มา ๆ อยู่ในเทวโลกทั้งหลาย แม้ในพุทธุปบาทกาลนี้ ก็บังเกิดเป็น เทวบุตรนามว่าโคปาละนั่นเอง เสวยสมบัติตามที่กล่าวแล้ว ในสวรรค์ชั้น ดาวดึงส์ ด้วยเศษวิบากแห่งกรรมนั้นแหละ ท่านหมายเอาเทวบุตรนั้น จึงกล่าวว่า เตน จ สมเยน อายสฺมา มหาโมคฺคลฺลาโน ฯ เป ฯ อญฺชลึ สิรสิ ปคฺคยฺห อฏฺาสิ ดังนี้.

เทวบุตรนั้น เข้าไปหาแล้วยืนอยู่อย่างนี้ ท่านพระมหาโมคคัลลานะ จึงถามด้วยคาถาเหล่านี้ว่า

ท่านขึ้นรถม้างดงาม มิใช่น้อยคันนี้ เทียมด้วย

ม้าพันหนึ่ง เข้ามาใกล้พื้นที่อุทยาน รุ่งเรืองดังท้าว

วาสวะ ผู้ให้ทานในก่อน ผู้เป็นเจ้าแห่งเทวดา

ทูบรถทั้งสองของท่านก็ล้วนแล้วด้วยทองประกอบ

ด้วยแผ่นทองสองข้างสนิทดี มีลูกกรงจัดไว้ได้ระเบียบ

เรียบร้อย เหมือนนายช่างพากเพียรบรรจงจัด โชติ

ช่วงดุจพระจันทร์ในวันเพ็ญ รถคันนี้คลุมด้วยข่าย

ทอง วิจิตรด้วยรัตนะต่าง ๆ เป็นอันมาก เอิกอึงน่า

เพลิดเพลินดี มีรัศมีรุ้งร่วง โชติช่วงด้วยหมู่เทพผู้

ถือพัดจามร อนึ่ง ดุมรถเหล่านี้ประดับตรงกลาง

ระหว่างล้อรถ อันจิตจัดเนรมิต วิจิตรไปด้วยลาย

ร้อยลาย พร่างพรายดังสายฟ้าแลบ รถคันนี้ดาดาษ

ด้วยลวดลายวิจิตรมิใช่น้อย กงใหญ่มีรัศมีตั้งพัน

เสียงของกงเหล่านั้นฟังไพเราะ ดุจดนตรีเครื่องห้าที่