三藏 › 泰文皇家版 › 卷 6

The Lesser Chapter, Part 1

泰文皇家版 · Vinaya Piṭaka — The Basket of Monastic Discipline · 卷 6 · 328 页

由 AI 根据整卷内容摘要（共 18 个主题）——点击即可跳到该主题开始的位置。

  1. 页 1–16 กัมมขันธกะ: ตัชชนียกรรม ภิกษุพวกพระปัณฑุกะและพระโลหิตกะยุยงก่อความบาดหมางในสงฆ์ นำไปสู่กรรมลงโทษที่ ๑ พร้อมโครงสร้างลักษณะกรรมเป็นธรรม/ไม่เป็นธรรม ๑๒ หมวด และวัตร ๑๘ ข้อ
  2. 页 16–29 กัมมขันธกะ: นิยสกรรม พระเสยยสกะผู้เป็นพาลมีอาบัติมาก ถูกลงกรรมให้กลับถือนิสัย ก่อนกลับตัวเป็นพหูสูตและขอระงับกรรมสำเร็จ
  3. 页 29–51 กัมมขันธกะ: ปัพพาชนียกรรม ภิกษุพวกพระอัสสชิและพระปุนัพพสุกะประพฤติอนาจารในชนบทกิฏาคีรี (ปลูกดอกไม้ให้หญิงสาว เล่นกีฬา ฟ้อนรำ) พระสารีบุตรและพระโมคคัลลานะถูกส่งไปขับไล่ แต่ภิกษุเหล่านั้นไม่ยอมรับและด่าว่าสงฆ์ลำเอียง
  4. 页 51–68 กัมมขันธกะ: ปฏิสารณียกรรม พระสุธรรมน้อยใจที่จิตตะคหบดีนิมนต์พระเถระโดยไม่บอกก่อน ตำหนิเรื่องขนมแดกงาที่ขาดหาย จิตตะคหบดีเสียดสีกลับด้วยนิทาน "ลูกไก่ผสมกา" จนพระสุธรรมถูกทรงติเตียนและต้องไปขอขมา
  5. 页 68–109 กัมมขันธกะ: อุกเขปนียกรรม (พระฉันนะ) พระฉันนะถูกลงอุกเขปนียกรรมสองครั้ง (ฐานไม่เห็นอาบัติ และฐานไม่ทำคืนอาบัติ) ถูกภิกษุอาวาสอื่นปฏิเสธการต้อนรับไปเรื่อยๆ ก่อนสำนึกผิดที่โกสัมพี
  6. 页 109–126 กัมมขันธกะ: อุกเขปนียกรรม (พระอริฏฐะ) พระอริฏฐะเกิดทิฐิบาปว่าธรรมที่พระพุทธเจ้าตรัสว่าเป็นอันตรายไม่อาจทำอันตรายจริง แม้ถูกเกลี้ยกล่อมด้วยอุปมากามคุณหลายชุดก็ไม่ยอมเปลี่ยนใจ ถูกลงกรรมแล้วตัดสินใจสึก
  7. 页 126–128 จบกัมมขันธกะ อุทานคาถาสรุปทั้ง ๗ เรื่องของกัมมขันธกะ (พระปัณฑุกะ-โลหิตกะ, พระเสยยสกะ, พระอัสสชิ-ปุนัพพสุกะ, พระสุธรรม, พระฉันนะ ๒ ครั้ง, พระอริฏฐะ)
  8. 页 129–158 ปาริวาสิกขันธกะ ระเบียบว่าด้วยภิกษุผู้อยู่ปริวาส มูลายปฏิกัสสนารหภิกษุ มานัตตารหภิกษุ และอัพภานารหภิกษุ พร้อมวัตรที่ต้องประพฤติของแต่ละสถานะ
  9. 页 158–199 สมุจจยขันธกะ: กรณีศึกษาพระอุทายี พระอุทายีต้องอาบัติสัญเจตนิกาสุกกวิสัฏฐิซ้ำหลายครั้งในสถานการณ์ต่างกัน (ไม่ปิดบัง/ปิดบัง ๑ วัน/๕ วัน/๑ ปักษ์) เป็นกรณีตัวอย่างสอนวิธีให้ปริวาส-มานัต-อัพภานที่ซับซ้อนขึ้นเรื่อยๆ
  10. 页 199–265 สมุจจยขันธกะ: สโมธานปริวาสและมานัตหนึ่งร้อย กรณีศึกษาการประมวลปริวาสเมื่อภิกษุต้องอาบัติสังฆาทิเสสหลายตัวปิดบังไว้ต่างวันกัน พร้อมสถานการณ์ขัดข้องระหว่างอยู่ปริวาส เช่น สึก บวชเป็นสามเณร วิกลจริต หรือเจ็บป่วยทุรนทุราย
  11. 页 265–266 จบสมุจจยขันธกะ ปิดท้ายกรณีปริวาส/มานัต/อัพภานสำหรับอาบัติสังฆาทิเสสที่ซับซ้อน พร้อมหัวข้อประจำขันธกะสรุปคำสำคัญของขันธกะที่ ๑๗
  12. 页 267–277 สมถขันธกะ: เรื่องพระทัพพมัลลบุตร พระเมตติยะและพระภุมมชกะอิจฉาพระทัพพมัลลบุตรเรื่องเสนาสนะและอาหาร จึงใช้ภิกษุณีเมตติยากล่าวหาท่านเรื่องเมถุนธรรมอันไม่มีมูล พระพุทธเจ้าสอบสวนจนเปิดโปงแผนร้าย นำไปสู่ "สติวินัย"
  13. 页 277–286 สมถขันธกะ: อมูฬหวินัยและเยภุยยสิกา พระคัคคะผู้วิกลจริตถูกโจทอาบัติซ้ำแล้วซ้ำเล่าทั้งที่จำอะไรไม่ได้ นำไปสู่อมูฬหวินัย และวิธีระงับอธิกรณ์ด้วยการจับฉลากเสียงข้างมาก
  14. 页 286–295 สมถขันธกะ: ตัสสปาปิยสิกากรรม พระอุปวาฬให้การกลับไปกลับมาเรื่องอาบัติ นำไปสู่กรรมลงโทษผู้ให้การไม่คงที่ พร้อมวัตร ๑๘ ข้อที่ต้องประพฤติ
  15. 页 295–300 สมถขันธกะ: ติณวัตถารกะและอธิกรณ์ ๔ อย่าง ภิกษุทะเลาะวิวาทรุนแรงระงับด้วยวิธีประนีประนอมแบบ "กลบด้วยหญ้า" และพระฉันนะแทรกแซงภิกษุณีให้วิวาทกับภิกษุ นำสู่คำอธิบายอธิกรณ์ ๔ อย่าง (วิวาท อนุวาท อาบัติ กิจ)
  16. 页 301–312 สมถขันธกะ: มูลแห่งอธิกรณ์ รากเหง้าของการทะเลาะวิวาทและการโจทกัน ๖ อย่าง พร้อมความสัมพันธ์ระหว่างวิวาท/การโจท/อาบัติ/กิจ กับสมถะที่ใช้ระงับแต่ละอย่าง
  17. 页 312–318 สมถขันธกะ: อุพพาหิกวิธีและเยภุยยสิกา ขั้นตอนเมื่ออธิกรณ์ระงับไม่ได้ในอาวาสเดิม ต้องส่งต่อไปอาวาสอื่นหรือแต่งตั้งภิกษุผู้มีองค์คุณ ๑๐ — มีเรื่องภิกษุสาวัตถีเดินทางหาพระเถระหลายรูปเพื่อขอความเห็นจนต้องกราบทูลพระพุทธเจ้า
  18. 页 318–328 สมถขันธกะ: สติวินัย อมูฬหวินัย และปิดท้ายเล่ม ๖ กรณีภิกษุวิกลจริตถูกกล่าวหาและภิกษุให้การกลับไปกลับมา ปิดท้ายด้วยปฏิญญาตกรณะและติณวัตถารกะ จบด้วย "สมถขันธกะ ที่ ๔ จบ"