ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ-เถรคาถา-เถรีคาถา
ฉบับ มมร. · เล่ม ๔๘ · หน้า ๒๒๑ · ข้อ 29
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

บทว่า สพฺพกามสมิทฺธีนิ ได้แก่ สำเร็จด้วยกามคุณ ๕ ทั้งหมด หรือด้วยวัตถุที่ท่านใคร่แล้วปรารถนาแล้ว ทั้งหมด. บทว่า อภิชาตา ได้แก่ เกิดดีแล้ว. บทว่า มหนฺตาสิ ได้แก่ ท่านเป็นใหญ่คือมีอานุภาพ

มาก. บทว่า เทวกาเย ปโมทสิ ได้แก่ ท่านย่อมบันเทิงด้วยความ

บันเทิงอย่างยิ่ง อันเป็นเหตุให้ได้สมบัติในหมู่เทพ.

ดิฉัน ในชาติก่อนเป็นมนุษย์อยู่ในมนุษยโลก

ในหมู่มนุษย์ทั้งหลาย ได้เป็นสะใภ้ในตระกูล

คนกุศีล ในเมื่อเขาไม่มีศรัทธา ตระหนี่ ดีฉันมี

ศรัทธาและศีล ยินดีในการแจกตลอดกาล ได้ถวาย

ขนมเบื้องแก่ท่านผู้ออกไปบิณฑบาต ดีฉันจึงบอก

แก่แม่ผัวว่า สมณะมาถึงที่นี่แล้ว ดีฉันจึงได้ถวาย

ขนมเบื้องแก่สมณะนั้นด้วยมือของตน.

ด้วยเหตุนี้แหละ แม่ผัวนั้นจึงบริภาษว่า เองเป็น

สาวไม่มีใครส่งสอน ไม่ถามฉันเสียก่อนจะถวาย

ทานแก่สมณะ แม่ผัวก็โกรธดีฉัน จึงเอาสากทุบดีฉัน

ที่จะงอยบ่า ดีฉันไม่สามารถจะมีชีวิตอยู่ได้นาน ครั้น

ดีฉันสิ้นชีพ จึงจุติจากที่นั้น มาเถิดเป็นสหายกับ

พวกเทวดาชั้นดาวดึงส์.

เพราะบุญกรรมนั้น ผิวพรรณของดีฉันจึงเป็น

เช่นนั้น และผิวพรรณของดีฉันย่อมสว่างไสวไปทุก

ทิศ ดังนี้.