พระสัมมาสัมพุทธเจ้า พระศาสดาทรงทำเรื่องนั้นเป็นอัตถุปปัตติเหตุเกิด เรื่องแล้ว ทรงแสดงธรรมแก่มหาชนที่ประชุมกัน เทศนานั้น ก็ได้เกิด ประโยชน์แก่มหาชนแล.

จบอรรถกถาภิกขาทายกวิมาน

๗. ยวปาลกวิมาน

ว่าด้วยยวปาลกวิมาน

พระมหาโมคคัลลานเถระ ได้ถามเทพบุตรองค์หนึ่งว่า

[๗๑] วิมานแก้วมณีของท่านนี้ ฯ ล ฯ และ

วรรณะของท่านจึงสว่างไสวไปทุกทิศ.

เทพบุตนั้น ถูกพระโมคคัลลานเถระถามแล้ว

ดีใจ ก็พยากรณ์ปัญหาของธรรมที่มีผลอย่างนี้ว่า

ครั้งเกิดเป็นมนุษย์ในหมู่มนุษย์ ข้าพเจ้าเป็นคน

เฝ้านาข้าวเหนียว ได้เห็นภิกษุผู้ปราศจากกิเลสดุจธุลี

ผ่องใส ไม่ขุ่นมัว มีความเลื่อมใส จึงได้แบ่งขนม

สดถวายท่านด้วยมือของตน ครั้นแล้วจึงบันเทิงอยู่

ในสวนนันนทวัน เพราะบุญนั้น ข้าพเจ้าจึงมีวรรณะ

เช่นนี้ ฯ ล ฯ และวรรณะของข้าพเจ้าจึงสว่างไสว

ไปทุกทิศ.

จบยวปาลกวิมาน