จูฬตัณหาสังขยสูตร: ธรรมทั้งปวงไม่ควรยึดมั่น

ในจูฬตัณหาสังขยสูตร มัชฌิมนิกาย ท้าวสักกะจอมเทพทูลถามว่า โดยย่อ ภิกษุจะหลุดพ้นเพราะความสิ้นตัณหาได้อย่างไร

พระพุทธเจ้าตรัสว่า ภิกษุได้ฟังว่า "ธรรมทั้งปวงไม่ควรยึดมั่น" เธอจึงรู้ยิ่งซึ่งธรรมทั้งปวง กำหนดรู้ธรรมทั้งปวง เมื่อเสวยเวทนาใด ๆ ทั้งสุข ทุกข์ หรือไม่สุขไม่ทุกข์ ก็พิจารณาเห็นความไม่เที่ยง ความคลายกำหนัด ความดับ และความสละคืนในเวทนานั้น เมื่อพิจารณาอย่างนี้ย่อมไม่ยึดมั่นสิ่งใดในโลก ไม่หวั่นไหว และดับกิเลสได้เฉพาะตน

ท้าวสักกะชื่นชมแล้วกลับไป พระมหาโมคคัลลานะสงสัยว่าท้าวสักกะเข้าใจจริงหรือเพียงแค่ชื่นชม จึงขึ้นไปเยี่ยม พบท้าวสักกะกำลังเพลินกับดนตรีทิพย์ และพาชมปราสาทเวชยันต์อย่างภาคภูมิ พระโมคคัลลานะเห็นว่าท้าวสักกะประมาทนัก จึงใช้ฤทธิ์เอานิ้วเท้าเขย่าปราสาทให้สั่นสะเทือน ท้าวสักกะสลดใจ แล้วจึงทวนคำสอนนั้นได้ถูกต้อง