မိဂသာလာသုတ်: လူတို့ကို တိုင်းတာ၍ မဆုံးဖြတ်ပါနှင့်
နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်

မိဂသာလာသုတ်: လူတို့ကို တိုင်းတာ၍ မဆုံးဖြတ်ပါနှင့်

မာ ပုဂ္ဂလေသု ပမာဏိကာ အဟုဝတ္ထ

ဥပါသိကာ မိဂသာလာသည် ဗြဟ္မစရိယကို ကျင့်သော ဖခင်နှင့် မယားနှင့် အတူနေသော ဣသိဒတ္တတို့ ဘာကြောင့် တူညီသောနေရာတွင် ဖြစ်ကြသနည်းဟု သံသယဖြစ်သည်။ ဘုရားရှင်က ပြင်ပတွင်မြင်ရသည့်အရာဖြင့် လူကို တိုင်းတာခြင်းသည် ဒုက္ခသို့ ဦးတည်သည်၊ တူသည်ဟု ထင်ရသောသူများသည် မမြင်ရသောအရာတွင် ကွဲပြားနိုင်ပြီး တစ်ဦးက သီလတွင် ထူးချွန်၍ အခြားတစ်ဦးက ပညာတွင် ထူးချွန်နိုင်သည်ဟု မိန့်တော်မူသည်။

7 ချက်

မိဂသာလာသုတ်သည် အင်္ဂုတ္တရနိကာယ်တွင် နှစ်နေရာ ရှိသည် — ဆက္ကနိပါတ် ဓမ္မိကဝဂ်နှင့် ဒသကနိပါတ် အာကင်္ခဝဂ်တို့ ဖြစ်သည်။ ဖွင့်ပုံမှာ တူညီသည် — အရှင်အာနန္ဒာသည် ဥပါသိကာ မိဂသာလာ၏ အိမ်တွင် ဆွမ်းခံလှည့်လည်သည်။ သူမက ဗြဟ္မစရိယကို ကျင့်သူနှင့် မကျင့်သူတို့ ဂတိတူညီနေသည့်အခါ တရားကို မည်သို့ နားလည်နိုင်ပါမည်နည်းဟု မေးသည်။ သူမ၏ ဖခင်မှာ ပုရာဏဖြစ်ပြီး ဗြဟ္မစရိယကို ကျင့်ကာ မေထုန်မှ ရှောင်သည်။ ဖခင်၏ ချစ်ခင်ရာ ဣသိဒတ္တ (အချို့ဗားရှင်းတွင် သူမ၏ ဘထွေးဟု ပြန်ဆိုကြသည်) မှာ မိမိမယားနှင့် ပျော်မွေ့နေသည်။ နှစ်ဦးစလုံး ကွယ်လွန်သောအခါ ဘုရားရှင်က နှစ်ဦးစလုံး သကဒါဂါမ်ဖြစ်၍ တုသိတာနတ်ပြည်တွင် အတူတူ ဖြစ်ကြသည်ဟု ဗျာကရဏ်တော်မူခဲ့သည်။ အရှင်အာနန္ဒာသည် သူမအား ဘဂဝါက ထိုသို့ ဗျာကရဏ်တော်မူထားသည်ဟုသာ ဖြေသည်။

အရှင်အာနန္ဒာ လျှောက်ထားသောအခါ ဘုရားရှင်က ဥပါသိကာသည် လူတစ်ဦး၏ ဣန္ဒြေများ မြင့်မားမှုနိမ့်ကျမှုကို သိနိုင်သည့် အခြေအနေတွင် မရှိဟု မိန့်တော်မူပြီး ပြင်ပတွင် တူသည်ဟု ထင်ရသော လူတို့ကို စုံတွဲလိုက် ပြသတော်မူသည်။ ဆက္ကနိပါတ်တွင် အမျိုးအစား 6 မျိုး၊ ဒသကနိပါတ်တွင် အမျိုးအစား 10 မျိုး ရှိသည်။ စုံတွဲတစ်ခုစီတွင် တစ်ဦးသည် ကြားနာ၍ သင်ယူလေ့လာပြီး အမြင်ဖြင့် နားလည်ကာ ခေတ္တလွတ်မြောက်မှုကို ရသည်။ အခြားတစ်ဦးမူ မရပေ။ ပထမသူသည် ကြီးပွားရာသို့ သွား၍ အခြားတစ်ဦးမူ ယုတ်လျော့ရာသို့ သွားသည်။ သို့ရာတွင် လူကို တိုင်းတာလိုသူက နှစ်ဦးစလုံး ဓမ္မတူသည်၊ ဘာကြောင့် တစ်ဦးက ယုတ်၍ တစ်ဦးက ကောင်းသနည်းဟု ပြောသည်။

ဘုရားရှင်က ထိုသို့ တိုင်းတာခြင်းသည် ကာလကြာရှည် ဒုက္ခသို့ ဦးတည်ကြောင်း၊ လူတို့ကို တိုင်းတာ၍ မဆုံးဖြတ်ကြနှင့်ဟု မိန့်တော်မူသည်။ လူတို့ကို တိုင်းတာသူသည် မိမိ၏ ဂုဏ်ကို ဖျက်ဆီးသည်၊ လူတို့ကို တိုင်းတာနိုင်သူသည် ဘုရားရှင် သို့မဟုတ် ဘုရားရှင်နှင့် တူသူသာ ဖြစ်သည်။ သုတ်၏ အဆုံးတွင် ပါဠိအရ ဣသိဒတ္တသည် ပုရာဏကဲ့သို့ သီလရှိလျှင် ပုရာဏသည် ဣသိဒတ္တ၏ ဂတိကိုပင် မသိနိုင်ပေ၊ ပုရာဏသည် ဣသိဒတ္တကဲ့သို့ ပညာရှိလျှင် ဣသိဒတ္တသည် ပုရာဏ၏ ဂတိကိုပင် မသိနိုင်ပေ၊ ထို့ကြောင့် နှစ်ဦးစလုံး တစ်ဦးစီ တစ်ပိုင်း ချို့တဲ့သည်ဟု မိန့်တော်မူသည်။

  1. 1

    ကြားရသည်မှာ အကြောင်းရှိပုံရသော မေးခွန်း ဥဘော သမသမဂတိကာ

    မိဂသာလာသည် ဗြဟ္မစရိယကို ကျင့်သော ဖခင်နှင့် မိမိမယားနှင့် ပျော်မွေ့နေသော ဣသိဒတ္တတို့ ဂတိတူညီနိုင်ပုံကို သံသယဖြစ်သည်။ အရှင်အာနန္ဒာသည် ရှင်းမပြဘဲ ဘဂဝါက ထိုသို့ ဗျာကရဏ်တော်မူထားသည်ဟုသာ ဆိုပြီး ဘုရားရှင်ထံ ဤအကြောင်းကို လျှောက်ထားခဲ့သည်။

    နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်

    သူတစ်ပါး၏ ဘဝတွင် မတရားဟု ထင်ရသောအရာကို မြင်လျှင် မေးနိုင်သော်လည်း ကျွန်ုပ်တို့ရှိသည့် အချက်အလက်သည် မပြည့်စုံနိုင်ဟူသည်ကိုလည်း ထည့်တွက်ထားပါ။

  2. 2

    ပြင်ပတွင် တူသည်ဟု ထင်ရသော လူများ သောရတော ဟောတိ သုခသံဝါသော

    ဆက္ကနိပါတ်တွင် ပထမစုံမှာ ငြိမ်သက်ယဉ်ကျေးပြီး အတူနေရသည်မှာ ချမ်းသာသော လူနှစ်ဦးဖြစ်သည်။ သူတို့နှင့် အတူနေခြင်းကို ဗြဟ္မစရိယအဖော်တို့လည်း နှစ်သက်ကြသည်။ သို့သော် တစ်ဦးက ကြားနာ၍ သင်ယူလေ့လာပြီး အမြင်ဖြင့် နားလည်ကာ ခေတ္တလွတ်မြောက်မှုကို ရသည်။ အခြားတစ်ဦးမူ မရပေ။ သေဆုံးသောအခါ ပထမသူသည် ကြီးပွားရာသို့ သွား၍ အခြားတစ်ဦးမူ ယုတ်လျော့ရာသို့ သွားသည်။

    နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်

    အလုပ်ဖော်နှစ်ဦးသည် အကျင့်စရိုက်ကောင်းခြင်း တူညီသော်လည်း တစ်ဦးစီ အတွင်း၌ တိတ်ဆိတ်စွာ သင်ယူထားသောအရာကြောင့် အလွန်ကွာခြားစွာ ကြီးထွားနိုင်သည်။

  3. 3

    ကွာခြားစေသောအရာသည် ပြင်ပမှ မမြင်ရပါ သာမာယိကမ္ပိ ဝိမုတ္တိံ လဘတိ

    စုံတွဲတစ်ခုစီရှိ လူနှစ်ဦးကို ခွဲခြားပေးသည်မှာ ကြားနာခြင်း၊ ဗဟုဿုတဖြစ်ခြင်း၊ အမြင်ဖြင့် နားလည်ခြင်းနှင့် အခါအားလျော်စွာ ရသော လွတ်မြောက်မှုတို့ ဖြစ်သည်။ ဒသကနိပါတ်တွင် တစ်ဦးက သူ၏ ဒုဿီလ၊ သီလ၊ ရာဂ၊ အမျက်ဒေါသ သို့မဟုတ် စိတ်လှုပ်ရှားမှု အကြွင်းမဲ့ ချုပ်ငြိမ်းရာဖြစ်သော စေတောဝိမုတ္တိ ပညာဝိမုတ္တိကို အမှန်အတိုင်း ရှင်းလင်းစွာ သိသည်၊ အခြားတစ်ဦးမူ မသိပေဟု ထပ်ပါသည်။

    နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်

    မိမိကိုယ်ကို အကဲဖြတ်ရာတွင် ပြင်ပအပြုအမူနှင့် အတွင်းနားလည်မှု နှစ်ခုလုံးကို ကြည့်ပါ — ကြားနာဖတ်ရှုထားသည်များမှ တကယ်သင်ယူနေသလားဟု စစ်ဆေးပါ။

  4. 4

    အားနည်းချက်ရှိသူတို့လည်း ပိုမြင့်သည့်နေရာသို့ သွားနိုင်သည် ကောဓမာနော အဓိဂတော ဟောတိ

    ဆက္ကနိပါတ်တွင် ဒုတိယနှင့် တတိယစုံမှာ အမျက်ဒေါသနှင့် မာန ရှိသောသူတို့ ဖြစ်သည်။ တစ်ခါတစ်ရံ လောဘ ဖြစ်ပေါ်လာသူ၊ သို့မဟုတ် ဝစီသင်္ခါရ — ပြောဆိုစေသော တွန်းအား ဖြစ်ပေါ်လာသူတို့ ဖြစ်သည်။ ဒသကနိပါတ်တွင် ဒုဿီလပုဂ္ဂိုလ်၊ သီလရှိသူ၊ ရာဂကြီးသူ၊ ဒေါသကြီးသူနှင့် စိတ်လှုပ်ရှားသူတို့၏ စုံတွဲများ ရှိသည်။ စုံတွဲတစ်ခုစီတွင် အားနည်းချက် တူညီသော်လည်း ကြားနာ၍ သင်ယူလေ့လာပြီး နားလည်သူသည် ကြီးပွားရာသို့ သွားသည်။

    နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်

    လူတစ်ဦး၏ အထင်ရှားဆုံး အားနည်းချက်ကို မကြည့်ဘဲ သူ့ကို မဆုံးဖြတ်ပါနှင့်။ မိမိတွင် အားနည်းချက် ကျန်ရှိသေးသောကြောင့် မိမိကိုယ်ကို မျှော်လင့်ချက်မဲ့မသွားပါနှင့်။

  5. 5

    ဓမ္မစီးကြောင်း ခေါ်ဆောင်သွားသည် ဓမ္မသောတော နိဗ္ဗဟတိ

    ဘုရားရှင်က ကြားနာ၍ သင်ယူလေ့လာပြီး နားလည်သူသည် ပိုမိုကောင်းမွန်၍ ပိုမိုသိမ်မွေ့ကြောင်း၊ ဓမ္မစီးကြောင်းက သူ့ကို ခေါ်ဆောင်သွားသောကြောင့်ဖြစ်ကြောင်း၊ ထိုအကြောင်းကို တထာဂတမှတစ်ပါး မည်သူ သိနိုင်မည်နည်းဟု ရှင်းပြတော်မူသည်။

    နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်

    ကျွန်ုပ်တို့ ပုံမှန်နားထောင်၍ နားလည်အောင် ကြိုးစားသောအရာများသည် ဘဝကို တဖြည်းဖြည်း ခေါ်ဆောင်သွားသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်မှ လူတို့က ထိုပြောင်းလဲမှုကို မမြင်နိုင်သော်လည်း ဖြစ်သည်။

  6. 6

    လူတို့ကို တိုင်းတာ၍ မဆုံးဖြတ်ပါနှင့် မာ ပုဂ္ဂလေသု ပမာဏံ ဂဏှိတ္ထ

    လူကို တိုင်းတာလိုသူက နှစ်ဦးစလုံး ဓမ္မတူသည်၊ ဘာကြောင့် တစ်ဦးက ယုတ်၍ တစ်ဦးက ကောင်းသနည်းဟု ပြောသည်။ ထိုသို့ တိုင်းတာခြင်းသည် အကျိုးမရှိခြင်းနှင့် ကာလကြာရှည် ဒုက္ခသို့ ဦးတည်သည်။ ဘုရားရှင်က လူတို့ကို တိုင်းတာလိုမှုကို မနှစ်သက်ကြနှင့်၊ လူတို့ကို တိုင်းတာ၍ မဆုံးဖြတ်ကြနှင့်၊ လူတို့ကို တိုင်းတာသူသည် မိမိ၏ ဂုဏ်ကို ဖျက်ဆီးသည်၊ လူတို့ကို တိုင်းတာနိုင်သူသည် ဘုရားရှင် သို့မဟုတ် ဘုရားရှင်နှင့် တူသူသာ ဖြစ်သည်ဟု သွန်သင်တော်မူသည်။

    နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်

    စကားဝိုင်း သို့မဟုတ် လူမှုကွန်ရက်တွင် မည်သူက မည်သူ့ထက် ပိုကောင်းသည်ဟု အဆင့်သတ်မှတ်နေကြောင်း သတိထားမိလျှင် ရပ်ပြီး ယနေ့ ကျွန်ုပ်တို့ မိမိကိုယ်ကို မည်သို့ ဖွံ့ဖြိုးစေခဲ့သနည်းဟု ပြန်မေးပါ။

  7. 7

    တစ်ဦးက သီလတွင် ထူးချွန်၍ အခြားတစ်ဦးက ပညာတွင် ထူးချွန်သည် ယထာရူပေန အာနန္ဒ သီလေန ပုရာဏော

    သုတ်၏ အဆုံးတွင် ဣသိဒတ္တသည် ပုရာဏကဲ့သို့ သီလရှိလျှင် ပုရာဏသည် ဣသိဒတ္တ၏ ဂတိကိုပင် မသိနိုင်ပေ၊ ပုရာဏသည် ဣသိဒတ္တကဲ့သို့ ပညာရှိလျှင် ဣသိဒတ္တသည် ပုရာဏ၏ ဂတိကိုပင် မသိနိုင်ပေ၊ ထို့ကြောင့် နှစ်ဦးစလုံး တစ်ဦးစီ တစ်ပိုင်း ချို့တဲ့သည်ဟု မိန့်တော်မူသည်။ ဤစာပိုဒ်သည် ထိုင်းဘာသာပြန်တွင် အနည်းငယ် ကွဲပြား၍ ဤစာမျက်နှာသည် ပါဠိအရ လိုက်နာသည်။

    နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်

    လူတစ်ဦးစီတွင် အားသာချက် မတူညီပေ။ တစ်ဦး၏ စည်းကမ်းရှိမှုနှင့် အခြားတစ်ဦး၏ နက်ရှိုင်းသော နားလည်မှုတို့မှ သင်ယူကြည့်ပါ၊ မည်သူက သာလွန်သည်ဟု မဆုံးဖြတ်ဘဲ။

နေ့စဉ်ဘဝတွင် စမ်းသုံးကြည့်ပါ

ဤအရာသည် နေ့တိုင်း ဖြစ်ပျက်သည်။ ပိုမိုတင်းကျပ်သူ၊ ဘုန်းကြီးကျောင်း ပိုသွားသူ သို့မဟုတ် ပိုသပ်ရပ်သူကို မြင်၍ ရိုးရိုးဘဝနေသူ တစ်ဦးထက် ပိုကောင်းရမည်ဟု ကောက်ချက်ချသည်၊ သို့မဟုတ် ပြောင်းပြန်အားဖြင့် ထင်ရှားသော အားနည်းချက်ရှိသူကို မြင်ပြီး သူသည် မလွတ်မြောက်နိုင်ဟု ဆုံးဖြတ်သည်။ ဤသုတ်က လူတစ်ဦး၏ လားရာကို ဆုံးဖြတ်သောအရာသည် မြင်ရသည်ထက် ပိုနက်ကြောင်း ညွှန်ပြသည် — ကြားနာခြင်း၊ သင်ယူလေ့လာခြင်း၊ နားလည်ခြင်းနှင့် အတွင်း၌ ဖြစ်ပေါ်သော လွတ်မြောက်မှုတို့ ဖြစ်သည်။

ဤအချက်သည် သီလ သို့မဟုတ် ဗြဟ္မစရိယ အရေးမကြီးဟု မဆိုလိုပေ။ ဘုရားရှင်က ပုရာဏသည် သီလဖြင့် ထူးချွန်ကြောင်း၊ ဣသိဒတ္တသည် ထိုသို့သော သီလရှိလျှင် ပိုဝေးဝေး သွားနိုင်မည်ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မိန့်တော်မူသည်။ အဓိကအချက်မှာ ပြင်ပအချက်အလက် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို သုံး၍ လူကို အဆင့်သတ်မှတ်ခြင်း မပြုသင့်ကြောင်းနှင့် သူတစ်ပါးကို တိုင်းတာရာတွင် အချိန်ကုန်ပြီး မိမိကိုယ်ကို မဖွံ့ဖြိုးမေ့လျော့ခြင်း မပြုသင့်ကြောင်း ဖြစ်သည်။

သုတ်တွင် ဘုရားရှင်သည် ဥပါသိကာကို ဆူပူတော်မူသည့် စကားများသည် ထိုခေတ်၏ အသုံးအနှုန်းအရ အတော်ပြင်းထန်သည်။ ယူသင့်သည့် အနှစ်သာရမှာ သူတစ်ပါးကို ဆုံးဖြတ်ခြင်းအကြောင်း သတိပေးချက်ဖြစ်ပြီး သံသယဖြင့် မေးသူကို အထင်သေးခြင်း မဟုတ်ပေ။

ပိဋကတ်သုံးပုံရှိ ရင်းမြစ်

ကိုးကားထားသော စာမျက်နှာရှိ မူရင်းစာသားကို ဖတ်ရန် နှိပ်ပါ

စိတ်ဝင်စားဖွယ် အခြားဓမ္မသဘောတရားများ

ဝေရဉ္ဇကဏ္ဍ: ငတ်ခေါင်သော ဝါကာလနှင့် သိက္ခာပုဒ်ပညတ်ရန် အကြောင်းရင်း

ဝေရဉ္ဇကဏ္ဍံ

မြတ်စွာဘုရားနှင့် ရဟန်းများသည် စားနပ်ရိက္ခာ ရှားပါးသော နှစ်တွင် ဝေရဉ္ဇာမြို့၌ ဝါကပ်တော်မူသည်။ မြင်းကုန်သည်က ခွ…

ပဋာစာရာနှင့် ကိသာဂေါတမီ: ဆုံးရှုံးမှု ကြုံလာသောအခါ

ပဋာစာရာ ကိသာဂေါတမီ

ချစ်ရသူများကို ပြင်းထန်စွာ ဆုံးရှုံးခဲ့ရသော ရဟန်းမနှစ်ပါး — မြတ်စွာဘုရားသည် ဝမ်းနည်းခြင်းကို ရပ်ရန် မမိန့်တော်…

မဟာပရိနိဗ္ဗာနသုတ်: စုန္ဒ ကပ်လှူသော နောက်ဆုံးဆွမ်း

တဿ တေ အာဝုသော စုန္ဒ လာဘာ

ကမ္မာရပုတ္တ စုန္ဒသည် နောက်ဆုံးဆွမ်းကို ကပ်လှူသည်။ ဘုရားရှင်သည် သူကရမဒ္ဒဝကို ကိုယ်တော်တစ်ပါးတည်းအတွက် လက်ခံပြီး…

ဤစာမျက်နှာဖတ်ရှုခြင်းအတွက် ကုသိုလ်ရမှတ် 40 ရရန် အကောင့်ဝင်ပါ