စရိယာပိဋက: ဒါနပါရမီနှင့် သီလပါရမီအကြောင်း

ကျွန်ုပ်တို့ ပေးလှူနိုင်သောအရာသည် အလွန်သာမန်ဟု ထင်ရနိုင်သည်။ ဥပမာ ရိုးရိုးထမင်းဘူးတစ်ဘူး သို့မဟုတ် နာရီဝက်အချိန်ဖြစ်သည်။ အရေးကြီးသည်မှာ ဝမ်းမြောက်သော စိတ်ဖြင့် ပေးလှူခြင်းဖြစ်ပြီး ဘယ်သူ့ကိုမျှ မြင်စေရန် မဟုတ်ပေ။

မျက်မှောက်တွင်ရှိသော လိုအပ်ချက်ကို သတိပြုပါ။ ဥပမာ နေပူထဲ လျှောက်သွားသူ သို့မဟုတ် ပစ္စည်းလေးလံစွာ ကိုင်ဆောင်သူကို မြင်လျှင် ထိုလိုအပ်ချက်နှင့် ကိုက်ညီသောအရာကို ချက်ချင်းပေးပါ။ အခွင့်အလမ်းကြီးကို စောင့်စရာမလိုပါ။

အင်အားရှိလျှင် စနစ်တကျ ပေးလှူမှုတစ်ခုကို ပြုကြည့်ပါ။ ဥပမာ အိမ်ရှေ့တွင် မျှဝေသော စားသောက်ကုန်ဗီရို သို့မဟုတ် မရှိမဖြစ်သုံးစွဲမှုကို မထိခိုက်သော ပမာဏဖြင့် လစဉ်လှူဒါန်းခြင်းဖြစ်သည်။ ပေးကမ်းခြင်းနှင့် ငွေကြေးစီမံကိန်းသည် အတူတကွ သွားနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဤဇာတ်လမ်းသည် စံပြဖြစ်ပြီး လိုက်လုပ်ရန် ပုံစံ မဟုတ်ပေ။ ရနိုင်သော သင်ခန်းစာမှာ ငွေ သို့မဟုတ် ပစ္စည်း မရှိသော်လည်း ကျွန်ုပ်တို့တွင် ပေးနိုင်သောအရာ ရှိသေးသည်။ ဥပမာ အားထုတ်မှု၊ အချိန်၊ ဗဟုသုတ သို့မဟုတ် စိတ်ရှည်စွာ နားထောင်ခြင်း တို့ဖြစ်သည်။

ကျွန်ုပ်တို့တွင် သာလွန်သောအာဏာရှိ၍ ဥပမာ အကြီးအကဲ၊ မိဘ သို့မဟုတ် ဖောက်သည်ဖြစ်ပြီး စိတ်မကျေနပ်ဖြစ်သောအခါ အာဏာကို အသုံးပြု၍ အမျက်ဒေါသဖြင့် တုံ့ပြန်ခြင်းသည် မိမိ၏ သီလကို စွန့်ခြင်းဖြစ်ကြောင်း အမှတ်ရပါ။

အလုပ်ခွင်တွင်ဖြစ်စေ အွန်လိုင်းတွင်ဖြစ်စေ အထပ်ထပ် နှောင့်ယှက်ခံရသောအခါ ပြန်မတုံ့ပြန်မီ “ဤသို့ ပြန်ပြောလျှင် သူ့လောက် ကျဆင်းသွားမလား” ဟု မေးပါ။ မတုံ့ပြန်ခြင်းသည် နယ်နိမိတ်သတ်မှတ်ခြင်း သို့မဟုတ် တာဝန်ရှိသူထံ သတင်းပို့ခြင်းကို တားမြစ်ခြင်း မဟုတ်ပေ။

ပြုပြီးသော ကောင်းမှုသည် တစ်ဖက်သားက မည်သို့ ပြန်လည်ပေးဆပ်သည်အပေါ် မမူတည်ရပါ။ ကျေးဇူးကန်းခံရသောအခါ မိမိကိုယ်ကို ပိုမိုသတိထားနိုင်သော်လည်း အာဃာတက မိမိကို စိတ်ဆိုးသူအဖြစ် ပြောင်းလဲစေရန် ခွင့်မပြုသင့်ပေ။

လမ်းပေါ်တွင်ဖြစ်စေ ငြင်းခုံရာတွင်ဖြစ်စေ မှန်ကန်သောဘက်သည် အကြိမ်တိုင်း အနိုင်ရရန် မလိုပါ။ ရန်လိုသူအတွက် လမ်းဖယ်ပေးခြင်းသည် အများအားဖြင့် အလုံခြုံဆုံးလမ်း ဖြစ်ပြီး သူ၏ ကံ၏ အကျိုးဆက်မှာ သူ့ကိုယ်သူ့ကိစ္စဖြစ်သည်။