Conditional Relations, Part 2

由 AI 根据整卷内容摘要（共 59 个主题）——点击即可跳到该主题开始的位置。

1. 页 1–23 วิตักกัตติกะ ปฏิจจวาร: เหตุ อารัมมณ และวิปปยุตตปัจจัย (อนุโลม) เริ่มเล่ม ๔๑ ทันทีที่ติกะที่ ๖ วิตักกัตติกะ (ธรรมมีทั้งวิตกวิจาร/ไม่มีวิตกมีแต่วิจาร/ไม่มีทั้งวิตกวิจาร) โดยไม่มีมาติกาหรือคำนำใดๆ ปฏิจจวารเขียนเนื้อความเต็มสำหรับเหตุปัจจัยและอารัมมณปัจจัยเท่านั้น จากนั้นมีข้อสังเกตว่าปัจจัยที่เหลือพึงจำแนกโดยวิธีเดียวกัน แต่วิปปยุตตปัจจัยยังคงได้รับเนื้อความเต็มเพราะซับซ้อนด้วยเรื่องรูปธรรม (จิตตสมุฏฐานรูป กฏัตตารูป หทยวัตถุ) ปิดท้ายฝ่ายอนุโลมด้วย "อนุโลมปัฏฐาน จบ" ที่หน้า ๒๓
2. 页 23–39 วิตักกัตติกะ ปฏิจจวาร: ปัจจนียปัฏฐาน (ฝ่ายปฏิเสธ) และจบวาร ดำเนินปฏิจจวารต่อด้วยปัจจนียปัฏฐาน ฝ่ายปฏิเสธ ซึ่งมีเนื้อหาเฉพาะของติกะนี้ เช่น อเหตุกปฏิสนธิและอรูปภูมิ ปิดท้ายด้วย "ปฏิจจวาร จบ" ที่หน้า ๓๙
3. 页 39–50 วิตักกัตติกะ: สหชาตวาร ปัจจยวาร นิสสยวาร สังสัฏฐวาร และสัมปยุตตวาร สหชาตวารสั้นเพียงบรรทัดเดียว ("แม้สหชาตวาร ก็พึงแจกเช่นเดียวกับปฏิจจวาร") ตามด้วยปัจจยวารซึ่งเริ่มเนื้อความใหม่แต่อ้างอิงการนับกลับไปยังกุสลัตติกะ ส่วนนิสสยวาร สังสัฏฐวาร และสัมปยุตตวารถูกย่อรวบรัดด้วยถ้อยคำ "คลุกเคล้ากับ" จนถึงหน้า ๕๐ ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของปัญหาวาร
4. 页 50–66 วิตักกัตติกะ ปัญหาวาร: เหตุ อารัมมณ (ตัวอย่างทาน-ศีล-ฌาน-วิปัสสนา-อภิญญา) และอธิปติปัจจัย เข้าสู่ปัญหาวาร ส่วนที่ใหญ่ที่สุดของติกะ เริ่มด้วยเหตุปัจจัยและอารัมมณปัจจัยซึ่งมีตัวอย่างเนื้อหาสมบูรณ์ เช่น ลำดับทาน-ศีล-อุโบสถ-ฌาน-วิปัสสนา-อภิญญา ตามด้วยอธิปติปัจจัย
5. 页 66–89 วิตักกัตติกะ ปัญหาวาร: อนันตร สมนันตร สหชาต และอัญญมัญญปัจจัย ดำเนินปัญหาวารต่อด้วยอนันตรปัจจัย สมนันตรปัจจัย สหชาตปัจจัย และอัญญมัญญปัจจัยตามลำดับ
6. 页 89–109 วิตักกัตติกะ ปัญหาวาร: นิสสย อุปนิสสย (ตัวอย่างศีลธรรม) ปุเรชาต ปัจฉาชาต และอาเสวนปัจจัย ครอบคลุมนิสสยปัจจัยและอุปนิสสยปัจจัยซึ่งมีตัวอย่างศีลธรรมที่หลากหลาย เช่น การฆ่าสัตว์ ลักทรัพย์ เทียบกับทาน แล้วต่อด้วยปุเรชาตปัจจัย ปัจฉาชาตปัจจัย และอาเสวนปัจจัยซึ่งมีตัวอย่างลำดับฌาน-อภิญญา-มรรค
7. 页 109–120 วิตักกัตติกะ ปัญหาวาร: กัมมปัจจัย และเริ่มการนับแบบมูลกนัย (วิปาก อาหาร อินทริย ฌาน มัคค) จบเนื้อความบรรยายด้วยกัมมปัจจัย จากนั้นเริ่มเข้าสู่รูปแบบการนับจำนวนวาระแบบมูลกนัยตั้งแต่วิปากปัจจัยเป็นต้นไป ผ่านอาหาร อินทริย ฌาน และมัคคปัจจัย
8. 页 120–143 วิตักกัตติกะ ปัญหาวาร: สัมปยุตต วิปปยุตต อัตถิปัจจัย และการนับ ๔ แนวปิดติกะ นับจำนวนวาระของสัมปยุตตปัจจัย วิปปยุตตปัจจัย อัตถิปัจจัยและปัจจัยที่เหลือ จนครบการนับมาตรฐาน ๔ แนว (อนุโลม→ปัจจนียะ→อนุโลมปัจจนียะ→ปัจจนียานุโลม) ปิดท้ายด้วย "ปัจจนียานุโลม จบ" และ "วิตักกัตติกะ ที่ ๖ จบ" กลางหน้า ๑๔๓ ซึ่งเป็นหน้าเดียวกับจุดเริ่มต้นของปีติตติกะ ติกะที่ ๗
9. 页 143–152 ปีติตติกะ: ปฏิจจวาร และวารคั่นกลางทั้ง ๕ เริ่มปีติตติกะ ติกะที่ ๗ (ธรรมสัมปยุตด้วยปีติ/สุข/อุเบกขา) ทันทีในหน้า ๑๔๓ ปฏิจจวารเขียนเนื้อความเต็มเฉพาะเหตุปัจจัยก่อนอ้างอิงการนับกลับไปยังมาติกา ปิดท้าย "ปฏิจจวาร จบ" แล้วยุบวารคั่นกลางทั้ง ๕ (สหชาต ปัจจย นิสสย สังสัฏฐ สัมปยุตตวาร) เป็นประโยคเดียว "...เหมือนกับ ปฏิจจวาร" ไม่มีเนื้อความแยกเลย จบที่หน้า ๑๕๒
10. 页 152–172 ปีติตติกะ ปัญหาวาร: เหตุ อธิปติ และอารัมมณปัจจัย (อุปนิสสยปัจจัยตัวอย่างบุคคลหลากหลาย) เข้าสู่ปัญหาวารซึ่งเขียนเนื้อความเต็มด้วยตนเองเพราะตัวอย่างเจาะจงเฉพาะเวทนา-ปีติ ครอบคลุมเหตุปัจจัย อธิปติปัจจัย และอารัมมณปัจจัยที่ขยายยาวมาก รวมถึงอุปนิสสยปัจจัยซึ่งมีตัวอย่างบุคคลหลากหลายประเภทอ้างอิงศรัทธา ศีล สุตะ จาคะ และปัญญาเป็นอุปนิสสัย
11. 页 172–181 ปีติตติกะ ปัญหาวาร: ปัจจัยที่เหลือ และการนับ ๔ แนวปิดติกะ ดำเนินปัญหาวารต่อจนครบปัจจัยทั้ง ๒๔ แล้วนับจำนวนวาระครบ ๔ แนวมาตรฐาน ปิดท้ายด้วย "ปัจจนียานุโลม จบ" และ "ปีติตติกะ ที่ ๗ จบ" กลางหน้า ๑๘๑ ซึ่งเป็นหน้าเดียวกับจุดเริ่มต้นของทัสสนัตติกะ ติกะที่ ๘
12. 页 181–194 ทัสสนัตติกะ: ปฏิจจวาร เริ่มทัสสนัตติกะ ติกะที่ ๘ (ธรรมที่พึงละด้วยทัสสนะ/ภาวนา/ไม่พึงละด้วยทั้งสอง) ทันทีในหน้า ๑๘๑ ด้วยปฏิจจวารเนื้อความเต็ม พร้อมการนับ ๔ แนวมาตรฐาน ปิดท้าย "ปฏิจจวาร จบ" ที่หน้า ๑๙๔
13. 页 194–213 ทัสสนัตติกะ: สหชาตวาร ปัจจยวาร นิสสยวาร สังสัฏฐวาร และสัมปยุตตวาร สหชาตวารสั้นมาก ตามด้วยปัจจยวารซึ่งเขียนเนื้อความเต็มใหม่ ปิดท้าย "ปัจจยวาร จบ" ที่หน้า ๒๐๘ จากนั้นนิสสยวารย่อรวบรัด ส่วนสังสัฏฐวารมีเนื้อความจริง ปิดท้าย "สังสัฏฐวาร จบ" ที่หน้า ๒๑๒ และสัมปยุตตวารย่อรวบรัดจบที่หน้า ๒๑๓
14. 页 213–232 ทัสสนัตติกะ ปัญหาวาร: เหตุ อารัมมณ อธิปติ (รวมนิพพาน) อนันตร และอุปนิสสยปัจจัย (ตัวอย่างศีลธรรม) เข้าสู่ปัญหาวารด้วยเหตุปัจจัย อารัมมณปัจจัย (ตัวอย่างราคะ ทิฏฐิ วิจิกิจฉา และอภิญญา) อธิปติปัจจัย (รวมนิพพานเป็นอารัมมณาธิปติแก่โคตรภู โวทาน มรรค ผล) อนันตรปัจจัย และอุปนิสสยปัจจัยซึ่งมีตัวอย่างศีลธรรมมาก เช่น ฆ่าสัตว์ ลักทรัพย์ ทำสังฆเภท เทียบกับทาน ศีล สมาบัติ
15. 页 232–242 ทัสสนัตติกะ ปัญหาวาร: ปัจจัยที่เหลือ และการนับ ๔ แนวปิดติกะ ดำเนินปัญหาวารต่อด้วยปุเรชาต ปัจฉาชาต อาเสวน กัมม และปัจจัยที่เหลือซึ่งถูกย่อรวบรัดมากขึ้นเรื่อยๆ ก่อนนับจำนวนวาระ ๔ แนว ปิดท้ายด้วย "ปัจจนียานุโลม จบ" และ "ทัสสนัตติกะ ที่ ๘ จบ" กลางหน้า ๒๔๒ ซึ่งเป็นหน้าเดียวกับจุดเริ่มต้นของทัสสเนนปหาตัพพเหตุกัตติกะ ติกะที่ ๙
16. 页 242–259 ทัสสเนนปหาตัพพเหตุกัตติกะ: ปฏิจจวาร เริ่มติกะที่ ๙ ทันทีในหน้า ๒๔๒ ซึ่งเป็นตัวแปรที่ลึกซึ้งกว่าติกะที่ ๘ โดยว่าด้วยธรรมที่มี "เหตุ" อันพึงละด้วยทัสสนะ/ภาวนา (ใช้โมหะสหคตด้วยวิจิกิจฉา/อุทธัจจะเป็นตัวอย่างหลัก) ปฏิจจวารเขียนเนื้อความเต็มพร้อมการนับ ๔ แนว ปิดท้าย "ปฏิจจวาร จบ" ที่หน้า ๒๕๙
17. 页 259–278 ทัสสเนนปหาตัพพเหตุกัตติกะ: ปัจจยวาร (รวมวิปปยุตตปัจจัยเรื่องหทยวัตถุ) ปัจจยวารเขียนเนื้อความเต็มใหม่ รวมส่วนวิปปยุตตปัจจัยที่ขยายยาวเป็นพิเศษเกี่ยวกับหทยวัตถุ พร้อมการนับ ๔ แนว ปิดท้าย "ปัจจยวาร จบ" ที่หน้า ๒๗๘
18. 页 278–285 ทัสสเนนปหาตัพพเหตุกัตติกะ: นิสสยวาร และสังสัฏฐวาร นิสสยวารย่อรวบรัดอ้างอิงปัจจยวาร ส่วนสังสัฏฐวารมีเนื้อความจริงว่าด้วยความคลุกเคล้ากัน พร้อมการนับ ๔ แนว ปิดท้ายที่หน้า ๒๘๕ ก่อนสัมปยุตตวารซึ่งย่อรวบรัดอ้างอิงสังสัฏฐวารทันที
19. 页 285–313 ทัสสเนนปหาตัพพเหตุกัตติกะ ปัญหาวาร: เหตุ อุปนิสสยปัจจัย (ตัวอย่างศีลธรรม) และปัจจัยตามลำดับจนถึงอัตถิปัจจัย ปัญหาวารเขียนเนื้อความเต็มตั้งแต่เหตุปัจจัย อุปนิสสยปัจจัย (ตัวอย่างศีลธรรม) ปุเรชาต ปัจฉาชาต อาเสวน กัมม วิปาก อาหาร อินทริย จนถึงอัตถิปัจจัยซึ่งเป็นส่วนที่ยาวที่สุดของปัจจัยเดี่ยวในติกะนี้
20. 页 313–320 ทัสสเนนปหาตัพพเหตุกัตติกะ ปัญหาวาร: การนับ ๔ แนวปิดติกะ นับจำนวนวาระครบ ๔ แนวมาตรฐาน ปิดท้ายด้วย "ปัจจนียานุโลม จบ" และ "ทัสสเนนปหาตัพพเหตุกัตติกะ ที่ ๙ จบ" กลางหน้า ๓๒๐ ซึ่งเป็นหน้าเดียวกับจุดเริ่มต้นของอาจยคามิตติกะ ติกะที่ ๑๐
21. 页 320–329 อาจยคามิตติกะ: ปฏิจจวาร เริ่มติกะที่ ๑๐ ทันทีในหน้า ๓๒๐ (ธรรมที่เป็นเหตุสั่งสมภพ/นำไปสู่ความเสื่อม/ไม่ใช่ทั้งสอง) ด้วยปฏิจจวารเนื้อความเต็มพร้อมการนับ ๔ แนว ปิดท้าย "ปฏิจจวาร จบ" ที่หน้า ๓๒๙
22. 页 329–346 อาจยคามิตติกะ: ปัจจยวาร นิสสยวาร และสังสัฏฐวาร ปัจจยวารเขียนเนื้อความเต็มใหม่และขยายจำนวนวาระมากกว่าปฏิจจวาร (เช่น เหตุปัจจัยมี ๑๗ วาระ) เพราะเนื้อหาเรื่องหทยวัตถุและปฏิสนธิ ปิดท้าย "ปัจจยวาร จบบริบูรณ์" ที่หน้า ๓๔๑ จากนั้นนิสสยวารย่อรวบรัดและสังสัฏฐวารมีเนื้อความจริง ปิดท้าย "สังสัฏฐวาร จบ" ที่หน้า ๓๔๖
23. 页 346–360 อาจยคามิตติกะ ปัญหาวาร: เหตุ อารัมมณ อธิปติ อนันตร ปุเรชาต ปัจฉาชาต อาเสวน และกัมมปัจจัย (ตัวอย่างเสขบุคคลและอรหันต์) ปัญหาวารเขียนเนื้อความเต็มพร้อมตัวอย่างชีวิตจริงมาก เช่น ทาน ศีล เสขบุคคลออกจากมรรคแล้วพิจารณามรรค อรหันต์พิจารณาผลและนิพพาน เจโตปริยญาณ และอภิญญา
24. 页 360–370 อาจยคามิตติกะ ปัญหาวาร: ปัจจัยที่เหลือ และการนับ ๔ แนวปิดติกะ ดำเนินปัญหาวารต่อจนครบปัจจัยทั้ง ๒๔ แล้วนับจำนวนวาระ ๔ แนวมาตรฐาน ปิดท้ายด้วย "ปัจจนียานุโลม จบ" และ "อาจยคามิตติกะ ที่ ๑๐ จบ" เป็นบรรทัดสุดท้ายของหน้า ๓๗๐ พอดี โดยเสกขัตติกะ ติกะที่ ๑๑ เริ่มต้นสะอาดที่หน้า ๓๗๑ ถัดไป (ไม่มีการแบ่งปันหน้า)
25. 页 371–380 เสกขัตติกะ: ปฏิจจวาร เริ่มติกะที่ ๑๑ สะอาดที่หน้า ๓๗๑ (พระเสขะ/พระอเสขะ/ผู้ไม่ใช่ทั้งสอง) ด้วยปฏิจจวารเนื้อความเต็มพร้อมการนับ ๔ แนว ปิดท้าย "ปฏิจจวาร จบ" ที่หน้า ๓๘๐
26. 页 380–392 เสกขัตติกะ: ปัจจยวาร และสังสัฏฐวาร ปัจจยวารเขียนเนื้อความเต็มใหม่ ปิดท้าย "ปัจจยวาร จบ" ที่หน้า ๓๘๘ จากนั้นนิสสยวารย่อรวบรัดและสังสัฏฐวารมีเนื้อความจริง ปิดท้าย "สังสัฏฐวาร จบ" ที่หน้า ๓๙๒ ก่อนสัมปยุตตวารย่อรวบรัด
27. 页 392–400 เสกขัตติกะ ปัญหาวาร: เหตุ อารัมมณ อธิปติ อนันตร และปุเรชาตปัจจัย (ตัวอย่างพระอริยะและนิพพาน) ปัญหาวารเขียนเนื้อความเต็มพร้อมตัวอย่างเฉพาะ เช่น พระอริยะออกจากมรรคแล้วพิจารณามรรคนั้น นิพพานเป็นอารัมมณปัจจัยแก่มรรคและผล และมรรคทั้ง ๔ ระดับเป็นอุปนิสสยปัจจัยแก่กันตามลำดับ
28. 页 400–412 เสกขัตติกะ ปัญหาวาร: ปัจจัยที่เหลือ และการนับ ๔ แนวปิดติกะ ดำเนินปัญหาวารต่อจนครบปัจจัยทั้ง ๒๔ แล้วนับจำนวนวาระ ๔ แนวมาตรฐาน ปิดท้ายด้วย "ปัจจนียานุโลม จบ / ปัญหาวาร จบ / เสกขัตติกะ ที่ ๑๑ จบ" เป็นบรรทัดสุดท้ายของหน้า ๔๑๒ พอดี โดยปริตตัตติกะ ติกะที่ ๑๒ เริ่มต้นสะอาดที่หน้า ๔๑๓ ถัดไป (ไม่มีการแบ่งปันหน้า)
29. 页 413–427 ปริตตัตติกะ: ปฏิจจวาร เริ่มติกะที่ ๑๒ สะอาดที่หน้า ๔๑๓ (ธรรมชั้นกามาวจร/รูปาวจร-อรูปาวจร/โลกุตตระ) ด้วยปฏิจจวารเนื้อความเต็มพร้อมการนับ ๔ แนว ปิดท้าย "ปฏิจจวาร จบ" ที่หน้า ๔๒๗
30. 页 427–440 ปริตตัตติกะ: ปัจจยวาร นิสสยวาร สังสัฏฐวาร และสัมปยุตตวาร ปัจจยวารเขียนเนื้อความเต็มใหม่พร้อมการนับ ๔ แนว ปิดท้าย "ปัจจยวาร จบ" ที่หน้า ๔๓๕ จากนั้นนิสสยวารย่อรวบรัด สังสัฏฐวารมีเนื้อความจริง และสัมปยุตตวารย่อรวบรัด จนถึงหน้า ๔๔๐ ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นสะอาดของปัญหาวาร
31. 页 440–455 ปริตตัตติกะ ปัญหาวาร: เหตุ อารัมมณ (ตัวอย่างปัจจเวกขณะฌาน-อภิญญา-มรรคผลนิพพาน) และอธิปติปัจจัย ปัญหาวารเริ่มสะอาดที่หน้า ๔๔๐ ด้วยเหตุปัจจัย และอารัมมณปัจจัยซึ่งขยายยาวมากด้วยตัวอย่างการปัจจเวกขณะฌาน อภิญญา และมรรคผลนิพพานอย่างครบชุด ตามด้วยอธิปติปัจจัย
32. 页 455–467 ปริตตัตติกะ ปัญหาวาร: ปัจจัยที่เหลือ และการนับ ๔ แนวปิดติกะ ดำเนินปัญหาวารต่อจนครบปัจจัยทั้ง ๒๔ แล้วนับจำนวนวาระ ๔ แนวมาตรฐาน ปิดท้ายด้วย "ปัจจนียานุโลม จบ" และ "ปริตตัตติกะที่ ๑๒ จบ" เป็นบรรทัดสุดท้ายของหน้า ๔๖๗ ซึ่งเป็นหน้าเดียวกับจุดเริ่มต้นของปริตตารัมมณัตติกะ ติกะที่ ๑๓
33. 页 467–473 ปริตตารัมมณัตติกะ: ปฏิจจวาร เริ่มติกะที่ ๑๓ ทันทีในหน้า ๔๖๗ (ธรรมที่มีอารมณ์เป็นชั้นกามาวจร/รูปาวจร-อรูปาวจร/โลกุตตระ - ต่างจากติกะที่ ๑๒ ตรงที่เน้นวัตถุอารมณ์ ไม่ใช่ตัวธรรมเอง) ด้วยปฏิจจวารเนื้อความเต็มพร้อมการนับ ๔ แนว ปิดท้าย "ปฏิจจวาร จบ" ที่หน้า ๔๗๓
34. 页 473–488 ปริตตารัมมณัตติกะ: วารคั่นกลางทั้ง ๕ และปัญหาวาร: อารัมมณปัจจัย (ตัวอย่างปัจจเวกขณะฌาน-อภิญญา-มรรคผลนิพพาน) อธิปติ และอนันตรปัจจัย วารคั่นกลางทั้ง ๕ (สหชาต ปัจจย นิสสย สังสัฏฐ สัมปยุตตวาร) ถูกยุบรวมเป็นประโยคเดียวไม่มีเนื้อความ จากนั้นปัญหาวารเริ่มทันทีในหน้าเดียวกันด้วยอารัมมณปัจจัยซึ่งมีตัวอย่างปัจจเวกขณะฌาน อภิญญา และมรรคผลนิพพาน ตามด้วยอธิปติปัจจัยและอนันตรปัจจัย
35. 页 488–491 ปริตตารัมมณัตติกะ ปัญหาวาร: ปัจจัยที่เหลือ และการนับ ๔ แนวปิดติกะ ดำเนินปัญหาวารต่อ (สหชาต อุปนิสสย อาเสวน กัมม ฯลฯ) จนครบปัจจัยทั้ง ๒๔ แล้วนับจำนวนวาระ ๔ แนวมาตรฐาน ปิดท้ายด้วย "ปัจจนียานุโลม จบ" และ "ปริตตารัมมณัตติกะที่ ๑๓ จบ" เป็นบรรทัดสุดท้ายของหน้า ๔๙๑ พอดี โดยหีนัตติกะ ติกะที่ ๑๔ เริ่มต้นสะอาดที่หน้า ๔๙๒ ถัดไป (ไม่มีการแบ่งปันหน้า - แก้ไขจากรายงานเดิมที่คาดว่าหน้า ๔๙๑ ถูกแบ่งปัน)
36. 页 492 หีนัตติกะ: ทั้งติกะในหน้าเดียว (ย่อโดยอ้างอิงติกะอื่นทั้งหมด) ติกะที่ ๑๔ (ธรรมชั้นเลว/ปานกลาง/ประณีต) สั้นที่สุดในเล่ม เริ่มสะอาดที่หน้า ๔๙๒ ปฏิจจวารมีเพียงเนื้อความเปิดสั้นๆ สำหรับเหตุปัจจัยเท่านั้น (ข้อ [๑๖๒๗]-[๑๖๓๑]) ก่อนถูกตัดจบด้วยประโยคอ้างอิง "หีนัตติกะ พึงให้พิสดารเหมือนกับนสังกิลิฏฐัตติกะ พึงใส่ให้เต็ม" คือให้ขยายความตามแบบติกะนสังกิลิฏฐะ (ติกะปฏิเสธความเศร้าหมองจากเล่ม ๔๐) โดยไม่มีเนื้อหาอื่นใดเขียนไว้เลย ปิดท้าย "หีนัตติกะ ที่ ๑๔ จบ" ในหน้าเดียวกัน ซึ่งเป็นหน้าเดียวกับจุดเริ่มต้นของมิจฉัตตติกะ ติกะที่ ๑๕
37. 页 492–498 มิจฉัตตติกะ: ปฏิจจวาร เริ่มติกะที่ ๑๕ ทันทีในหน้า ๔๙๒ ต่อจากหีนัตติกะ (ธรรมที่แน่นอนฝ่ายผิด/แน่นอนฝ่ายถูก/ไม่แน่นอน) คราวนี้ได้รับการขยายความเต็มรูปแบบ ไม่ย่อแบบติกะก่อนหน้า ปฏิจจวารเขียนเนื้อความเต็มพร้อมการนับ ๔ แนว
38. 页 498–507 มิจฉัตตติกะ: ปัจจยวาร นิสสยวาร สังสัฏฐวาร และสัมปยุตตวาร ปัจจยวารเขียนเนื้อความเต็มใหม่ ปิดท้าย "ปัจจยาวาร จบ" ที่หน้า ๕๐๓ จากนั้นนิสสยวารย่อรวบรัด สังสัฏฐวารมีเนื้อความจริง และสัมปยุตตวารย่อรวบรัด จนถึงหน้า ๕๐๗
39. 页 507–517 มิจฉัตตติกะ ปัญหาวาร: เหตุ และปัจจัยตามลำดับ (ตัวอย่างอนันตริยกรรม ๕) ปัญหาวารเขียนเนื้อความเต็มเริ่มจากเหตุปัจจัย มีตัวอย่างสำคัญคืออนันตริยกรรม ๕ (มาตุฆาต ปิตุฆาต อรหันตฆาต โลหิตุปบาท และสังฆเภท) เป็นตัวอย่างของมิจฉัตตนิยตธรรม (ข้อ [๑๖๙๕])
40. 页 517–526 มิจฉัตตติกะ ปัญหาวาร: ปัจจัยที่เหลือ และการนับ ๔ แนวปิดติกะ ดำเนินปัญหาวารต่อจนครบปัจจัยทั้ง ๒๔ แล้วนับจำนวนวาระ ๔ แนวมาตรฐาน ปิดท้ายด้วย "ปัจจนียานุโลม จบ" และ "มิจฉัตตติกะที่ ๑๕ จบ" กลางหน้า ๕๒๖ ซึ่งเป็นหน้าเดียวกับจุดเริ่มต้นของมัคคารัมมณัตติกะ ติกะที่ ๑๖
41. 页 526–536 มัคคารัมมณัตติกะ: ปฏิจจวาร เริ่มติกะที่ ๑๖ ทันทีในหน้า ๕๒๖ (ธรรมมีมรรคเป็นอารมณ์/มีองค์มรรคเป็นเหตุ/มีมรรคเป็นอธิบดี) ปฏิจจวารเขียนเนื้อความเต็มไล่เรียงเหตุ อารัมมณ อธิปติ ปุเรชาต อาเสวน กัมม วิปาก มัคค วิปปยุตตปัจจัย เป็นต้น ปิดท้าย "ปฏิจจวาร จบ" ที่หน้า ๕๓๖
42. 页 536–545 มัคคารัมมณัตติกะ: วารคั่นกลางทั้ง ๕ และปัญหาวาร: เหตุ อารัมมณ (ตัวอย่างพระอริยะและเจโตปริยญาณ) และอธิปติปัจจัย (อารัมมณาธิปติ-สหชาตาธิปติ) วารคั่นกลางทั้ง ๕ ถูกยุบรวมเป็นประโยคเดียวไม่มีเนื้อความ จากนั้นปัญหาวารเริ่มทันทีด้วยเหตุปัจจัยและอารัมมณปัจจัย (ตัวอย่างพระอริยะออกจากมรรคพร้อมเจโตปริยญาณ) ตามด้วยอธิปติปัจจัยซึ่งแยกอารัมมณาธิปติและสหชาตาธิปติชัดเจน
43. 页 545–553 มัคคารัมมณัตติกะ ปัญหาวาร: อุปนิสสยปัจจัย (มรรคขั้นต้นเป็นอุปนิสสัยแก่มรรคขั้นถัดไป) ปัจจัยที่เหลือ และการนับ ๔ แนวปิดติกะ ดำเนินปัญหาวารต่อด้วยอนันตร สมนันตร และอุปนิสสยปัจจัยซึ่งมีตัวอย่างปฐมมรรคเป็นอุปนิสสยปัจจัยแก่ทุติยมรรคตามลำดับ จนครบปัจจัยทั้ง ๒๔ แล้วนับจำนวนวาระ ๔ แนวมาตรฐาน ปิดท้ายด้วย "ปัจจนียานุโลม จบ / ปัญหาวาร จบ / มัคคารัมมณัตติกะ ที่ ๑๖ จบ" เป็นบรรทัดสุดท้ายของหน้า ๕๕๓ พอดี โดยอุปปันนัตติกะ ติกะที่ ๑๗ เริ่มต้นสะอาดที่หน้า ๕๕๔ ถัดไป (ไม่มีการแบ่งปันหน้า)
44. 页 554–563 อุปปันนัตติกะ: ทั้งติกะ (มีเฉพาะปัญหาวาร ไม่มีวาระอื่นเลย) ติกะที่ ๑๗ (ธรรมที่เกิดขึ้นแล้ว/ยังไม่เกิด/กำลังจะเกิด) มีโครงสร้างผิดปกติ คือไม่มีปฏิจจวารหรือวาระมาตรฐานอื่นใดเลย ข้อความกระโดดตรงไปที่ปัญหาวารทันที ครอบคลุมเหตุ อารัมมณ (พิจารณาจักขุที่เกิดแล้วจนเกิดราคะ/ทิฏฐิ) อธิปติ สหชาต (รวมปฏิสนธิและอสัญญสัตว์) อุปนิสสย (รวมฤดู โภชนะ เสนาสนะเป็นอุปนิสสัยแก่ฌาน) ปุเรชาต ปัจฉาชาต และปัจจัยที่เหลือจนครบ ๒๔ ปิดท้ายด้วยการนับ ๔ แนวและ "อุปันนัตติกะ ที่ ๑๗ จบ" กลางหน้า ๕๖๓ ซึ่งเป็นหน้าเดียวกับจุดเริ่มต้นของอตีตัตติกะ ติกะที่ ๑๘
45. 页 563–572 อตีตัตติกะ: ทั้งติกะ (มีเฉพาะปัญหาวาร ไม่มีวาระอื่นเลย) ติกะที่ ๑๘ (ธรรมที่เป็นอดีต/อนาคต/ปัจจุบัน โดยตัวธรรมเอง) มีโครงสร้างผิดปกติเช่นเดียวกับติกะที่ ๑๗ คือมีเฉพาะปัญหาวาร ไม่มีปฏิจจวารหรือวาระอื่น สั้นเพียง ๙ หน้า มีตัวอย่างอภิญญาหลากหลาย เช่น อิทธิวิธญาณ เจโตปริยญาณ ปุพเพนิวาสานุสสติญาณ ยถากัมมูปคญาณ และอนาคตังสญาณ รวมถึงนานักขณิกกัมมปัจจัย ปิดท้ายด้วยการนับ ๔ แนวและ "อตีตัตติกะ ที่ ๑๘ จบ" กลางหน้า ๕๗๒ ซึ่งเป็นหน้าเดียวกับจุดเริ่มต้นของอตีตารัมมณัตติกะ ติกะที่ ๑๙ ซึ่งกลับมามีปฏิจจวารตามปกติ
46. 页 572–576 อตีตารัมมณัตติกะ: ปฏิจจวาร เริ่มติกะที่ ๑๙ ทันทีในหน้า ๕๗๒ (ธรรมที่มีอารมณ์เป็นอดีต/อนาคต/ปัจจุบัน - มุมมองด้านญาณที่รู้อารมณ์ต่างจากติกะที่ ๑๘ ที่เป็นมุมมองด้านตัวธรรมเอง เชื่อมโยงกับข้อถกเถียงเรื่องกาลเวลาใน "สัพพัง อัตถิ" จากกถาวัตถุ เล่ม ๓๗) ปฏิจจวารเขียนเนื้อความเต็ม
47. 页 576–584 อตีตารัมมณัตติกะ: วารคั่นกลางทั้ง ๕ และปัญหาวาร: อารัมมณปัจจัย (ตัวอย่างญาณข้ามกาลเวลา) วารคั่นกลางทั้ง ๕ ถูกยุบรวมเป็นประโยคเดียวไม่มีเนื้อความ จากนั้นปัญหาวารเริ่มด้วยอารัมมณปัจจัยซึ่งเป็นส่วนที่ยาวและสำคัญที่สุด มีตัวอย่างญาณที่รู้อารมณ์ข้ามกาลเวลา เช่น ปุพเพนิวาสานุสสติญาณ (รู้อดีต) อนาคตังสญาณ (รู้อนาคต) เจโตปริยญาณ (รู้ปัจจุบันแต่ก็รู้อดีต-อนาคตของผู้อื่นได้) และทิพยจักขุ-ทิพยโสต (รู้ได้ทั้ง ๓ กาล)
48. 页 584–593 อตีตารัมมณัตติกะ ปัญหาวาร: อธิปติ อนันตร อุปนิสสย (วิปัสสนาข้ามกาลเวลา) กัมมปัจจัย (นานักขณิกะ) และการนับ ๔ แนวปิดติกะ ดำเนินปัญหาวารต่อด้วยอธิปติ อนันตร อุปนิสสยปัจจัย (วิปัสสนาพิจารณาอนิจจัง-ทุกขัง-อนัตตาข้ามกาลเวลาเป็นอุปนิสสัยแก่กัน) และกัมมปัจจัยแบบนานักขณิกะครบทุกคู่กาลเวลา จนครบปัจจัยทั้ง ๒๔ แล้วนับจำนวนวาระ ๔ แนวมาตรฐาน ปิดท้ายด้วย "ปัจจนียานุโลม จบ" และ "อตีตารัมมณัตติกะ ที่ ๑๙ จบ" กลางหน้า ๕๙๓ ซึ่งเป็นหน้าเดียวกับจุดเริ่มต้นของอัชฌัตตัตติกะ ติกะที่ ๒๐
49. 页 593–599 อัชฌัตตัตติกะ: ปฏิจจวาร (เนื้อหารูปธรรมเฉพาะ) เริ่มติกะที่ ๒๐ ทันทีในหน้า ๕๙๓ (ธรรมภายใน/ภายนอก/ทั้งภายในภายนอก) ปฏิจจวารเขียนเนื้อความเต็มพร้อมเนื้อหารูปธรรมเฉพาะที่หนาแน่น เช่น มหาภูตรูป จิตตสมุฏฐานรูป กฏัตตารูป อาหารสมุฏฐานรูป อุตุสมุฏฐานรูป และกรณีพิเศษอสัญญสัตว์
50. 页 599–610 อัชฌัตตัตติกะ: สหชาตวาร และปัจจยวาร: เหตุ อารัมมณ อธิปติ อนันตร สหชาต และนิสสยปัจจัย สหชาตวารย่อรวบรัดอ้างอิงปฏิจจวาร จากนั้นปัจจยวารเริ่มที่หน้า ๖๐๐ เขียนเนื้อความไล่เรียงเหตุ อารัมมณ อธิปติ อนันตร-สมนันตร สหชาต-อัญญมัญญ-นิสสยปัจจัยตามลำดับ
51. 页 610–618 อัชฌัตตัตติกะ ปัจจยวาร (ต่อ): อุปนิสสย ปุเรชาต ปัจฉาชาต อาเสวน กัมม วิปาก และการนับ ๔ แนวปิดติกะ ดำเนินปัจจยวารต่อด้วยอุปนิสสย ปุเรชาต ปัจฉาชาต อาเสวน กัมม วิปากปัจจัย (นิสสยวาร สังสัฏฐวาร และสัมปยุตตวารซึ่งคั่นกลางถูกอ้างอิงรวบรัดโดยไม่แยกเนื้อความชัดเจน) จนครบปัจจัยทั้ง ๒๔ แล้วนับจำนวนวาระ ๔ แนวมาตรฐาน ปิดท้ายด้วย "ปัจจนียานุโลม จบ / ปัญหาวาร จบ / อัชฌัตตัตติกะ ที่ ๒๐ จบ" กลางหน้า ๖๑๘ ซึ่งเป็นหน้าเดียวกับจุดเริ่มต้นของอัชฌัตตารัมมณัตติกะ ติกะที่ ๒๑
52. 页 618–621 อัชฌัตตารัมมณัตติกะ: ปฏิจจวาร (ย่อ) เริ่มติกะที่ ๒๑ ทันทีในหน้า ๖๑๘ (ธรรมที่มีธรรมภายใน/ภายนอกเป็นอารมณ์) ปฏิจจวารสั้นกว่าติกะก่อนๆ มีเฉพาะเหตุปัจจัย ฝ่ายปฏิเสธ และการนับ
53. 页 621–627 อัชฌัตตารัมมณัตติกะ: วารคั่นกลางทั้ง ๕ และปัญหาวาร: เหตุและอารัมมณปัจจัย (ตัวอย่างอรูปฌานและอภิญญา) วารคั่นกลางทั้ง ๕ ถูกยุบรวมเป็นประโยคเดียวไม่มีเนื้อความ จากนั้นปัญหาวารเริ่มด้วยเหตุและอารัมมณปัจจัยซึ่งมีตัวอย่างอรูปฌาน (วิญญาณัญจายตนะ เนวสัญญานาสัญญายตนะ) อภิญญา (ทิพยจักขุ ทิพยโสต อิทธิวิธ เจโตปริยญาณ) และวิปัสสนาเป็นปกตูปนิสสยปัจจัยแก่ตนเอง
54. 页 627–632 อัชฌัตตารัมมณัตติกะ ปัญหาวาร: ปัจจัยที่เหลือ และการนับ ๔ แนวปิดติกะ ดำเนินปัญหาวารต่อจนครบปัจจัยทั้ง ๒๔ แล้วนับจำนวนวาระ ๔ แนวมาตรฐาน ปิดท้ายด้วย "ปัจจนียานุโลม จบ / ปัญหาวาร จบ / อัชฌัตตารัมมณัตติกะ ที่ ๒๑ จบ" กลางหน้า ๖๓๒ ซึ่งเป็นหน้าเดียวกับจุดเริ่มต้นของสนิทัสสนสัปปฏิฆัตติกะ ติกะที่ ๒๒ อันเป็นติกะสุดท้ายของอนุโลมติกปัฏฐานทั้งหมด
55. 页 632–643 สนิทัสสนสัปปฏิฆัตติกะ: ปฏิจจวาร เหตุปัจจัย (การผสมรูป-นามที่ซับซ้อนที่สุดในเล่ม) เริ่มติกะสุดท้ายของทั้ง ๒๒ ติกะ (รูปที่เห็นได้กระทบได้=รูปายตนะ / รูปที่เห็นไม่ได้แต่กระทบได้=เสียง กลิ่น รส โผฏฐัพพะและปสาทรูป ๕ / รูปที่เห็นไม่ได้กระทบไม่ได้=รูปละเอียดที่เหลือรวมทั้งหทยวัตถุ บวกนามขันธ์ทั้งหมดและนิพพาน) ทันทีในหน้า ๖๓๒ ปฏิจจวารมีความซับซ้อนเชิงการผสมสูงที่สุดในเล่มเพราะเป็นการจำแนกรูปธรรม เฉพาะเหตุปัจจัยเพียงอย่างเดียวก็ครอบคลุมถึงหน้า ๖๓๘
56. 页 643–649 สนิทัสสนสัปปฏิฆัตติกะ ปฏิจจวาร: การนับ ๔ แนว และข้อจำกัดพิเศษของวารคั่นกลาง จบปฏิจจวารด้วยการนับ ๔ แนวมาตรฐาน ปิดท้าย "ปฏิจจวาร จบ" ที่หน้า ๖๔๙ พร้อมข้อสังเกตพิเศษเฉพาะติกะนี้ว่าสหชาตวาร ปัจจยวาร และนิสสยวารพึงทำเหมือนปฏิจจวาร แต่สังสัฏฐวารและสัมปยุตตวารพึงทำเฉพาะในอรูปภูมิเท่านั้น (ข้อจำกัดที่ไม่ปรากฏในติกะอื่น เพราะรูปธรรมไม่อาจคลุกเคล้าหรือสัมปยุตกันได้)
57. 页 649–660 สนิทัสสนสัปปฏิฆัตติกะ ปัญหาวาร: เหตุ อารัมมณ (ตัวอย่างทิพยจักขุ-ทิพยโสต-อภิญญา) อธิปติ อนันตร และสหชาตปัจจัย ปัญหาวารซึ่งเป็นส่วนสุดท้ายของเล่ม เริ่มด้วยเหตุปัจจัย อารัมมณปัจจัย (ตัวอย่างทิพยจักขุ ทิพยโสต และอภิญญาอื่นๆ) อธิปติ อนันตร และสหชาตปัจจัยตามลำดับ
58. 页 660–667 สนิทัสสนสัปปฏิฆัตติกะ ปัญหาวาร: อุปนิสสย ปุเรชาต ปัจฉาชาต อาเสวน กัมม วิปาก อาหาร อินทริย ฌาน มัคค สัมปยุตต วิปปยุตต อัตถิปัจจัย และปิดแนวอนุโลม ดำเนินปัญหาวารต่อจนครบปัจจัยทั้ง ๒๔ ปิดท้ายฝ่ายอนุโลมด้วย "อนุโลม จบ" ที่หน้า ๖๖๗
59. 页 667–674 สนิทัสสนสัปปฏิฆัตติกะ ปัญหาวาร: การนับ ๔ แนวปิดติกะ และโคโลฟอนปิดท้ายอนุโลมติกปัฏฐานทั้งหมด นับจำนวนวาระฝ่ายปัจจนียะ (ปิดที่หน้า ๖๗๑) อนุโลมปัจจนียะ (ปิดที่หน้า ๖๗๓) และปัจจนียานุโลม (ปิดที่หน้า ๖๗๔) ปิดท้ายด้วยโคโลฟอนสุดท้ายของอนุโลมติกปัฏฐานทั้งหมดซึ่งครอบคลุมทั้งเล่ม ๔๐ และเล่ม ๔๑ รวมกัน คือ "ปัจจนียานุโลม จบ / ปัญหาวาร จบ / สนิทัสสนสัปปฏิฆัตติกะ ที่ ๒๒ จบ / อนุโลมติกปัฏฐาน ภาคปลาย จบ" ที่หน้า ๖๗๔ อันเป็นหน้าสุดท้ายของเล่ม ๔๑