สังฆาภิคีติ
ทำวัตรเย็น

สังฆาภิคีติ

สงฺฆาภิคีติ

บทกวีสรรเสริญหมู่พระอริยสงฆ์ผู้บริสุทธิ์ ปิดท้ายชุดอนุสสติของทำวัตรเย็นด้วยคำขอขมา

โอกาสที่ใช้สวด

สวดต่อจากสังฆานุสสติ เป็นบทสุดท้ายของชุดหลักในทำวัตรเย็น หลายวัดจบทำวัตรตรงนี้ แล้วต่อด้วยบทพิจารณาหรือนั่งสมาธิ

สี่บรรทัดสุดท้ายเป็นคำขอขมาต่อพระสงฆ์ ธรรมเนียมคือหมอบกราบลงขณะสวด

ความเป็นมา

บทนี้ปิดชุดอภิคีติทั้งสาม โดยวางโครงตามพุทธาภิคีติและธัมมาภิคีติทุกบรรทัด เปลี่ยนเป็นพระสงฆ์

คำว่าเกิดจากพระสัทธรรม หมายถึงหมู่อริยสาวกไม่ได้เกิดจากชาติกำเนิดหรือการแต่งตั้ง แต่เกิดจากการปฏิบัติตามคำสอนจนเห็นผลจริง

การกราบหมู่คนที่เราไม่เคยเห็นหน้าอาจฟังดูแปลก แต่ใจความคือการยอมรับว่าเราไม่ได้เดินคนเดียว มีคนเดินทางนี้มาก่อนและทำได้จริง ซึ่งเป็นกำลังใจที่ดีก่อนจบวัน

คำบาลี

  1. หนฺท มยํ สงฺฆาภิคีตึ กโรม เส หันทะ มะยัง สังฆาภิคีติง กะโรมะ เส เชิญเถิด เราทั้งหลายมาสวดสรรเสริญพระสงฆ์กันเถิด
  2. สทฺธมฺมโช สุปฏิปตฺติคุณาทิยุตฺโต สัทธัมมะโช สุปะฏิปัตติคุณาทิยุตโต พระสงฆ์เกิดจากพระสัทธรรม ประกอบด้วยคุณมีการปฏิบัติดีเป็นต้น
  3. โยฏฺฐพฺพิโธ อริยปุคฺคลสงฺฆเสฏฺโฐ โยฏฐัพพิโธ อะริยะปุคคะละสังฆะเสฏโฐ เป็นหมู่พระอริยบุคคลอันประเสริฐ นับแยกได้แปดจำพวก
  4. สีลาทิธมฺมปวราสยกายจิตฺโต สีลาทิธัมมะปะวะราสะยะกายะจิตโต มีกายและใจอาศัยธรรมอันประเสริฐ มีศีลเป็นต้น
  5. วนฺทามหํ ตมริยานคณํ สุสุทฺธํ วันทามะหัง ตะมะริยานะคะณัง สุสุทธัง ข้าพเจ้าขอกราบหมู่พระอริยเจ้าผู้บริสุทธิ์หมดจดนั้น
  6. สงฺโฆ โย สพฺพปาณีนํ สรณํ เขมมุตฺตมํ สังโฆ โย สัพพะปาณีนัง สะระณัง เขมะมุตตะมัง พระสงฆ์ใด เป็นที่พึ่งอันเกษมสูงสุดของสัตว์ทั้งหลาย
  7. ตติยานุสฺสติฏฺฐานํ วนฺทามิ ตํ สิเรนหํ ตะติยานุสสะติฏฐานัง วันทามิ ตัง สิเรนะหัง พระสงฆ์นั้นเป็นที่ตั้งแห่งการระลึกข้อที่สาม ข้าพเจ้าขอกราบด้วยเศียรเกล้า
  8. สงฺฆสฺสาหสฺมิ ทาโส ว สงฺโฆ เม สามิกิสฺสโร สังฆัสสาหัสมิ ทาโส วะ สังโฆ เม สามิกิสสะโร ข้าพเจ้าเป็นผู้รับใช้ของพระสงฆ์ พระสงฆ์เป็นผู้ดูแลข้าพเจ้า
  9. สงฺโฆ ทุกฺขสฺส ฆาตา จ วิธาตา จ หิตสฺส เม สังโฆ ทุกขัสสะ ฆาตา จะ วิธาตา จะ หิตัสสะ เม พระสงฆ์เป็นผู้ช่วยกำจัดทุกข์ และเกื้อกูลประโยชน์แก่ข้าพเจ้า
  10. สงฺฆสฺสาหํ นิยฺยาเทมิ สรีรญฺชีวิตญฺจิทํ สังฆัสสาหัง นิยยาเทมิ สะรีรัญชีวิตัญจิทัง ข้าพเจ้าขอมอบกายและชีวิตนี้แด่พระสงฆ์
  11. วนฺทนฺโตหํ จริสฺสามิ สงฺฆสฺโสปฏิปนฺนตํ วันทันโตหัง จะริสสามิ สังฆัสโสปะฏิปันนะตัง ข้าพเจ้าจะดำเนินชีวิตไปด้วยการนอบน้อมในการปฏิบัติดีของพระสงฆ์
  12. นตฺถิ เม สรณํ อญฺญํ สงฺโฆ เม สรณํ วรํ นัตถิ เม สะระณัง อัญญัง สังโฆ เม สะระณัง วะรัง ที่พึ่งอื่นของข้าพเจ้าไม่มี พระสงฆ์เป็นที่พึ่งอันประเสริฐของข้าพเจ้า
  13. เอเตน สจฺจวชฺเชน วฑฺเฒยฺยํ สตฺถุ สาสเน เอเตนะ สัจจะวัชเชนะ วัฑเฒยยัง สัตถุ สาสะเน ด้วยการกล่าวคำสัตย์นี้ ขอข้าพเจ้าจงเจริญในคำสอนของพระศาสดา
  14. สงฺฆํ เม วนฺทมาเนน ยํ ปุญฺญํ ปสุตํ อิธ สังฆัง เม วันทะมาเนนะ ยัง ปุญญัง ปะสุตัง อิธะ บุญใดที่ข้าพเจ้าผู้กราบไหว้พระสงฆ์ได้ทำไว้ในที่นี้
  15. สพฺเพปิ อนฺตรายา เม มาเหสุํ ตสฺส เตชสา สัพเพปิ อันตะรายา เม มาเหสุง ตัสสะ เตชะสา ด้วยกำลังแห่งบุญนั้น ขออันตรายทั้งปวงอย่าได้มีแก่ข้าพเจ้า
  16. กาเยน วาจาย ว เจตสา วา กาเยนะ วาจายะ วะ เจตะสา วา ด้วยกาย ด้วยวาจา หรือด้วยใจก็ตาม
  17. สงฺเฆ กุกมฺมํ ปกตํ มยา ยํ สังเฆ กุกัมมัง ปะกะตัง มะยา ยัง กรรมไม่ดีอันใดที่ข้าพเจ้าได้ทำไว้ในพระสงฆ์
  18. สงฺโฆ ปฏิคฺคณฺหตุ อจฺจยนฺตํ สังโฆ ปะฏิคคัณหะตุ อัจจะยันตัง ขอพระสงฆ์จงรับคำขอขมาในความล่วงเกินนั้น
  19. กาลนฺตเร สํวริตุํ ว สงฺเฆ กาลันตะเร สังวะริตุง วะ สังเฆ เพื่อข้าพเจ้าจะได้สำรวมระวังในพระสงฆ์ต่อไป

ที่มาในพระไตรปิฎก

คลิกเพื่อไปอ่านเนื้อหาจริงในหน้าที่อ้างถึง

บทสวดอื่นที่น่าสนใจ

เข้าสู่ระบบเพื่อรับ ๕๐ แต้มบุญจากการอ่านหน้านี้