ໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ

ປິລິນທະວັດສະເຖລາປະທານ: ຖວາຍຂອງທີ່ໃຊ້ໄດ້ແທ້

ປິລິນທະວັດສັດເຖລາປະທານັງ

ນາຍປະຕູເມືອງຫົງສາວະດີຄິດຈະຖວາຍສິ່ງທີ່ຍັງບໍ່ເຄີຍມີໃຜຖວາຍມາກ່ອນ ຈຶ່ງບໍ່ໄດ້ເລືອກຂອງທີ່ແພງທີ່ສຸດ ແຕ່ລວບລວມບໍລິຂານທຸກຢ່າງທີ່ພະສົງໃຊ້ແທ້ ຕັ້ງແຕ່ຄັດ ຜ້າ ບາດ ເຂັມ ມີດຕັດເລັບ ຢາ ໄປຈົນເຖິງໄມ້ເທົ້າສຳລັບຄົນເຖົ້າ

7 ຂໍ້

ໃນປິລິນທະວັດສະເຖລາປະທານ ອະປະທານ ຂຸດທະກະນິກາຍ (ປິລິນທະວັກທີ 40) ພະປິລິນທະວັດສະເຖລະເລົ່າອະດີດຂອງທ່ານເອງເປັນຄາຖາວ່າ ໃນສະໄໝພະພຸດທະເຈົ້າພະນາມວ່າປະທຸມຸດຕະລະ ທ່ານເປັນນາຍປະຕູຢູ່ໃນນະຄອນຫົງສາວະດີ ມີຊັບສົມບັດຫຼາຍ ມື້ໜຶ່ງນັ່ງຄິດວ່າຈະຖວາຍທານແນວໃດ ຈຶ່ງຈະເປັນທານທີ່ຍັງບໍ່ເຄີຍມີໃຜຖວາຍມາກ່ອນ

ຄຳຕອບທີ່ທ່ານຄິດໄດ້ບໍ່ແມ່ນຂອງຫາຍາກລາຄາແພງ ແຕ່ແມ່ນ "ບໍລິຂານ" ຄືເຄື່ອງໃຊ້ທີ່ພະສົງຕ້ອງໃຊ້ແທ້ ທ່ານຈ້າງຊ່າງເຮັດຄັດແສນຄັນ ຜ້າແສນຜືນ ບາດແສນໜ່ວຍ ແລ້ວຍັງເຮັດມີດແຖ ພ້າ ເຂັມ ມີດຕັດເລັບ ກະບອກເຂັມ ຜ້າກອງນ້ຳ ເກີບ ຢາຢອດຕາ ຢາປົວໄຂ້ ໄມ້ສີແຂ້ວ ຄົນໂທນ້ຳ ຜ້າອາບນ້ຳຝົນ ໄປຈົນເຖິງໄມ້ເທົ້າສຳລັບຄົນເຖົ້າ ແລ້ວວາງໄວ້ໃຕ້ຄັດທັງໝົດ ພະສູດສະຫຼຸບຫຼັກທີ່ທ່ານໃຊ້ເລືອກໄວ້ສັ້ນໆວ່າ ສິ່ງໃດທີ່ນັບວ່າເປັນຂອງຄວນໃຫ້ທານ ແລະ ສົມຄວນແກ່ພະສາສະດາ ທ່ານລວບລວມສິ່ງນັ້ນທັງໝົດ

ຊ່ວງກາງຂອງອະປະທານເລົ່າເລື່ອງທີ່ທ່ານໄປຂໍພອນຈາກພະເຈົ້າອານົນຜູ້ເປັນສະຫາຍ ຈົນຕ້ອງພາກັນໄປໃຫ້ຜູ້ພິພາກສາຕັດສິນ ແລະ ທ້າຍເລື່ອງທ່ານໄລ່ລຽງອານິສົງຂອງຂອງຖວາຍແຕ່ລະຢ່າງເທື່ອລະຊະນິດ ສ່ວນເລື່ອງທີ່ຄົນຮູ້ຈັກກັນຫຼາຍ ຄືທ່ານເອີ້ນພິກຂຸທັງຫຼາຍດ້ວຍຄຳວ່າ "ຄົນຖ່ອຍ" ນັ້ນ ຢູ່ໃນປິລິນທະວັດສະສູດ ອຸທານ ຂຸດທະກະນິກາຍ ບໍ່ແມ່ນໃນອະປະທານ

1

ຄົນທຳມະດາກໍຄິດການໃຫຍ່ໄດ້ ອາສິງ ໂທວາລິໂກ ອະຫັງ

ທ່ານເລົ່າວ່າຕົນເປັນພຽງນາຍປະຕູຂອງນະຄອນ ບໍ່ໄດ້ເປັນເຈົ້າເປັນນາຍ ແຕ່ນັ່ງຢູ່ໃນບ່ອນສະຫງັດແລ້ວຄິດເລື່ອງການຖວາຍທານແກ່ພະພຸດທະເຈົ້າ ແລະ ພະສົງຢ່າງຈິງຈັງ ຄວາມຄິດເລີ່ມຈາກຕຳແໜ່ງນ້ອຍໆໄດ້

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ຢ່າລໍໃຫ້ມີຕຳແໜ່ງ ຫຼື ຊັບສົມບັດຫຼາຍພໍກ່ອນຈຶ່ງຈະລິເລີ່ມເຮັດສິ່ງດີ ເລີ່ມຈາກສິ່ງທີ່ຢູ່ໃນມືມື້ນີ້
2

ເຮັດສິ່ງທີ່ຍັງບໍ່ມີໃຜຄິດຈະເຮັດ ພະວິດສັງ ອາທິກຳມິໂກ

ທ່ານຕັ້ງໃຈວ່າ ທານອັນປະເສີດທີ່ຍັງບໍ່ເຄີຍມີໃຜຖວາຍ ເຮົາຈະເປັນຄົນທຳອິດໃນທານນັ້ນ ແລ້ວຈຶ່ງຊອກເບິ່ງວ່າຫຍັງຄືຊ່ອງຫວ່າງທີ່ຄົນອື່ນມອງຂ້າມ ຈົນເຫັນວ່າແມ່ນການຖວາຍບໍລິຂານຄົບຊຸດ

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ເວລາຈະຊ່ວຍບ່ອນເຮັດວຽກ ຫຼື ຊຸມຊົນ ລອງຊອກເບິ່ງສິ່ງທີ່ຍັງບໍ່ມີໃຜເຮັດ ແທນທີ່ຈະໄປເພີ່ມໃນສິ່ງທີ່ມີຄົນເຮັດຢູ່ແລ້ວຫຼາຍ
3

ເກນຄື ຄວນໃຫ້ ແລະ ເໝາະແກ່ຜູ້ຮັບ ທາຕັບພັງ ນາມະ ຍັງ ອັດຖິ

ກ່ອນຈະສະຫຼຸບລາຍການຂອງທັງໝົດ ທ່ານວາງເກນໄວ້ວ່າ ສິ່ງໃດທີ່ນັບວ່າເປັນຂອງຄວນໃຫ້ທານມີຢູ່ ແລະ ສົມຄວນແກ່ພະສາສະດາ ຈຶ່ງລວບລວມສິ່ງນັ້ນ ບໍ່ໄດ້ເລືອກຕາມລາຄາ ຫຼື ຄວາມຫຼູຫຼາ ແຕ່ເລືອກຕາມຄວາມເໝາະສົມກັບຜູ້ຮັບ

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ກ່ອນຊື້ຂອງໃຫ້ໃຜ ຖາມຕົນເອງວ່າລາວຈະໄດ້ໃຊ້ແທ້ບໍ່ ແລະ ຮັບໄວ້ແລ້ວສະບາຍໃຈບໍ່ ແທນທີ່ຈະຖາມວ່າຂອງເບິ່ງດີພໍແລ້ວຫຼືຍັງ
4

ຂອງນ້ອຍທີ່ຄົນມອງຂ້າມ ສູຈິໂຍ ນະຂະເສທະເນ

ໃນລາຍການທີ່ທ່ານເລົ່າ ມີທັງເຂັມ ມີດຕັດເລັບ ກະບອກເຂັມ ຜ້າກອງນ້ຳ ຜ້າເຊັດຕີນ ໄມ້ສີແຂ້ວ ແລະ ໄມ້ເທົ້າສຳລັບຄົນເຖົ້າ ຂອງເຫຼົ່ານີ້ລາຄາຖືກ ແລະ ບໍ່ມີໃຜເຫັນ ແຕ່ຖ້າຂາດແລ້ວ ຊີວິດປະຈຳວັນກໍຕິດຂັດທັນທີ

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ເວລາບໍລິຈາກ ຫຼື ຊ່ວຍວຽກ ລອງຖາມຄົນໜ້າງານວ່າຂາດຂອງນ້ອຍໆຫຍັງຢູ່ ຄຳຕອບມັກບໍ່ແມ່ນສິ່ງທີ່ເຮົາເດົາໄວ້
5

ເຮັດໃຫ້ພໍເໝາະກັບການໃຊ້ງານ ກາລະຍິງ ຕະທະນຸດສະເວ

ຄາຖາຍ້ຳຄຳວ່າ ຈ້າງຊ່າງໃຫ້ເຮັດອັນສົມຄວນ ຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກຕະຫຼອດລາຍການ ທ່ານບໍ່ໄດ້ກວ້ານຊື້ຂອງມາກອງໄວ້ ແຕ່ສັ່ງເຮັດແຕ່ລະຢ່າງໃຫ້ເໝາະກັບການໃຊ້ງານຂອງຜູ້ຮັບ

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ຖ້າຈະຊ່ວຍໃຜ ໃສ່ໃຈລາຍລະອຽດຂອງການໃຊ້ງານແດ່ ເຊັ່ນ ຂະໜາດ ຈຳນວນ ຫຼື ວິທີສົ່ງມອບ ຄວາມຊ່ວຍເຫຼືອຈະບໍ່ກາຍເປັນພາລະ
6

ໝູ່ທີ່ທຸກນຳກັນ ກັບຄຳໝັ້ນທີ່ຕ້ອງຮັກສາ ຕະວະ ທຸກຂັງ ມະມະ ທຸກຂັງ

ທ່ານເຂົ້າໄປບອກພະເຈົ້າອານົນວ່າມີທຸກໃຈຢູ່ ພະລາຊາຕັດວ່າ ທຸກຂອງທ່ານກໍແມ່ນທຸກຂອງເຮົາ ແລ້ວໃຫ້ພອນຢ່າງບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ ເມື່ອຄຳຂໍກາຍເປັນເລື່ອງທີ່ພະລາຊາບໍ່ຢາກໃຫ້ ທັງສອງຈຶ່ງໄປໃຫ້ຜູ້ພິພາກສາຕັດສິນ ແທນທີ່ຈະຜິດຖຽງກັນ ແລະ ສຸດທ້າຍກໍຕົກລົງກັນໄດ້ວ່າ ເມື່ອຖວາຍພັດຕາຫານແລ້ວ ໃຫ້ຄືນຄຳນິມົນແກ່ພະລາຊາ

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ເມື່ອຮັບປາກໃຜໄວ້ກວ້າງໆ ແລ້ວພົບຄຳຂໍທີ່ເຮັດໃຈໄດ້ຍາກ ໃຫ້ຫາຄົນກາງ ຫຼື ຫາທາງອອກທີ່ທັງສອງຝ່າຍຮັບໄດ້ ດີກວ່າຜິດຄຳ ຫຼື ແຕກຫັກກັນ
7

ຄຳຕິດປາກກັບເຈຕະນາ ວະສະລະວາເທນະ

ໃນປິລິນທະວັດສະສູດ ອຸທານ ພິກຂຸທັງຫຼາຍໄປກາບທູນວ່າທ່ານເອີ້ນພວກຕົນດ້ວຍຄຳວ່າຄົນຖ່ອຍ ພະພຸດທະເຈົ້າຕັດວ່າ ຢ່າຖືໂທດທ່ານເລີຍ ທ່ານບໍ່ໄດ້ມຸ່ງໃສ່ໂທດ ຄຳນັ້ນເປັນຖ້ອຍຄຳທີ່ທ່ານປະພຶດມາດົນແລ້ວ ແລ້ວຊົງເປັ່ງອຸທານເຖິງຜູ້ທີ່ບໍ່ມີມາຍາ ບໍ່ມີມານະ ສິ້ນຄວາມໂລບ ແລະ ບັນເທົາຄວາມໂກດໄດ້ແລ້ວ

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ເວລາໃຜເວົ້າບໍ່ເຂົ້າຫູ ລອງແຍກລະຫວ່າງຄວາມເຄີຍຊິນກັບເຈຕະນາກ່ອນ ແລະ ໃນທາງກັບກັນ ໃຫ້ລອງຟັງຄຳຕິດປາກຂອງຕົນເອງວ່າກຳລັງທຳຮ້າຍໃຜຢູ່ຫຼືບໍ່

ລອງໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ

ທານໃນເລື່ອງນີ້ໃຊ້ໄດ້ກັບການໃຫ້ທຸກແບບໃນຊີວິດປະຈຳວັນ ຫຼັກຂອງທ່ານບໍ່ແມ່ນ "ໃຫ້ຂອງທີ່ເບິ່ງດີ" ແຕ່ແມ່ນ "ໃຫ້ຂອງທີ່ຜູ້ຮັບໃຊ້ໄດ້ແທ້ ແລະ ຮັບໄດ້ໂດຍບໍ່ລຳບາກໃຈ" ຂອງຊິ້ນນ້ອຍຢ່າງເຂັມ ຫຼື ຢາຢອດຕາ ບໍ່ມີໃຜນຶກເຖິງ ແຕ່ຖ້າຂາດແລ້ວກໍເດືອດຮ້ອນທຸກມື້

ການໃຫ້ຄວນຢູ່ໃນກຳລັງຂອງຕົນ ບໍ່ຕ້ອງໃຫ້ຈົນຕົນເອງ ຫຼື ຄອບຄົວເດືອດຮ້ອນ ແລະ ລາຍການອານິສົງຍາວໆໃນອະປະທານ ເປັນຄຳສັນລະເສີນທານຕາມສຳນວນຂອງຄຳພີຊຸດນີ້ ບໍ່ແມ່ນຄຳສັນຍາວ່າໃຜໃຫ້ຫຍັງແລ້ວຈະໄດ້ຫຍັງຕອບແທນແນ່ນອນ

ອີກຂໍ້ໜຶ່ງທີ່ໃຊ້ໄດ້ທັນທີຄືເລື່ອງຄຳຕິດປາກ ອຸທານບອກວ່າຄຳຫຍາບຂອງທ່ານບໍ່ໄດ້ມາຈາກໃຈທີ່ມຸ່ງຮ້າຍ ແຕ່ເປັນຄວາມເຄີຍຊິນທີ່ສະສົມມາດົນ ນີ້ເປັນເຫດຜົນໃຫ້ເຮົາບໍ່ຟ້າວຕັດສິນຄົນຈາກຄຳເວົ້າຄຳດຽວ ແລະ ໃນທາງກັບກັນ ກໍເປັນເຫດຜົນໃຫ້ເຮົາຝຶກປ່ຽນຄຳຕິດປາກຂອງຕົນເອງ ເພາະຄວາມເຄີຍຊິນບໍ່ໄດ້ແກ້ຕົວແທນຄວາມຮູ້ສຶກຂອງຄົນຟັງ

ເຂົ້າສູ່ລະບົບເພື່ອບັນທຶກການອ່ານ