อุปกิเลส ๑๖

สังเกตความรู้สึกเวลาเห็นของของคนอื่น แล้วคิดว่า "ทำไมไม่เป็นของเรา"

ความคิดว่า "สมน้ำหน้า" เป็นพยาบาทรูปเล็กที่มักไม่ถูกนับ

รู้ทันตั้งแต่ความหงุดหงิดเล็ก ๆ ก่อนที่มันจะโตเป็นความโกรธ

ถ้ายังเล่าเรื่องเก่าที่ทำให้โกรธซ้ำ ๆ ให้คนอื่นฟัง นั่นคือการผูกโกรธ

เวลามีคนช่วยเรา ให้พูดขอบคุณจริง ๆ แทนการคิดว่า "เขาก็ต้องทำอยู่แล้ว"

สังเกตว่ายอมรับได้ไหมเมื่อคนที่อายุน้อยกว่าหรือตำแหน่งต่ำกว่ารู้เรื่องหนึ่งดีกว่าเรา

ใช้มุทิตาเป็นยาแก้ อ่านเพิ่มที่หน้านิสสารณียธาตุ ๖

ความตระหนี่ความรู้พบบ่อยในที่ทำงาน ลองสอนสิ่งที่เรารู้ให้คนอื่นโดยไม่กลัวว่าเขาจะเก่งกว่า

ถามว่ามีเรื่องไหนที่เรากำลังจัดฉากให้คนอื่นเห็นต่างจากความจริง

สังเกตตอนเล่าเรื่องตัวเองว่ามีการเติมแต่งให้ดูดีขึ้นหรือเปล่า

อ่านคู่กับหน้าธรรมที่ทำให้เป็นคนว่ายาก ๑๖

ถามว่ากำลังทำสิ่งนี้ให้ดีที่สุด หรือกำลังทำให้ดีกว่าใครคนหนึ่ง สองอย่างนี้ให้ความรู้สึกต่างกันมาก

อ่านเพิ่มที่หน้าอนุสัย ๗ ข้อมานานุสัย

สังเกตวิธีที่เราพูดถึงคนที่มีการศึกษาหรือฐานะต่างจากเรา

อ่านคู่กับหน้าอภิณหปัจจเวกขณ์ ๕ ซึ่งเป็นยาแก้ความมัวเมาโดยตรง

อุปกิเลสข้อสุดท้ายนี้เปิดทางให้ข้ออื่นทั้งหมด อ่านเพิ่มที่หน้าความไม่ประมาท