ဓမ္မသင်္ဂဏီ: ပြောရလွယ်ခြင်း၊ ကလျာဏမိတ်ဆွေရှိခြင်းနှင့် နူးညံ့သိမ်မွေ့သော အမူအကျင့်

တစ်စုံတစ်ဦးက အမှားကို ထောက်ပြသည့်အခါ ပထမဆုံး ပြောချင်သည့်စာကြောင်းမှာ “ဒါပေမဲ့...” ဖြစ်နေသလားဟု သတိပြုပါ။ ထိုအစား “ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ စဉ်းစားကြည့်ပါရစေ” ဟု ပြောကြည့်ပါ။

မည်သူ့ကိုမျှ ချက်ချင်း ဖြတ်တောက်ရန် မလိုပါ။ သို့သော် တစ်စုံတစ်ဦးနှင့်အတူရှိသည့်အခါ ကိုယ်သည် သူ့ဘက်သို့ ယိမ်းသွားသည်ကို သတိပြုပါ။ ဆိုးသောဘက်သို့ ယိမ်းလျှင် အတူတကွ အချိန်ကုန်မှုကို လျှော့ပါ။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိသူများ ကိုယ့်ကို သတိပေးရဲအောင် လုပ်ပါ။ ဥပမာ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်အား “ပြင်သင့်တာမြင်ရင် ပြောနိုင်ပါတယ်” ဟု တိုက်ရိုက်ပြောပြီး သူပြောလာသည့်အခါ အမှန်တကယ် နားထောင်ပါ။

ဤဂုဏ်ငါးချက်ကို စံနှုန်းအဖြစ် သုံးပါ။ သူငယ်ချင်းအဖွဲ့၊ ဆရာ သို့မဟုတ် အွန်လိုင်းအသိုင်းအဝိုင်းတစ်ခုကို လိုက်ကြည့်ရန် ရွေးချယ်သည့်အခါ မည်သူက ပျော်စရာကောင်းသည်၊ ကျော်ကြားသည်ကိုသာ ကြည့်ခြင်းထက် ပိုကောင်းသည်။

နားမထောင်ချင်သော အကြောင်းအရာကို ပြောရသည့်အခါ အကြောင်းအရာတွင် ဖြောင့်မတ်၍ အသံနေအသံထားတွင် နူးညံ့ပါ။ ဥပမာ ရှောင်လွှဲမပြောဘဲ ပြောသော်လည်း ချိုးနှိမ်လှောင်ပြောင်ခြင်း မပြုခြင်း၊ ဖိအားမပေးခြင်းဖြစ်သည်။

ဒေါသထွက်သည့်အခါ ခံနိုင်ရည်ရှိခြင်းသည် ပေါက်ကွဲသည်အထိ ချုပ်တည်းခြင်း မဟုတ်ပါ။ အနည်းဆုံး ကြမ်းတမ်းသောစကား မပြောရန်နှင့် သူတစ်ပါးကို မကျူးလွန်ရန် သေးငယ်သော ပန်းတိုင်ကို ချမှတ်ပါ။

လူတစ်ဦးလာသည့်အခါ နှစ်မျိုးလုံးဖြင့် ဧည့်ခံနိုင်သည်။ ရေတစ်ခွက် သို့မဟုတ် အဆင်ပြေသော ထိုင်ခုံပေးခြင်း၊ ဂရုစိုက်ခြင်း၊ အကြံပေးခြင်း သို့မဟုတ် သူ စိတ်သက်သာစေမည့် စကားပြောခြင်းတို့ဖြစ်သည်။