ဘဒ္ဒေကရတ္တသုတ်: တစ်ညတည်း ကောင်းမြတ်သူ

ဘဒ္ဒေကရတ္တသုတ်သည် မဇ္ဈိမနိကာယ်ရှိ သုတ်လေးသုတ်ဖြစ်ပြီး ဘုရားရှင်၊ ရှင်အာနန္ဒာ၊ ရှင်မဟာကစ္စာယနနှင့် စန္ဒနဒေဝပုတ်အကြောင်း ဇာတ်လမ်းတို့မှ တူညီသော ဂါထာကို ရှင်းလင်းဖော်ပြထားသည်။ ထိုဂါထာက ဤသို့ဆိုသည် —

“ကုန်လွန်သွားပြီးသည်ကို မကြံစည်သင့်၊ မရောက်သေးသည်ကို မမျှော်လင့်သင့်။ ကုန်လွန်သွားပြီးသောအရာသည် ပယ်ခွာပြီးဖြစ်သည်၊ မရောက်သေးသောအရာသည် မရောက်သေးပေ။ ထိုထိုနေရာ၌ ယခုဖြစ်ပေါ်နေသော တရားကို ထင်ရှားစွာ မြင်သူသည် မတုန်မလှုပ်၊ မလှုပ်ရှားဘဲ ထိုတရားကို ပွားများသင့်သည်။ ယနေ့ပင် လုံ့လပြုသင့်သည်၊ မနက်ဖြန် သေမင်းရောက်မည်ကို မည်သူ သိနိုင်မည်နည်း၊ အခြွေအရံများစွာရှိသော သေမင်းနှင့် ကတိကဝတ်ပြုခြင်း မရှိသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ဤသို့ လုံ့လရှိပြီး နေ့ညမပြတ် ပျင်းရိခြင်းမရှိသူကို ငြိမ်သက်သော မုနိသည် တစ်ညတည်း ကောင်းမြတ်သူဟု ခေါ်တော်မူသည်။”

ဤသုတ်ကို ယေဘုယျ “ပစ္စုပ္ပန်၌နေခြင်း” ဟူသော စကားလုံးနှင့် ကွဲပြားစေသည်မှာ ဘုရားရှင်က ဆက်လက်ရှင်းပြတော်မူခြင်းဖြစ်သည် — အတိတ်ကို လိုက်ခြင်းဆိုသည်မှာ “ငါသည် ဤသို့သော ရူပရှိခဲ့ဖူးသည်၊ ဤသို့သော ခံစားမှုရှိခဲ့ဖူးသည်” ဟု ပျော်မွေ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ပစ္စုပ္ပန်၌ လှုပ်ရှားခြင်းဆိုသည်မှာ ယခုရှိနေသော ခန္ဓာငါးပါးကို ငါဟု စွဲလမ်းခြင်းဖြစ်သည်။