အခြေခံဓမ္မသဘောတရားများ

အပဏ္ဏကသုတ်: မည်သို့ဖြစ်စေ မမှားသော လမ်း

အပဏ္ဏကသုတ္တံ

ယုံကြည်စိတ်ချရသော သတ္တာ မရှိသေးသောအခါ နောက်ဘဝရှိ၊ မရှိ၊ ကံ၏ အကျိုးရှိ၊ မရှိကဲ့သို့ ဆန့်ကျင်ဘက်အမြင်များနှင့် ကြုံလျှင် ပညာရှိသူသည် ကိစ္စနှစ်မျိုးလုံးတွင် လုံခြုံသော လမ်းကို ရွေးချယ်သည်။ ထို့နောက် မိမိကိုယ်နှင့် အခြားသူကို ဒုက္ခရောက်စေသည်၊ မရောက်စေသည့် ပုဂ္ဂိုလ်လေးမျိုးကို ဟောကြားတော်မူသည်။

7 ချက်

မဇ္ဈိမနိကာယ် အပဏ္ဏကသုတ်တွင် မြတ်စွာဘုရားသည် ကောသလနိုင်ငံ သာလာရွာသို့ ကြွရောက်တော်မူပြီး ဗြာဟ္မဏနှင့် ဂဟပတိများအား သင်တို့ နှစ်သက်၍ အကြောင်းရှိစွာ ယုံကြည်သော သတ္တာ ရှိ၊ မရှိ မေးတော်မူသည်။ မရှိကြောင်း ဖြေကြသောအခါ အပဏ္ဏကဓမ္မ၊ ဆိုလိုသည်မှာ မမှားနိုင်သော ကျင့်စဉ်ကို ဦးစွာ စွဲကိုင်ကျင့်သုံးရန် ဟောကြားတော်မူသည်။

တိုက်ရိုက်ဆန့်ကျင်ဘက် အမြင်များစွာကို ဥပမာ ဒါနတွင် အကျိုးမရှိ၊ နောက်ဘဝမရှိဟူသော အမြင်နှင့် ဒါနတွင် အကျိုးရှိ၊ နောက်ဘဝရှိဟူသော အမြင်၊ ပြုသော်လည်း မပြုဟု မမည်ဟူသော အမြင်နှင့် ပြုလျှင် ပြုသည်ဟု မည်သည်ဟူသော အမြင်၊ သတ္တဝါတို့၏ ညစ်ညူးခြင်း သို့မဟုတ် စင်ကြယ်ခြင်းတွင် အကြောင်းအကျိုးမရှိဟူသော အမြင်နှင့် အကြောင်းအကျိုးရှိသည်ဟူသော အမြင်တို့ကို ဖော်ပြတော်မူသည်။ ပညာရှိသူက ငြင်းဆိုသောဘက်ကို ယုံ၍ မကောင်းမှုပြုလျှင် နောက်ဘဝ အမှန်တကယ် မရှိလျှင်ပင် ယခုဘဝတွင် ပညာရှိတို့၏ ကဲ့ရဲ့ခြင်းကို ခံရမည်၊ အမှန်တကယ် ရှိလျှင် ဘဝနှစ်ဖက်လုံး၌ ရှုံးမည်ဟု ဆင်ခြင်ကြောင်း ညွှန်ပြတော်မူသည်။ ကောင်းစွာ ကျင့်သူမူ နောက်ဘဝ မရှိလျှင်ပင် ယခုဘဝတွင် ချီးမွမ်းခံရမည်၊ ရှိလျှင် ဘဝနှစ်ဖက်လုံး၌ အနိုင်ရမည်ဖြစ်သည်။

သုတ်၏ နိဂုံးတွင် ပုဂ္ဂိုလ်လေးမျိုးကို ဟောကြားတော်မူသည် — မိမိကိုယ်ကို ဒုက္ခရောက်စေသူ၊ အခြားသူကို ဒုက္ခရောက်စေသူ၊ မိမိကိုယ်နှင့် အခြားသူ နှစ်ဦးလုံးကို ဒုက္ခရောက်စေသူနှင့် မည်သူ့ကိုမျှ ဒုက္ခမရောက်စေသူတို့ဖြစ်ပြီး နောက်ဆုံးသူသည် ယခုဘဝတွင် အေးမြ၍ ချမ်းသာစွာ နေသည်။ ထို့နောက် သာလာရွာသား ဗြာဟ္မဏနှင့် ဂဟပတိများသည် ဥပါသကာအဖြစ် ကြေညာကြသည်။

1

ယုံကြည်စိတ်ချရသော သတ္တာ မရှိသေးသောအခါ အပဏ္ဏကော ဓမ္မော

မြတ်စွာဘုရားသည် သာလာရွာသားများအား မိမိကို ယုံကြည်ရန် စတင်မတောင်းဆိုဘဲ နှစ်သက်သော သတ္တာကို မရသေးသမျှ ဤအပဏ္ဏကဓမ္မကို ဦးစွာ စွဲကိုင်ကျင့်သုံးပါ၊ အကြောင်းမှာ ပြည့်စုံစွာ ကျင့်လျှင် ကာလကြာရှည်စွာ အကျိုးချမ်းသာ ဖြစ်စေမည်ဟု မိန့်တော်မူသည်။

နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်
မည်သည့်သွန်သင်ချက်ကို ယုံကြည်ရမည်ကို မသေချာသေးလျှင် ဆက်လက်လေ့လာနေစဉ် မှားနိုင်ခြေမရှိသောအရာမှ စတင်ပါ။ ထိုအရာမှာ မညှဉ်းဆဲခြင်း၊ မှန်ကန်စွာ ပြောခြင်းနှင့် ကောင်းမှုပြုခြင်းတို့ဖြစ်သည်။
2

နောက်ဘဝ ရှိသလော၊ မရှိသလော နတ္ထိ ပရလောကော

နောက်ဘဝမရှိ၊ ဒါနတွင် အကျိုးမရှိဟု မြင်သူသည် ကာယသုစရိုက်၊ ဝစီသုစရိုက်၊ မနောသုစရိုက်ကို စွန့်၍ ဒုစရိုက်ကို ကျင့်လေ့ရှိသည်။ အကုသိုလ်၏ အပြစ်ကို မမြင်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ နောက်ဘဝ အမှန်တကယ် ရှိလျှင် ထိုအမြင်သည် မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိဖြစ်၍ မှားယွင်းစွာ ကြံစည်စေ၊ မှားယွင်းစွာ ပြောစေ၊ အခြားသူများကို နားလည်မှားစေရန် တိုက်တွန်းစေကာ မိမိကိုယ်ကို မြှောက်ပြောပြီး သူတစ်ပါးကို ချိုးနှိမ်စေသည်။

နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်
“ဘာပြုပြု အကျိုးမရှိ” ဟူသော ယုံကြည်မှုမျိုးသည် မဖြစ်သင့်သည့်ကိစ္စများတွင် မိမိကိုယ်ကို လျှော့ပေါ့စေတတ်သည်ကို သတိထားပါ။ အချိန်ကို လိမ်ညာခြင်းကဲ့သို့ သေးငယ်သောကိစ္စများတွင်ပင် ဖြစ်တတ်သည်။
3

နှစ်ဖက်လုံး နိုင်သော လောင်းကြေး

ပညာရှိသူက နောက်ဘဝ မရှိဟု ယုံ၍ မကောင်းမှုပြုသူသည် နောက်ဘဝ အမှန်တကယ် မရှိလျှင်ပင် ယခုဘဝတွင် သီလမရှိသူဟု ပညာရှိတို့ ကဲ့ရဲ့မည်၊ ရှိလျှင် ဘဝနှစ်ဖက်လုံး ရှုံးမည်ဟု ဆင်ခြင်သည်။ ကောင်းစွာ ကျင့်သူမူ နောက်ဘဝ မရှိလျှင် ယခုဘဝတွင် ချီးမွမ်းခံရမည်၊ ရှိလျှင် ဘဝနှစ်ဖက်လုံး နိုင်မည်။ ဤကဲ့သို့ ကောင်းသော စွဲကိုင်မှုသည် နှစ်ဖက်လုံးတွင် ပျံ့နှံ့သည်။

နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်
မဝေခွဲနိုင်သည့်အရာကို မပြုမီ “မည်သူမျှ မသိ၍ နောက်ဆက်တွဲ အကျိုး လုံးဝ မရှိလျှင်ပင် ဤလုပ်ဆောင်ချက်ကို မိမိ ဂုဏ်ယူနိုင်ပါသလား” ဟု မေးပါ။ အဖြေ ဟုတ်လျှင် ထိုလမ်းသည် ကိစ္စနှစ်မျိုးလုံးတွင် လုံခြုံသည်။
4

လုပ်ဆောင်ချက်တွင် အကျိုးရှိပြီး အကြောင်းအကျိုးရှိသည် နတ္ထိ ဟေတု နတ္ထိ ပစ္စယော

ကျန်နှစ်စုံအတွက်လည်း တူညီသော အကြောင်းပြချက်ကို သုံးတော်မူသည်။ ထိုနှစ်စုံမှာ သတ်ခြင်း၊ ခိုးခြင်း သို့မဟုတ် ဒါနပေးခြင်းကို ပါပ၊ ကုသိုလ်ပြုသည်ဟု မမည်ဟူသော အမြင်နှင့် ပြုသည်ဟု မည်သည်ဟူသော အမြင်၊ သတ္တဝါတို့၏ ညစ်ညူးခြင်း သို့မဟုတ် စင်ကြယ်ခြင်းတွင် အကြောင်းအကျိုးမရှိ၊ လုံ့လမရှိဟူသော အမြင်နှင့် အကြောင်းအကျိုးရှိ၊ လုံ့လရှိသည်ဟူသော အမြင်တို့ဖြစ်သည်။ နောက်ဘက်ကို စွဲကိုင်သူသည် ကိစ္စနှစ်မျိုးလုံးတွင် လုံခြုံသည်။

နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်
“ဘဝသည် ကံကြမ္မအတိုင်း ဖြစ်သည်၊ ဘာလုပ်လုပ် မပြောင်းလဲ” ဟု ခံစားရသောအခါ လုံ့လသည် အကျိုးရှိသည်ဟု ယုံကြည်ရန် ရွေးချယ်ပြီး အနည်းငယ် စတင်လုပ်ကြည့်ပါ။ ဘာမျှ ပျက်စီးမှု မရှိပါ။
5

မသိသေးသောအရာကို တစ်ဖက်တည်း အလျင်စလို မအတည်ပြုပါနှင့် ဣဒမေဝ သစ္စံ မောဃမညံ

အရူပဗြဟ္မာ ရှိ၊ မရှိ၊ ဘဝချုပ်ငြိမ်းခြင်း ရှိ၊ မရှိဟူသော အမြင်များအတွက် ပညာရှိသူက ကိုယ်တိုင် မသိ မမြင်သေးဟု ဆင်ခြင်သည်။ “ဤအမြင်သာ မှန်သည်၊ အခြားအမြင်များ အချည်းနှီးဖြစ်သည်” ဟု တစ်ဖက်တည်းကို စွဲလမ်းခြင်းသည် မသင့်တော်ပါ။ ထို့နောက် ရူပနှင့် ဘဝကို ငြီးငွေ့ခြင်းနှင့် ချုပ်ငြိမ်းခြင်းအတွက် အစဉ်အတိုင်း ကျင့်ကြံသည်။ ဘဝချုပ်ငြိမ်းခြင်း မရှိဟူသော အမြင်သည် ရာဂနှင့် စွဲလမ်းမှုနှင့် နီးစပ်ပြီး ဆန့်ကျင်ဘက်အမြင်သည် မစွဲလမ်းခြင်းနှင့် နီးစပ်ကြောင်း မိန့်တော်မူသည်။

နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်
မည်သူမျှ သက်သေမပြနိုင်သည့်ကိစ္စကို ငြင်းခုံရာတွင် “မသိသေးပါ” ဟု ရဲရဲပြောပြီး အနိုင်ယူမည့်အစား လုံးဝ အကျိုးရှိသည့်အရာကို ပြုလုပ်ရန် လှည့်လာပါ။
6

ပုဂ္ဂိုလ်လေးမျိုး အတ္တန္တပေါ ပရန္တပေါ

မိမိကိုယ်ကို ဒုက္ခရောက်စေသူ ဥပမာ ဝတ်အမျိုးမျိုးဖြင့် မိမိကိုယ်ကို ညှဉ်းပန်းသော ရသေ့ဖြစ်သည်။ အခြားသူကို ဒုက္ခရောက်စေသူ ဥပမာ သတ္တဝါသတ်ခြင်းဖြင့် အသက်မွေးသူဖြစ်သည်။ မိမိကိုယ်နှင့် အခြားသူ နှစ်ဦးလုံးကို ဒုက္ခရောက်စေသူ ဥပမာ ယဇ်ပူဇော်ပွဲတွင် မိမိကိုယ်ကို ညှဉ်းပန်းပြီး သတ္တဝါအများအပြားကို သတ်ရန် အမိန့်ပေးသဖြင့် အစေခံများ ကြောက်၍ မျက်ရည်ကျကာ အလုပ်လုပ်ရသည့် ခတ္တိယ သို့မဟုတ် ဗြာဟ္မဏဖြစ်သည်။

နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်
ကိုယ့်အလုပ်နှင့် အလေ့အထများတွင် မိမိကိုယ်ကို မလိုအပ်ဘဲ ဒုက္ခရောက်စေသည့် အပိုင်း သို့မဟုတ် အခြားသူ၏ ဒုက္ခဖြင့် ရရှိလာသည့်အပိုင်း ရှိမရှိ ပြန်လည်သုံးသပ်ပါ။
7

မည်သူ့ကိုမျှ ဒုက္ခမရောက်စေသူ နိစ္ဆာတော နိဗ္ဗုတော သီတိဘူတော

စတုတ္ထပုဂ္ဂိုလ်သည် မိမိကိုယ်နှင့် အခြားသူကို ဒုက္ခမရောက်စေ၊ ငတ်မွတ်ရေငတ်ခြင်း မရှိ၊ အေးမြကာ ယခုဘဝတွင် သုခခံစားနေသည်။ သုတ်က ထိုသူသည် တရားနာပြီး ရှင်ရဟန်းပြု၊ သီလစောင့်၊ ဣန္ဒြေစောင့်စည်း၊ နီဝရဏပယ်၊ ဈာန်ပွားကာ အာသဝကုန်ခန်းသည်အထိ ကျင့်သူဖြစ်ကြောင်း ဟောကြားသည်။

နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်
ရှင်ရဟန်း မပြုသော်လည်း မညှဉ်းဆဲသော အသက်မွေးမှုကို ရွေးချယ်၍ မိမိကိုယ်ကို အလွန်အကျွံ မညှဉ်းပန်းခြင်းဖြင့် စတုတ္ထပုဂ္ဂိုလ်ထံသို့ တဖြည်းဖြည်း ချဉ်းကပ်နိုင်သည်။

နေ့စဉ်ဘဝတွင် စမ်းသုံးကြည့်ပါ

ဤသုတ်သည် နောက်ဘဝ သို့မဟုတ် ကမ္မနိယာမကို မသေချာသေးသူများနှင့် သင့်တော်သည်။ မြတ်စွာဘုရားသည် ဦးစွာ ယုံကြည်ရန် အတင်းအကျပ် မတောင်းဆိုဘဲ အမှန်တရားသည် မည်သို့ဖြစ်စေ သီလရှိရှိ နေထိုင်ခြင်းသည် အရှုံးမရှိသော ရွေးချယ်မှုဖြစ်ကြောင်း ညွှန်ပြတော်မူသည်။ အနည်းဆုံး ပညာရှိတို့ ချီးမွမ်းသည့် ဘဝနှင့် ယခုဘဝတွင် စိတ်သက်သာမှုကို ရသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ဤစဉ်းစားပုံကို ဘဝ၏ အခြားဆုံးဖြတ်ချက်များတွင်လည်း အသုံးချနိုင်သည်။ အချက်အလက် မလုံလောက်သေးသောအခါ ရလဒ် မည်သို့ထွက်လာစေကာမူ ပျက်စီးမှုမရှိသော ရွေးချယ်မှုမှာ မည်သည်နည်းဟု မေးပါ။

ထို့အပြင် အပဏ္ဏကဓမ္မသည် ယုံကြည်စိတ်ချရသော သတ္တာ မရှိသေးသူများအတွက် ကျင့်စဉ်ဖြစ်သည်။ သုတ်က အမှန်တရားကို သိ၍မရဟု မဆိုပါ။ မိမိ မသိ မမြင်သေးသောကိစ္စများ ဥပမာ အရူပဗြဟ္မာတို့ကိစ္စတွင် မည်သည့်ဘက်သာ မှန်ကန်သည်ဟု အလျင်စလို မဆုံးဖြတ်ရန်လည်း သွန်သင်တော်မူသည်။

ဖတ်ပြီးသည်များကို မှတ်တမ်းတင်ရန် အကောင့်ဝင်ပါ