The Great Chapter, Part 1

Summarised by AI from the whole volume (41 topics) — click to jump to where a topic begins.

1. Page 1–8 โพธิกถา และปฐมสัปดาห์หลังตรัสรู้ ทรงมนสิการปฏิจจสมุปบาทตลอด ๓ ยาม เรื่องมุจจลินทนาคราชแวดวงพระกายป้องกันฝน และพ่อค้าตปุสสะ-ภัลลิกะถวายสัตตุก้อนเป็นอุบาสกคู่แรกในโลก
2. Page 9–13 พุทธปริวิตกกถาและพรหมยาจนกถา พระพุทธเจ้าทรงท้อพระทัยจะแสดงธรรม ท้าวสหัมบดีพรหมอาราธนาด้วยอุปมาดอกบัว ๔ เหล่า และเรื่องอุปกาชีวกผู้ไม่เชื่อ
3. Page 14–20 ปฐมเทศนาแก่ปัญจวัคคีย์ (ธัมมจักกัปปวัตนสูตร) เสด็จไปหาปัญจวัคคีย์ที่ป่าอิสิปตนะ ทรงแสดงทางสายกลางและอริยสัจ ๔ จนพระโกณฑัญญะได้ดวงตาเห็นธรรม แล้วทูลขอบรรพชาอุปสมบท
4. Page 20–24 อนัตตลักขณสูตร ทรงแสดงว่าขันธ์ ๕ เป็นอนัตตา จนปัญจวัคคีย์ทั้งหมดบรรลุอรหัตต์
5. Page 24–31 เรื่องยสกุลบุตรและสหาย ยสกุลบุตรเบื่อหน่ายหนีออกจากปราสาทหลังเห็นบริวารนอนหลับเป็นป่าช้าผีดิบ พบพระพุทธเจ้าและบรรลุอรหัตต์ บิดามารดาภรรยาเป็นอุบาสก-อุบาสิกาคู่แรก สหาย ๕๔ คนออกบวชตาม
6. Page 32–34 ทรงส่งสาวกประกาศศาสนาและมารผจญ ทรงส่งพระอรหันต์ ๖๐ รูปไปประกาศศาสนา อนุญาตบรรพชาด้วยไตรสรณคมน์ และเรื่องมารมาผจญ
7. Page 34–36 เรื่องสหายภัททวัคคีย์ ๓๐ คน สหาย ๓๐ คนตามหาหญิงแพศยาที่ขโมยของหนี พบพระพุทธเจ้าผู้ตรัสถามว่าแสวงหาหญิงหรือแสวงหาตนดีกว่ากัน แล้วออกบวชทั้งหมด
8. Page 36–42 ปาฏิหาริย์ทรมานชฎิล ๓ พี่น้อง พระพุทธเจ้าทรงแสดงปาฏิหาริย์หลายครั้งปราบพยศอุรุเวลกัสสปและพี่น้อง เช่น ทรมานพญานาคดุร้าย เทวดามาฟังธรรม และเสด็จอุตตรกุรุทวีปหลบเลี่ยงงานบูชายัญ
9. Page 42–48 ปาฏิหาริย์ต่อเนื่องและอุปสมบทชฎิล ๑๐๐๐ รูป ปาฏิหาริย์เก็บผลไม้ทิพย์ ก่อไฟ ดับไฟ และน้ำท่วมที่ทรงเดินจงกรมเหนือน้ำ จนชฎิล ๓ พี่น้องพร้อมบริวาร ๑๐๐๐ คนขอบรรพชาอุปสมบท
10. Page 49–56 อาทิตตปริยายสูตร และเสด็จสู่ราชคฤห์ เทศนา "สิ่งทั้งปวงเป็นของร้อน" แก่ภิกษุ ๑๐๐๐ รูปจนบรรลุอรหัตต์ แล้วเสด็จสู่ราชคฤห์ พระเจ้าพิมพิสารเข้าเฝ้าและถวายพระเวฬุวัน
11. Page 56–62 พระสารีบุตรและพระโมคคัลลานะบรรพชา พบพระอัสสชิผู้แสดงคาถา "เย ธมฺมา เหตุปฺปภวา" จนได้ดวงตาเห็นธรรม แล้วชักชวนปริพาชก ๒๕๐ คนออกจากสำนักสญชัยผู้อาเจียนเป็นเลือด
12. Page 62–64 เสียงติเตียนและต้นเหตุอุปัชฌายวัตร ประชาชนติเตียนว่าพระพุทธเจ้า "ตัดสกุล" และภิกษุใหม่ไม่มีผู้สอนจนนุ่งห่มไม่เรียบร้อย นำไปสู่บัญญัติอุปัชฌายวัตร
13. Page 64–76 อุปัชฌายวัตรและสัทธิวิหาริกวัตร รายละเอียดหน้าที่ระหว่างศิษย์กับอุปัชฌาย์ และการประณาม-ขอขมา
14. Page 77–84 อุปสมบทด้วยญัตติจตุตถกรรม พระสารีบุตรบวชให้พราหมณ์ผู้ซูบผอมเพราะไม่มีใครบวชให้ กำหนดคณะสงฆ์อย่างน้อย ๑๐ รูปและพรรษา ๑๐ จึงให้อุปสมบทได้ (เรื่องพระอุปเสนวังคันตบุตรพรรษาเดียวถูกตำหนิ)
15. Page 84–98 อาจริยวัตรและอันเตวาสิกวัตร หน้าที่ระหว่างอาจารย์กับศิษย์คู่ขนานกับอุปัชฌาย์ พร้อมองค์ ๕ แห่งภิกษุผู้ให้อุปสมบท (เริ่ม)
16. Page 99–112 องค์คุณของภิกษุผู้ให้อุปสมบท คุณสมบัติ ๕ และ ๖ ประการที่อุปัชฌาย์ต้องมี
17. Page 113–117 ติตถิยปริวาส นักบวชเดียรถีย์เก่าขอบวชใหม่ต้องอยู่ปริวาส ๔ เดือน พร้อมข้อยกเว้นสำหรับชฎิลบูชาไฟและศากยะ
18. Page 117–124 ข้อห้ามอุปสมบทบุคคลมีปัญหาสังคม หมอชีวกโกมารภัจจ์กับคนป่วยแอบบวชรักษาตัว ทหารหนีราชการ โจรองคุลิมาล และบุคคลมีปัญหาทางกฎหมาย
19. Page 124–127 พวกเด็กชายสัตตรสวัคคีย์และกำหนดอายุบวช เด็กชายอุบาลีและเพื่อน ๑๗ คนบวชแล้วร้องไห้ขอข้าวกลางดึก นำไปสู่การกำหนดอายุขั้นต่ำผู้อุปสมบท ๒๐ ปี และสามเณร ๑๕ ปี
20. Page 128–135 การถือนิสสัย พระพุทธเจ้าไม่มีภิกษุติดตามเพราะติดกฎพรรษา ๑๐ ปี จึงผ่อนให้ภิกษุฉลาดถือนิสสัยเพียง ๕ พรรษา
21. Page 135–138 พระราหุลกุมารทรงผนวช ราหุลขอทรัพย์มรดกจากพระพุทธเจ้า แต่กลับให้บวชแทน พระเจ้าสุทโธทนะเศร้าโศกทูลขอห้ามบวชบุตรที่พ่อแม่ไม่อนุญาต
22. Page 138–143 ระเบียบสามเณรและข้อห้ามบวช ทัณฑกรรมสามเณร ห้ามบัณเฑาะก์ คนลักเพศ และคนเข้ารีดเดียรถีย์อุปสมบท
23. Page 143–144 นาคแปลงกายขอบวช นาคเบื่อกำเนิดสัตว์แปลงเป็นมนุษย์บวชสำเร็จ แต่หลับแล้วกลับร่างเป็นงูจนภิกษุตกใจ พระพุทธเจ้าปลอบและประทานพรอุโบสถแก่นาค
24. Page 144–150 ข้อห้ามอุปสมบทเพิ่มเติมและบุคคลไม่ควรบวช ห้ามคนฆ่ามารดาบิดา ฆ่าพระอรหันต์ ทำสังฆเภท คนสองเพศ และเริ่มรายชื่อบุคคล ๒๐/๓๒ จำพวกที่ไม่ควรบรรพชา
25. Page 151–161 ปิดท้ายมหาขันธกะที่ ๑ พิธีสวดถามอันตรายิกธรรม คำขานนาค กรรมวาจาอุปสมบท และอกรณียกิจ ๔ (เรื่องภิกษุหนุ่มพบภรรยาเก่าจนเสพเมถุนธรรม)
26. Page 162–167 สรุปมหาขันธกะและเริ่มอุโบสถขันธกะ อุทานคาถาสรุป ๑๗๒ เรื่องของมหาขันธกะ แล้วพระเจ้าพิมพิสารทูลขอให้สงฆ์ประชุมกันเหมือนปริพาชกอัญญเดียรถีย์
27. Page 167–172 ปาติโมกขุทเทศและพระมหากัปปินะ ทรงอนุญาตการสวดปาติโมกข์ทุกกึ่งเดือน และเรื่องพระมหากัปปินะที่คิดว่าตนบริสุทธิ์ไม่จำเป็นต้องทำอุโบสถ จนพระพุทธเจ้าเสด็จไปตักเตือนด้วยฤทธิ์
28. Page 172–182 การสมมติสีมาและวันอุโบสถ วิธีกำหนดเขตแดนทำสังฆกรรม (สีมา) ขนาดต่างๆ และการกำหนดวันอุโบสถ
29. Page 182–189 ระเบียบการสวดปาติโมกข์ พระฉัพพัคคีย์ขู่ฆ่าภิกษุผู้โจทอาบัติตน และข้อห้ามสวดปาติโมกข์เบาเกินไปหรือมีคฤหัสถ์ร่วมฟัง
30. Page 190–198 ปักขคณนาและการมอบฉันทะ-ปาริสุทธิ วิธีนับวันข้างขึ้นข้างแรม และการมอบฉันทะ/ปาริสุทธิสำหรับภิกษุอาพาธหรือถูกจับกุมในวันอุโบสถ
31. Page 198–206 คัคคะภิกษุวิกลจริตและวิธีทำอุโบสถ ทรงอนุญาตอุมมัตตกสมมติแก่ภิกษุวิกลจริต และวิธีทำอุโบสถ ๓ แบบตามจำนวนภิกษุ
32. Page 206–223 กรณีศึกษาการทำอุโบสถ ๗๐๐ ติกะ ไล่เรียงกรณีต่าง ๆ ของการทำอุโบสถโดยเปยยาล จบอุโบสถขันธกะ (๘๖ เรื่อง)
33. Page 223–225 เริ่มวัสสูปนายิกขันธกะ (การเข้าพรรษา) ชาวบ้านติเตียนภิกษุเที่ยวจาริกทั้งปีเหยียบย่ำติณชาติ ทรงอนุญาตให้จำพรรษา ๒ ช่วง (ปุริมิกา/ปัจฉิมิกา)
34. Page 225–243 สัตตาหกรณียะ การขอลาไปกิจธุระ ๗ วันระหว่างพรรษาด้วยเหตุต่างๆ เช่น สหธรรมิกอาพาธ มารดาบิดาป่วยไข้ หรือกิจสงฆ์
35. Page 244–248 อันตรายที่ทำให้ออกพรรษาได้ สัตว์ร้าย โจร ไฟไหม้ น้ำท่วม ขาดอาหาร หรือถูกสตรี/หญิงแพศยาล่อลวงด้วยทรัพย์และการแต่งงาน
36. Page 249–256 สถานที่จำพรรษาและปฏิญาณจำพรรษา ภิกษุจำพรรษาในหมู่โคต่าง เรือ โพรงไม้ ฯลฯ เรื่องหลานชายนางวิสาขาพลาดโอกาสบวช และพระอุปนนทศากยบุตรผิดคำปฏิญาณจำพรรษา ๒ แห่งเพราะโลภจีวร จบวัสสูปนายิกขันธกะ (๕๒ เรื่อง)
37. Page 257–265 มูควัตรและกำเนิดปวารณา ภิกษุกลุ่มหนึ่งคิดค้น "มูควัตร" ไม่พูดจากันตลอดพรรษา ถูกพระพุทธเจ้าตำหนิว่าเป็นเหมือนหมู่สัตว์เลี้ยง จึงทรงอนุญาตปวารณาแทน
38. Page 265–270 วิธีปวารณาตามจำนวนสงฆ์ อาการทำปวารณา ๔ อย่าง และวิธีปวารณาสำหรับสงฆ์ ๕, ๔, ๓, ๒ รูป หรือรูปเดียว
39. Page 270–289 กรณีศึกษาการปวารณา ปวารณาไม่ต้องอาบัติ ปวารณาที่มีความสงสัย ฝืนใจ หรือมุ่งความแตกร้าว รวมถึงบุคคลที่ควรเว้นในบริษัทปวารณา
40. Page 289–298 เตวาจิกาปวารณาและข้อห้ามปวารณา เหตุฉุกเฉิน ๑๐ ประการที่อนุญาตให้ปวารณาน้อยหน และวิธีงดปวารณาภิกษุมีอาบัติ
41. Page 299–304 ความขัดแย้งในการปวารณาและบทสรุปเล่ม ๔ ภิกษุกลุ่มหนึ่งพยายามขัดขวางปวารณาของภิกษุผู้อยู่ผาสุกด้วยกลอุบาย ทรงอนุญาตให้เลื่อนปวารณาได้ จบปวารณาขันธกะ (๔๖ เรื่อง) ปิดท้ายเล่ม ๔ (มหาวรรค ภาค ๑)