ဘုရားစာများ › ဗုဒ္ဓါဘိထုတိ
ဗုဒ္ဓါဘိထုတိ
နံနက်ဘုရားရှိခိုး

ဗုဒ္ဓါဘိထုတိ

ဗုဒ္ဓါဘိထုတိ

မနက်ဝတ်ပြုခြင်းတွင် ရွတ်ဆိုသော ဘုရားရှင်ကို ချီးမွမ်းသည့် ဂါထာဖြစ်ပြီး ဘုရားရှင်သည် မည်သူဖြစ်ကြောင်း၊ မည်သည်ကို သိတော်မူကြောင်းနှင့် မည်သို့ ဟောကြားတော်မူကြောင်းကို ပြန်လည် ဆင်ခြင်စေသည်။

ရွတ်ဆိုသည့်အခါများ

မနက်ဝတ်ပြုခြင်းတွင် ပုဗ္ဗဘာဂနမကာရပြီးနောက် ရွတ်ဆိုသည်။ ဦးဆောင်သူသည် “ယမ္မဟေ ခေါ မယံ ဘဂဝန္တံ သရဏံ ဂတာ” ဟူသော စကားကို ဦးစွာ ဆိုပြီးမှ လူအားလုံး တပြိုင်နက် လိုက်ဆိုကြသည်။

ဘုန်းကြီးကျောင်းတွင် ဗုဒ္ဓါဘိထုတိ၊ ဓမ္မာဘိထုတိနှင့် သံဃာဘိထုတိ ဟူသော ဂါထာသုံးပုဒ်ကို ဆက်တိုက် ရွတ်ဆိုကြသည်။ အိမ်၌ တစ်ယောက်တည်း ရွတ်ဆိုလျှင် မည်သည့်တစ်ပုဒ်ကို မဆို ရွတ်ဆိုနိုင်သည်။

နောက်ခံသမိုင်း

ဤဂါထာသည် အလွတ်သဘော ချီးမွမ်းခြင်း မဟုတ်ဘဲ အစီအစဉ်အတိုင်း ဖော်ပြထားသည်။ ဘုရားရှင်သည် ကိုယ်တိုင် သိမြင်တော်မူသူ ဖြစ်ကြောင်း၊ ဝိဇ္ဇာနှင့် စရဏတို့ ပြည့်စုံတော်မူကြောင်း၊ ထို့နောက် ဘုရားရှင် သိတော်မူသည်မှာ နတ်၊ မာရ်၊ ဗြဟ္မာနှင့် လူ့အသိုက်အဝန်းတို့ ပါဝင်သော လောကတစ်ခုလုံး ဖြစ်ကြောင်း ဆိုပြီး နောက်ဆုံးတွင် ဘုရားရှင်သည် ကိုယ်တိုင်သိသော အရာကို အခြားသူများအား ဟောကြားသွန်သင်တော်မူကြောင်း ဆိုထားသည်။

“အစ၌လည်း လှသည်၊ အလယ်၌လည်း လှသည်၊ အဆုံး၌လည်း လှသည်” ဟု ဟောကြားတော်မူသော တရားကို ဖော်ပြသည့် ပိုဒ်သည် ဤသွန်သင်ချက်ကို အစမှ အဆုံးထိ စစ်ဆေးနိုင်ကြောင်း၊ အစတွင်သာ ကောင်းသည် မဟုတ်ကြောင်း ဖော်ပြခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤစကားအားလုံးသည် ထိုခေတ်လူတို့ ဘုရားရှင်အကြောင်း ပြောဆိုကြသည့်အခါ သုတ်များတွင် ထပ်ခါတလဲလဲ ပေါ်လာသော စကားပြေများ ဖြစ်သည်။ ထိုင်းဂါထာကို စီစဉ်သူသည် ထိုစကားများကို ဆက်စပ်စီရင်ပြီး “ထိုမြတ်စွာဘုရားကို တပည့်တော် ပူဇော်ရှိခိုးပါ၏” ဟူသော စကားဖြင့် ပိတ်သိမ်းခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

ပါဠိ

  1. ယော သော တထာဂတော အရဟံ သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓေါ ထိုတထာဂတဘုရားရှင်သည် အရဟံ ဖြစ်တော်မူ၍ ကိုယ်တိုင် ကောင်းစွာ သိမြင်တော်မူသည်၊
  2. ဝိဇ္ဇာစရဏသမ္ပန္နော သုဂတော လောကဝိဒူ ဝိဇ္ဇာနှင့် စရဏတို့ ပြည့်စုံတော်မူသည်၊ ကောင်းရာသို့ ကြွတော်မူပြီးသည်၊ လောကကို ထိုးထွင်း၍ သိတော်မူသည်၊
  3. အနုတ္တရော ပုရိသဒမ္မသာရထိ သတ္ထာ ဒေဝမနုဿာနံ ဗုဒ္ဓေါ ဘဂဝါ လေ့ကျင့်ထိုက်သူတို့ကို အတုမရှိစွာ လေ့ကျင့်ပေးတော်မူသည်၊ နတ်နှင့်လူတို့၏ ဆရာဖြစ်တော်မူသည်၊ နိုးကြားတော်မူသည်၊ ဘဂဝါ ဖြစ်တော်မူသည်။
  4. ယော ဣမံ လောကံ သဒေဝကံ သမာရကံ သဗြဟ္မကံ အကြင် ဘုရားရှင်သည် နတ်၊ မာရ်၊ ဗြဟ္မာတို့နှင့်တကွ ဤလောကကို သိမြင်တော်မူ၍
  5. သဿမဏဗြာဟ္မဏိံ ပဇံ သဒေဝမနုဿံ သယံ အဘိညာ သစ္ဆိကတွာ ပဝေဒေသိ သမဏဗြာဟ္မဏတို့၊ နတ်နှင့် လူတို့နှင့်တကွ ဖြစ်သော သတ္တဝါအပေါင်းကို ကိုယ်တော်တိုင်၏ မြင့်မြတ်သော ပညာဖြင့် ထိုးထွင်း၍ သိတော်မူပြီး သူတစ်ပါးများကိုလည်း သိစေတော်မူသည်။
  6. ယော ဓမ္မံ ဒေသေသိ အာဒိကလျာဏံ မဇ္ဈေကလျာဏံ ပရိယောသာနကလျာဏံ အကြင် ဘုရားရှင်သည် အစ၌ လှသော၊ အလယ်၌ လှသော၊ အဆုံး၌ လှသော တရားကို ဟောကြားတော်မူသည်။
  7. သာတ္ထံ သဗျဉ္ဇနံ ကေဝလပရိပုဏ္ဏံ ပရိသုဒ္ဓံ ဗြဟ္မစရိယံ ပကာသေသိ အနက်အဓိပ္ပာယ်နှင့် စကားလုံးတို့နှင့်တကွ ပြည့်စုံ၍ စင်ကြယ်သော ဗြဟ္မစရိယကို ကြေညာတော်မူသည်။
  8. တမဟံ ဘဂဝန္တံ အဘိပူဇယာမိ ထိုမြတ်စွာဘုရားကို တပည့်တော် ပူဇော်ပါ၏။
  9. တမဟံ ဘဂဝန္တံ သိရသာ နမာမိ ထိုမြတ်စွာဘုရားကို တပည့်တော် ဦးခေါင်းဖြင့် ရှိခိုးပါ၏။
ရွတ်ဆိုမှုကို မှတ်တမ်းတင်ရန် အကောင့်ဝင်ပါ

ပိဋကတ်သုံးပုံရှိ ရင်းမြစ်

ကိုးကားထားသော စာမျက်နှာရှိ မူရင်းစာသားကို ဖတ်ရန် နှိပ်ပါ

အခြား ဘုရားစာများ

ဤစာမျက်နှာဖတ်ရှုခြင်းအတွက် ကုသိုလ်ရမှတ် 50 ရရန် အကောင့်ဝင်ပါ