပါးသည်
  4. ကေဝလကပ္ပံ ဇေတဝနံ ဩဘာသေတွာ ယေန ဘဂဝါ တေနုပသင်္ကမိ ဇေတဝန်ကျောင်းတော်တစ်ခုလုံးကို လင်းထိန်စေပြီး မြတ်စွာဘုရားထံသို့ ချဉ်းကပ်လာ၏။
  5. ဥပသင်္ကမိတွာ ဘဂဝန္တံ အဘိဝါဒေတွာ ဧကမန္တံ အဋ္ဌာသိ ချဉ်းကပ်ပြီးနောက် မြတ်စွာဘုရားကို ရှိခိုးကာ သင့်လျော်ရာနေရာ၌ ရပ်နေ၏။
  6. ဧကမန္တံ ဌိတာ ခေါ သာ ဒေဝတာ ဘဂဝန္တံ ဂါထာယ အဇ္ဈဘာသိ ထိုနတ်သားသည် ရပ်နေပြီးနောက် မြတ်စွာဘုရားအား ဂါထာဖြင့် လျှောက်ထား၏။
  7. ဗဟူ ဒေဝါ မနုဿာ စ မင်္ဂလာနိ အစိန္တယုံ နတ်များနှင့် လူများစွာတို့သည် မင်္ဂလာအကြောင်းကို ကြံစည်စဉ်းစားကြကုန်၏၊
  8. အာကင်္ခမာနာ သောတ္ထာနံ ဗြူဟိ မင်္ဂလမုတ္တမံ ချမ်းသာဘေးကင်းခြင်းကို လိုလားကြသောကြောင့် အမြင့်မြတ်ဆုံး မင်္ဂလာကို မိန့်ကြားတော်မူပါ။
  9. အသေဝနာ စ ဗာလာနံ ပဏ္ဍိတာနဉ္စ သေဝနာ လူမိုက်တို့နှင့် မပေါင်းသင်းခြင်း၊ ပညာရှိတို့နှင့် ပေါင်းသင်းခြင်း၊
  10. ပူဇာ စ ပူဇနီယာနံ ဧတမ္မင်္ဂလမုတ္တမံ ပူဇော်ထိုက်သူတို့ကို ပူဇော်ခြင်း၊ ဤသည်ကား အမြင့်မြတ်ဆုံး မင်္ဂလာ ဖြစ်သည်။
  11. ပဋိရူပဒေသဝါသော စ ပုဗ္ဗေ စ ကတပုညတာ သင့်လျော်သော ဒေသ၌ နေထိုင်ခြင်း၊ ရှေးက ကုသိုလ်ပြုခဲ့ဖူးခြင်း၊
  12. အတ္တသမ္မာပဏိဓိ စ ဧတမ္မင်္ဂလမုတ္တမံ မိမိကိုယ်ကို မှန်ကန်သောလမ်းသို့ ထားရှိခြင်း၊ ဤသည်ကား အမြင့်မြတ်ဆုံး မင်္ဂလာ ဖြစ်သည်။
  13. ဗာဟုသစ္စဉ္စ သိပ္ပဉ္စ ဝိနယော စ သုသိက္ခိတော အကြားအမြင်များခြင်း၊ လက်မှုပညာရှိခြင်း၊ ကောင်းစွာ လေ့ကျင့်ထားသော စည်းကမ်းရှိခြင်း၊
  14. သုဘာသိတာ စ ယာ ဝါစာ ဧတမ္မင်္ဂလမုတ္တမံ ကောင်းသော စကားလုံးများဖြင့် ပြောဆိုခြင်း၊ ဤသည်ကား အမြင့်မြတ်ဆုံး မင်္ဂလာ ဖြစ်သည်။
  15. မာတာပိတုဥပဋ္ဌာနံ ပုတ္တဒါရဿ သင်္ဂဟော မိဘကို လုပ်ကျွေးပြုစုခြင်း၊ သားသမီးနှင့် အိမ်ထောင်ဖက်ကို ထောက်ပံ့စောင့်ရှောက်ခြင်း၊
  16. အနာကုလာ စ ကမ္မန္တာ ဧတမ္မင်္ဂလမုတ္တမံ ပြုပြင်ရန် ကျန်နေခြင်းမရှိ ရှုပ်ထွေးမှုမရှိသော အလုပ်ကို လုပ်ဆောင်ခြင်း၊ ဤသည်ကား အမြင့်မြတ်ဆုံး မင်္ဂလာ ဖြစ်သည်။
  17. ဒါနဉ္စ ဓမ္မစရိယာ စ ဉာတကာနဉ္စ သင်္ဂဟော ဒါနပေးလှူခြင်း၊ တရားနှင့်အညီ ကျင့်ကြံခြင်း၊ ဆွေမျိုးသားချင်းများကို ကူညီစောင်မခြင်း၊
  18. အနဝဇ္ဇာနိ ကမ္မာနိ ဧတမ္မင်္ဂလမုတ္တမံ အပြစ်မရှိသော အလုပ်ကို လုပ်ဆောင်ခြင်း၊ ဤသည်ကား အမြင့်မြတ်ဆုံး မင်္ဂလာ ဖြစ်သည်။
  19. အာရတီ ဝိရတီ ပါပါ မဇ္ဇပါနာ စ သညမော မကောင်းမှုမှ ရှောင်ကြဉ်ခြင်း၊ မူးယစ်ဆေးဝါးနှင့် အရက်မသောက်ခြင်း၊
  20. အပ္ပမာဒေါ စ ဓမ္မေသု ဧတမ္မင်္ဂလမုတ္တမံ တရားတို့၌ မမေ့မလျော့ခြင်း၊ ဤသည်ကား အမြင့်မြတ်ဆုံး မင်္ဂလာ ဖြစ်သည်။
  21. ဂါရဝေါ စ နိဝါတော စ သန္တုဋ္ဌီ စ ကတညုတာ ရိုသေလေးစားခြင်း၊ နှိမ့်ချခြင်း၊ ရှိသည့်အရာ၌ ရောင့်ရဲခြင်း၊ ကျေးဇူးသိခြင်း၊
  22. ကာလေန ဓမ္မဿဝနံ ဧတမ္မင်္ဂလမုတ္တမံ အခါအားလျော်စွာ တရားနာခြင်း၊ ဤသည်ကား အမြင့်မြတ်ဆုံး မင်္ဂလာ ဖြစ်သည်။
  23. ခန္တီ စ သောဝစဿတာ သမဏာနဉ္စ ဒဿနံ သည်းခံခြင်း၊ ဆုံးမလွယ်ခြင်း၊ ငြိမ်းချမ်းသောပုဂ္ဂိုလ်တို့ကို ဖူးမြင်ရခြင်း၊
  24. ကာလေန ဓမ္မသာကစ္ဆာ ဧတမ္မင်္ဂလမုတ္တမံ အခါအားလျော်စွာ တရားဆွေးနွေးခြင်း၊ ဤသည်ကား အမြင့်မြတ်ဆုံး မင်္ဂလာ ဖြစ်သည်။
  25. တပေါ စ ဗြဟ္မစရိယဉ္စ အရိယသစ္စာနဒဿနံ ကိလေသာကို လောင်မြိုက်စေသော လုံ့လ၊ ဗြဟ္မစရိယကျင့်ခြင်း၊ အရိယသစ္စာကို မြင်ခြင်း၊
  26. နိဗ္ဗာနသစ္ဆိကိရိယာ စ ဧတမ္မင်္ဂလမုတ္တမံ နိဗ္ဗာန်ကို မျက်မှောက်ပြုခြင်း၊ ဤသည်ကား အမြင့်မြတ်ဆုံး မင်္ဂလာ ဖြစ်သည်။
  27. ဖုဋ္ဌဿ လောကဓမ္မေဟိ စိတ္တံ ယဿ န ကမ္ပတိ လောကဓံတို့ ထိတွေ့သော်လည်း စိတ်မတုန်လှုပ်သူသည်
  28. အသောကံ ဝိရဇံ ခေမံ ဧတမ္မင်္ဂလမုတ္တမံ ပူဆွေးမှုမရှိ၊ ဖုန်မှုန့်ကင်းစင်၊ ဘေးကင်းသည် ဖြစ်၏၊ ဤသည်ကား အမြင့်မြတ်ဆုံး မင်္ဂလာ ဖြစ်သည်။
  29. ဧတာဒိသာနိ ကတွာန သဗ္ဗတ္ထမပရာဇိတာ ဤအရာတို့ကို ပြုလုပ်ပြီးသူတို့သည် နေရာမရွေး မည်သည့်နေရာ၌မျှ မရှုံးနိမ့်ကြ၊
  30. သဗ္ဗတ္ထ သောတ္ထိံ ဂစ္ဆန္တိ တန္တေသံ မင်္ဂလမုတ္တမန္တိ မည်သည့်နေရာသို့ သွားသွား ဘေးကင်းချမ်းသာခြင်းသို့ ရောက်ကြ၏၊ ဤသည်ကား ထိုသူတို့၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး မင်္ဂလာ ဖြစ်သည်။

ပိဋကတ်သုံးပုံရှိ ရင်းမြစ်

ကိုးကားထားသော စာမျက်နှာရှိ မူရင်းစာသားကို ဖတ်ရန် နှိပ်ပါ

အခြား ဘုရားစာများ

ဤစာမျက်နှာဖတ်ရှုခြင်းအတွက် ကုသိုလ်ရမှတ် 50 ရရန် အကောင့်ဝင်ပါ