ဘိက္ခုနီဝိဘင်း: သူတစ်ပါး၏ ကြင်နာမှုကို သူမခက်ခဲစေဘဲ လက်ခံပုံ

ဝိနယပိဋကတ် တွဲ 3 ဘိက္ခုနီဝိဘင်း နိဿဂ္ဂိယပါစိတ်အခန်း ပတ္တဝဂ်တွင် လှူသူထံမှ ပစ္စည်းလက်ခံခြင်းနှင့်ပတ်သက်သော ပညတ်ရသည့်အကြောင်းအရာများ ရှိသည်။ ဘုရားရှင်သည် အပြစ်တင်ခံရပြီးနောက် သိက္ခာပုဒ်ကို ပညတ်တော်မူခဲ့ပြီး ထိုသို့ပြုမူခြင်းသည် “မကြည်ညိုသေးသောလူထု၏ ကြည်ညိုမှုအတွက် မဖြစ်” ဟု အကြောင်းပြချက်ကို ထပ်ခါထပ်ခါ မိန့်တော်မူသည်။

ပထမသိက္ခာပုဒ်သည် ဆဗ္ဗဂ္ဂီဘိက္ခုနီများ သပိတ်များစွာ စုဆောင်းထားသဖြင့် ဝိဟာရကို လှည့်လည်ကြည့်ရှုသော ရွာသားများက ထိုအရှင်မတို့ သပိတ်ရောင်းမည်လော၊ အိုးခွက်ပစ္စည်းဆိုင်ဖွင့်မည်လောဟု ပြောကြသောကြောင့် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။ ဒုတိယသိက္ခာပုဒ်သည် သင်္ကန်းဟောင်းရှိသော ဘိက္ခုနီအတွက် ဒါယကာက ရည်ရွယ်လှူထားသော အထည်ကို အဓိဋ္ဌာန်ဖြင့် အခြေအနေပြောင်းပြီး မိမိတို့အုပ်စုတွင်းတွင် ခွဲဝေခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။ စတုတ္ထနှင့် ပဉ္စမသိက္ခာပုဒ်များမှာ အရာတစ်ခုကို တောင်းပြီး ရပြီးနောက် စိတ်ပြောင်းကာ အခြားအရာကို တောင်းခြင်းဖြစ်ပြီး ဆဋ္ဌမသိက္ခာပုဒ်မှာ သံဃာ၏ သင်္ကန်းအတွက် သီးသန့်လှူထားသော ကပ္ပိယဘဏ္ဍာကို ဘေသဇ္ဇအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ကိုယ်ပိုင်အဖြစ် သုံးစွဲခြင်းဖြစ်သည်။

ဤသိက္ခာပုဒ်များသည် ရဟန်းမိန်းမများအတွက်သာ သီးသန့်ကျင့်ဝတ်များဖြစ်ပြီး လူဝတ်ကြောင်များ လိုက်နာစရာမလိုပါ။ သို့သော် နောက်ကွယ်ရှိ အကြောင်းရင်းမှာ လူတိုင်းနှင့် သက်ဆိုင်သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ လှူသူ၏ စေတနာကို ထိန်းသိမ်းခြင်းနှင့် ကျွန်ုပ်တို့ကို ကူညီလိုသူအား ကျွန်ုပ်တို့၏ စိတ်ပြောင်းလဲမှုကြောင့် ဒုက္ခမရောက်စေခြင်းဖြစ်သည်။