ໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ

ທຸບພະລະກັດຖະຊາດົກ: ຊ້າງທີ່ຈ່ອຍລົງເພາະຢ້ານສຽງໄມ້ແຫ້ງ

ທຸບພະລະກັດຖະຊາຕະກັງ

ຊ້າງທີ່ເຄີຍຖືກຝຶກດ້ວຍການຂົ່ມຂູ່ ໜີເຂົ້າປ່າໄດ້ ແຕ່ຍັງສະດຸ້ງຢ້ານທຸກສຽງ ເທວະດາບອກວ່າ ໄມ້ແຫ້ງໃນປ່າມີຢູ່ທົ່ວໄປ ແລະ ລົມກໍພັດມັນຫັກຢູ່ສະເໝີ ຖ້າມົວແຕ່ຢ້ານຢູ່ແບບນີ້ ກໍມີແຕ່ຈະຈ່ອຍຜອມໄປລ້າໆ

6 ຂໍ້

ໃນທຸບພະລະກັດຖະຊາດົກ ປະໂລສະຕະວັກ ເອກະກະນິບາດ ຊາດົກ ຂຸດທະກະນິກາຍ ມີຄາຖາພຽງບົດດຽວວ່າ ລົມຍ່ອມພັດໄມ້ແຫ້ງທີ່ທຸລະພົນໃນປ່ານີ້ ແມ່ນມີຈຳນວນຫຼວງຫຼາຍ ໃຫ້ຫັກລົງ ແນະຊ້າງໂຕປະເສີດ ຖ້າທ່ານຍັງຢ້ານຕໍ່ໄມ້ແຫ້ງນັ້ນ ທ່ານຈັກຈ່ອຍຜອມເປັນແນ່ ໃນພະໄຕຣປິດົກມີພຽງຄາຖາເທົ່ານີ້ ເລື່ອງເລົ່າມາຈາກອັດຖະກະຖາ

ອັດຖະກະຖາເລົ່າວ່າ ພະສາດສະດາຕັດຊາດົກນີ້ ປາລົບພິກຂຸອົງໜຶ່ງທີ່ຢ້ານຕາຍຫຼາຍ ໄດ້ຍິນສຽງລົມພັດ ສຽງໄມ້ແຫ້ງຕົກ ສຽງນົກ ຫຼື ສຽງສັດສີ່ຕີນ ກໍສະດຸ້ງຮ້ອງແລ່ນໜີ ອັດຖະກະຖາຊີ້ວ່າ ທ່ານບໍ່ເຄີຍຈະເລີນມໍລະນັດສະຕິເລີຍ ຈຶ່ງມີແຕ່ຄວາມສະດຸ້ງ ບໍ່ມີຄວາມລະນຶກຮູ້ວ່າຄວາມຕາຍເປັນເລື່ອງທຳມະດາ

ອັດຖະກະຖາເລົ່າເລື່ອງໃນອະດີດວ່າ ມີຊ້າງມຸງຄຸນໂຕໜຶ່ງຖືກນຳໄປຝຶກ ດ້ວຍການມັດໄວ້ກັບເສົາຕະລຸງ ແລ້ວເຮັດໃຫ້ເກີດຄວາມຢ້ານກົວ ຊ້າງທົນບໍ່ໄຫວ ຈຶ່ງທຳລາຍເສົາໜີເຂົ້າປ່າຫິມມະພານ ຕັ້ງແຕ່ນັ້ນມາ ມັນກໍຢ້ານຕາຍ ຈົນໄດ້ຍິນສຽງຫຍັງກໍໂຕສັ່ນແລ່ນໜີ ບໍ່ໄດ້ຄວາມສະບາຍກາຍ ແລະ ໃຈເລີຍ ພະໂພທິສັດເຊິ່ງເປັນລຸກຂະເທວະດາເຫັນເຂົ້າ ຈຶ່ງຢືນຢູ່ເທິງຄ່າໄມ້ ກ່າວຄາຖານີ້ໃຫ້ຟັງ ອັດຖະກະຖາສະຫຼຸບວ່າ ຕັ້ງແຕ່ນັ້ນມາ ຊ້າງກໍຫາຍຢ້ານ

1

ຄວາມຢ້ານມີທີ່ມາ ບໍ່ໄດ້ເກີດຂຶ້ນລອຍໆ ທຸບພະລະກັດຖະຊາຕະກັງ

ອັດຖະກະຖາເລົ່າວ່າ ຊ້າງຖືກມັດໄວ້ທີ່ເສົາຕະລຸງ ຢ່າງກະດຸກກະດິກບໍ່ໄດ້ ແລ້ວມີຄົນຖືຫອກເຂົ້າມາລ້ອມ ເພື່ອເຮັດໃຫ້ເກີດຄວາມຢ້ານກົວ ມັນທົນເວທະນານັ້ນບໍ່ໄຫວ ຈຶ່ງທຳລາຍເສົາໜີເຂົ້າປ່າ ຄວາມຢ້ານຫຼັງຈາກນັ້ນ ຈຶ່ງເປັນຜົນຂອງສິ່ງທີ່ມັນເຄີຍພົບມາແທ້

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ຖ້າຕົນເອງ ຫຼື ຄົນໃກ້ຕົວສະດຸ້ງງ່າຍຜິດປົກກະຕິ ໃຫ້ປ່ຽນຄຳຖາມຈາກ ເປັນຫຍັງອ່ອນແອແບບນີ້ ເປັນ ເຄີຍພົບຫຍັງມາ ຄຳຖາມຫຼັງພາໄປສູ່ທາງແກ້ ສ່ວນຄຳຖາມທຳອິດພາໄປສູ່ການໂທດກັນລ້າໆ
2

ໜີພົ້ນແລ້ວ ແຕ່ໃຈຍັງບໍ່ອອກຈາກບ່ອນເກົ່າ ທຸບພະລະກັດຖະຊາຕະກັງ

ອັດຖະກະຖາເລົ່າວ່າ ເຖິງວ່າຊ້າງຈະເຂົ້າປ່າຫິມມະພານ ແລະ ບໍ່ມີໃຜຕາມຈັບໄດ້ແລ້ວ ແຕ່ພໍໄດ້ຍິນສຽງລົມ ຫຼື ສຽງຫຍັງ ກໍໂຕສັ່ນ ຖິ້ມງວງແລ່ນໜີໄປຢ່າງໄວ ເປັນຄືກັບເວລາທີ່ຍັງຖືກມັດຕິດເສົາຕະລຸງຢູ່

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ລອງແຍກໃຫ້ຊັດວ່າ ຫຍັງຄືອັນຕະລາຍຂອງມື້ນີ້ ກັບຫຍັງຄືຄວາມຊົງຈຳຂອງແຕ່ກ່ອນ ຂຽນສອງຖັນອອກມາແທ້ໆ ຈະເຫັນວ່າຫຼາຍຢ່າງຢູ່ໃນຖັນຫຼັງທັງໝົດ
3

ສິ່ງທີ່ຢ້ານນັ້ນມີຢູ່ທົ່ວປ່າ ພະຫຸມເປຕັງ ວະເນ ກັດຖັງ

ຄາຖາກ່າວວ່າ ໄມ້ແຫ້ງໃນປ່ານີ້ມີຫຼວງຫຼາຍ ອັດຖະກະຖາອະທິບາຍວ່າ ຫາໄດ້ງ່າຍ ມີຢູ່ໃນບ່ອນນັ້ນໆ ທົ່ວໄປ ຖ້າຈະຢ້ານ ກໍຕ້ອງຢ້ານຢູ່ເປັນນິດ ເພາະສຽງແບບນີ້ບໍ່ມີວັນໝົດໄປຈາກປ່າ

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ຖ້າແຜນຂອງເຮົາຄືກຳຈັດທຸກສິ່ງທີ່ກະຕຸ້ນຄວາມຢ້ານໃຫ້ໝົດກ່ອນ ແລ້ວຈຶ່ງຄ່ອຍໃຊ້ຊີວິດ ແຜນນັ້ນຈະບໍ່ມີວັນເລີ່ມ ໃຫ້ປ່ຽນເປັນຝຶກຢູ່ກັບສຽງນ້ອຍໆ ເຫຼົ່ານັ້ນເທື່ອລະໜ້ອຍແທນ
4

ລົມພັດສິ່ງທີ່ຜຸຢູ່ແລ້ວໃຫ້ຫັກ ວາໂຕ ພັນຊະຕິ ທຸບພະລັງ

ຄາຖາລະບຸວ່າ ລົມພັດໄມ້ທີ່ທຸລະພົນໃຫ້ຫັກລົງ ຄືສິ່ງທີ່ຫັກເພາະລົມນັ້ນ ເປັນໄມ້ທີ່ແຫ້ງ ແລະ ອ່ອນກຳລັງຢູ່ກ່ອນແລ້ວ ສຽງທີ່ໄດ້ຍິນຈຶ່ງເປັນເລື່ອງປົກກະຕິຂອງປ່າ ບໍ່ແມ່ນສັນຍານວ່າມີໃຜມາທຳຮ້າຍ

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ເວລາໄດ້ຍິນສຽງ ຫຼື ຂ່າວທີ່ເຮັດໃຫ້ໃຈວູບ ໃຫ້ຖາມຄຳຖາມໜຶ່ງກ່ອນຕອບສະໜອງ ວ່າຄຳອະທິບາຍທີ່ທຳມະດາທີ່ສຸດຂອງເລື່ອງນີ້ແມ່ນຫຍັງ ສ່ວນໃຫຍ່ຄຳຕອບຈະໜ້າຢ້ານໜ້ອຍກວ່າທີ່ໃຈເດົາໄວ້ຫຼາຍ
5

ຕົ້ນທຶນຂອງການຢ້ານຕໍ່ເນື່ອງ ກີໂສ ນູນະ ພະວິດສະສິ

ຄາຖາລົງທ້າຍວ່າ ຖ້າທ່ານຍັງຢ້ານຕໍ່ໄມ້ແຫ້ງນັ້ນ ທ່ານຈັກຈ່ອຍຜອມເປັນແນ່ ອັດຖະກະຖາອະທິບາຍວ່າ ຈະເຖິງຄວາມສິ້ນເນື້ອ ແລະ ເລືອດ ເທວະດາບໍ່ໄດ້ຖຽງວ່າຄວາມຢ້ານບໍ່ມີເຫດ ແຕ່ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ຖ້າປ່ອຍໄວ້ແບບນີ້ ລາຄາທີ່ຕ້ອງຈ່າຍຄືຕົວເຮົາເອງ

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ລອງນັບຕົ້ນທຶນຂອງຄວາມກັງວົນເປັນເລື່ອງໆ ເຊັ່ນ ນອນຫາຍໄປຈັກຊົ່ວໂມງ ຫຼີກເວັ້ນໂອກາດຫຍັງໄປແດ່ ການເຫັນຕົວເລກແທ້ ມັກເຮັດໃຫ້ເຮົາລົງມືຈັດການ ຫຼາຍກວ່າການບອກຕົນເອງວ່າ ຢ່າຄິດຫຼາຍ
6

ລະນຶກເຖິງຄວາມຕາຍຢ່າງສະຫງົບ ບໍ່ແມ່ນສະດຸ້ງຢ້ານ ທຸບພະລະກັດຖະຊາຕະກັງ

ອັດຖະກະຖາເລົ່າວ່າ ພິກຂຸທັງຫຼາຍສົນທະນາກັນວ່າ ທຳມະດາພິກຂຸຄວນຈະເລີນມໍລະນັດສະຕິກຳມະຖານວ່າ ເຮົາຕ້ອງຕາຍແນ່ນອນ ແລະ ຊີ້ວ່າ ຖ້າພິກຂຸອົງນັ້ນລະນຶກໄດ້ແບບນີ້ ກໍຈະບໍ່ຢ້ານຕາຍ ທີ່ຢ້ານກໍເພາະບໍ່ເຄີຍຈະເລີນມໍລະນັດສະຕິເລີຍ ຂໍ້ນີ້ມີໄວ້ເພື່ອຄວາມເຂົ້າໃຈພາບລວມ

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ການຍອມເບິ່ງຄວາມຈິງທີ່ບໍ່ຢາກເບິ່ງຈັກເທື່ອໜຶ່ງຢ່າງສະຫງົບ ມັກເຮັດໃຫ້ໃຈສະດຸ້ງກັບເງົາຂອງມັນໜ້ອຍລົງ ເຊັ່ນ ການຈັດການເລື່ອງພິໄນກຳ ຫຼື ເອກະສານສຳຄັນໃຫ້ຮຽບຮ້ອຍ ແລ້ວກັບມາໃຊ້ຊີວິດຕາມປົກກະຕິ

ລອງໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ

ເລື່ອງນີ້ກົງກັບຄົນທີ່ເຄີຍຜ່ານເຫດການໜັກໆ ມາ ແລ້ວລະບົບເຕືອນໄພໃນຕົວຍັງບໍ່ຍອມປິດ ສຽງປະຕູ ສຽງແຈ້ງເຕືອນໃນໂທລະສັບມືຖື ຫຼື ນ້ຳສຽງບາງແບບ ກາຍເປັນສັນຍານອັນຕະລາຍໄປໝົດ ທັງທີ່ເຫດແທ້ຈົບໄປດົນແລ້ວ

ຄາຖາໃຫ້ຂໍ້ສັງເກດສອງຊັ້ນ ຊັ້ນທຳອິດ ຄືສິ່ງທີ່ເຮົາຢ້ານນັ້ນມີຢູ່ທົ່ວໄປ ແລະ ຈະບໍ່ໝົດໄປ ລົມພັດໄມ້ແຫ້ງຫັກເປັນເລື່ອງປົກກະຕິຂອງປ່າ ການພະຍາຍາມເຮັດໃຫ້ປ່າງຽບສະຫງັດທີ່ສຸດ ຈຶ່ງເປັນເປົ້າໝາຍທີ່ບໍ່ມີວັນໄປເຖິງ ຊັ້ນທີສອງ ຄືຕົ້ນທຶນຂອງການຢ້ານຕໍ່ເນື່ອງ ທ່ານໃຊ້ຄຳວ່າ ຈະຈ່ອຍຜອມ ຄວາມຢ້ານຊຳເຮື້ອກິນແຮງ ກິນການນອນ ແລະ ກິນສຸຂະພາບແທ້ໆ

ການຝຶກຊ້າງດ້ວຍການຂົ່ມຂູ່ໃນເລື່ອງນີ້ ເປັນການເລົ່າວ່າເຫດເກີດແນວໃດ ບໍ່ແມ່ນວິທີທີ່ຄວນເອົາຢ່າງ ແລະ ຖ້າຄວາມຢ້ານ ຫຼື ຄວາມສະດຸ້ງລົບກວນການນອນ ການກິນ ຫຼື ການເຮັດວຽກຕິດຕໍ່ກັນຫຼາຍອາທິດ ນັ້ນເປັນເລື່ອງທີ່ຄວນປຶກສາທ່ານໝໍ ຫຼື ນັກຈິດຕະວິທະຍາ ບໍ່ແມ່ນເລື່ອງທີ່ຕ້ອງທົນເອົາເອງດ້ວຍກຳລັງໃຈລ້ວນໆ

ເຂົ້າສູ່ລະບົບເພື່ອບັນທຶກການອ່ານ