มังคลชาดก: ผ้าที่หนูกัดกับการถือมงคลตื่นข่าว

ในมังคลชาดก เอกกนิบาต ชาดก ขุททกนิกาย มีคาถาบทเดียวว่า ผู้ใดถอนการถือมงคลได้แล้ว ไม่ถืออุกกาบาต ไม่ถือความฝัน ไม่ถือลักษณะดีหรือชั่ว ผู้นั้นชื่อว่าล่วงพ้นโทษแห่งการถือมงคล ครอบงำกิเลสเครื่องผูกสัตว์ไว้ได้ ย่อมไม่กลับมาเกิดอีก

เรื่องเล่ามาจากอรรถกถา พราหมณ์มั่งคั่งคนหนึ่งในเมืองราชคฤห์เป็นผู้ถือมงคลตื่นข่าว วันหนึ่งหนูกัดผ้าสาฎกคู่ที่เก็บไว้ในหีบ เขาเห็นว่าผ้าคู่นี้เป็นอัปมงคลเหมือนกาฬกรรณี ใครรับไปก็จะพินาศ จะให้ลูกหรือคนรับใช้ก็ไม่ได้ จึงให้ลูกชายเอาปลายไม้คอนไปทิ้งที่ป่าช้า โดยห้ามแม้แต่จะเอามือจับ

พระพุทธเจ้าเสด็จไปคอยอยู่ที่ประตูป่าช้า เมื่อมาณพทิ้งผ้าแล้ว ก็ทรงเก็บผ้าไปทั้งที่มาณพร้องห้าม พราหมณ์ตามไปขอให้ทรงทิ้งและเสนอผ้าใหม่หลายผืนแทน พระองค์ตรัสว่าผ้าที่เขาทิ้งไว้ในป่าช้า กองขยะ หรือท่าน้ำ เป็นของควรแก่นักบวช แล้วทรงเล่าอดีตชาติที่พราหมณ์คนนี้ก็ถือลางเรื่องผ้าเหมือนกัน และพระโพธิสัตว์ซึ่งเป็นดาบสก็เก็บผ้านั้นไปใช้ อรรถกถาเล่าว่าเมื่อจบพระธรรมเทศนา พ่อลูกทั้งสองได้บรรลุโสดาปัตติผล