ທານະກະຖາ: ທານແມ່ນໃຈທີ່ໃຫ້ ຫຼື ຂອງທີ່ໃຫ້

ໃນທານະກະຖາ ກະຖາວັດຖຸ ພະໄຕຣປິດົກ ເຫຼັ້ມ 37 ວັກທີ 7 ຝ່າຍປະລະວາທີຮັບວ່າ ທານແມ່ນເຈຕະສິກທຳ ຄືສະພາບທີ່ເກີດໃນໃຈ ຝ່າຍສະກະວາທີຖາມກັບວ່າ ຖ້າຢ່າງນັ້ນຈະໃຫ້ເຈຕະສິກທຳແກ່ຄົນອື່ນໄດ້ບໍ ຈະໃຫ້ຜັດສະ ເວທະນາ ສັນຍາ ເຈຕະນາ ສັດທາ ວິລິຍະ ສະຕິ ສະມາທິ ຫຼື ປັນຍາແກ່ຄົນອື່ນໄດ້ບໍ ຝ່າຍປະລະວາທີຕອບວ່າກ່າວຢ່າງນັ້ນບໍ່ໄດ້

ຈາກນັ້ນການຖົກຖຽງກັນກັບໄປກັບມາ ຝ່າຍໜຶ່ງຊີ້ວ່າທານມີຜົນໜ້າປາຖະໜາ ມີສຸກເປັນວິບາກ ແລະ ຍົກພະສູດທີ່ຈັດທານໄວ້ຄູ່ກັບສັດທາແລະຫິລິ ກັບພະສູດເລື່ອງທານ 5 ປະການທີ່ເປັນມະຫາທານ ຄືການເວັ້ນຈາກການເຮັດຜິດສິນຫ້າ ເຊິ່ງເປັນການໃຫ້ຄວາມບໍ່ມີໄພແກ່ສັດທັງຫຼາຍ ອີກຝ່າຍໜຶ່ງຍົກພະສູດວ່າ ບຸກຄົນບາງຄົນໃຫ້ເຂົ້າ ໃຫ້ນ້ຳ ໃຫ້ຜ້າ ໃຫ້ບ່ອນພັກ ໃຫ້ເຄື່ອງໂຄມໄຟ ສະແດງວ່າຄຳວ່າທານໃຊ້ເອີ້ນສິ່ງຂອງທີ່ໃຫ້ດ້ວຍ ແຕ່ເມື່ອຖາມວ່າຜ້າຈີວອນ ບິນທະບາດ ຫຼື ຢາຮັກສາພະຍາດ ຕົວມັນເອງມີສຸກເປັນວິບາກບໍ ກໍຕອບຮັບບໍ່ໄດ້

ຕົວຄຳພີບໍ່ໄດ້ສະຫຼຸບດ້ວຍຄຳນິຍາມໃໝ່ ແຕ່ເມື່ອອ່ານລວມກັນຈະເຫັນວ່າ ຖ້າຖືວ່າທານເປັນພຽງສະພາບໃນໃຈ ກໍອະທິບາຍບໍ່ໄດ້ວ່າຫຍັງຖືກສົ່ງໄປເຖິງຜູ້ຮັບ ຖ້າຖືວ່າທານເປັນພຽງສິ່ງຂອງ ກໍອະທິບາຍບໍ່ໄດ້ວ່າຫຍັງໃຫ້ຜົນ ອັດຖະກະຖາອະທິບາຍວ່າຄຳວ່າທານໃຊ້ໄດ້ທັງສອງຄວາມໝາຍ ຄືເຈຕະນາທີ່ໃຫ້ ກັບຂອງທີ່ໃຫ້ ແລະ ອັດຖະກະຖາລະບຸນິກາຍທີ່ຖືຄວາມເຫັນຝ່າຍປະລະວາທີໄວ້ ແຕ່ຕົວຄຳພີເອີ້ນພຽງສະກະວາທີກັບປະລະວາທີ